Są takie miejsca, do których wracam nie tylko po to, żeby zobaczyć coś nowego. Wracam do nich również po wspomnienia. Bromierzyk jest właśnie takim miejscem. Pamiętam, jak będąc dzieckiem, jeździłam z Rodzicami do Bromierzyka na grzyby. Wtedy wieś była już opuszczona. Nie mieszkali tutaj ludzie, ale dla mnie nie było w tym niczego niezwykłego. Był las, grzyby, wspólne rodzinne wyprawy i Mama, która uwielbiała wracać z koszykiem pełnym leśnych skarbów. Po latach ponownie przyjechałam do Bromierzyka. Dzisiaj po dawnej wsi pozostały przede wszystkim fundamenty, stare piwnice, pojedyncze ślady dawnych siedlisk, kapliczka i drogi, którymi kiedyś przemieszczali się mieszkańcy. O Bromierzyku mówi się „nawiedzona wieś” albo „wieś wisielców”. Wokół tego miejsca…