{"id":12566,"date":"2022-06-01T11:56:25","date_gmt":"2022-06-01T09:56:25","guid":{"rendered":"https:\/\/bloganki.pl\/?p=12566"},"modified":"2026-07-25T19:25:38","modified_gmt":"2026-07-25T17:25:38","slug":"sokolszczyzna-najmniej-doceniany-region-podlasia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/2022\/06\/01\/sokolszczyzna-najmniej-doceniany-region-podlasia\/","title":{"rendered":"Sok\u00f3lszczyzna – region, w kt\u00f3rym wiatr nadal opowiada histori\u0119 ludzi."},"content":{"rendered":"\r\n
W Bia\u0142ousach na plantacji bor\u00f3wek stoi drewniany „Holender” – wiatrak „staruszek” pochodzi z 1880 roku. Nim przyw\u0119drowa\u0142 tu kilkakrotnie by\u0142 przenoszony. Wybudowany zosta\u0142 w Krukowszczy\u017anie, sk\u0105d zosta\u0142 przeniesiony do D\u0142ugiego \u0141ugu, by w ko\u0144cu w 1937 roku trafi\u0107 na sta\u0142e do Bia\u0142ous.\u00a0<\/p>\r\n
Profesor Jan \u015awi\u0119ch (najwybitniejszy specjalista w dziedzinie wiatrak\u00f3w) uwa\u017ca, \u017ce wprawdzie cie\u015bla powo\u0142uje wiatrak do \u017cycia ale to m\u0142ynarz nadaje mu charakter.<\/p>\r\n
\u201eNajwa\u017cniejszym momentem by\u0142o budzenie do \u017cycia. Do wiatraka wchodzi\u0142 cie\u015bla z m\u0142ynarzem i pokazywa\u0142 mu, jak dzia\u0142aj\u0105 poszczeg\u00f3lne mechanizmy. Ta inicjacja ko\u0144czy\u0142a si\u0119 po\u015bwi\u0119ceniem i nadaniem imienia\u201d.<\/em><\/p>\r\nWiatrak „Holender” – Bia\u0142ousy.<\/figcaption><\/figure>\r\n
Ziemia Sok\u00f3lska to kraina wiatrak\u00f3w, kt\u00f3re niestety powoli odchodz\u0105 w zapomnienie. Dlaczego w\u0142a\u015bnie tu budowano wiatraki? Przede wszystkim ze wzgl\u0119du na pofa\u0142dowanie terenu i bezle\u015bny teren Wzg\u00f3rz Sok\u00f3lskich.<\/p>\r\n
W Aulakowszczyznie<\/strong> stoi kolejny pi\u0119kny, drewniany \u201eHolender\u201d, ten pochodzi\u00a0 z 1930 roku. Projektantem i budowniczym obiektu by\u0142 Olchanowski z Marchel\u00f3wki. W latach 70. XX wieku m\u0142yn nie do\u015b\u0107, \u017ce by\u0142 sprawny, to jeszcze pracowa\u0142. W 2017 roku wiatrak w Aulakowszczy\u017anie zaj\u0105\u0142 I miejsce w Konkursie na Najlepiej Zachowany Zabytek Wiejskiego Budownictwa Drewnianego w Wojew\u00f3dztwie Podlaskim.<\/p>\r\nWiatrak „Holender” – Aulakowszczyzna<\/figcaption><\/figure>\r\n
Marchel\u00f3wka <\/strong>to z kolei male\u0144ka wioska, kt\u00f3ra mo\u017ce si\u0119 pochwali\u0107 bardzo ciekaw\u0105 drewnian\u0105 zabudow\u0105. Na ko\u0144cu wsi, po prawej stronie stoi bardzo dobrze zachowany drewniany \u201eHolender\u201d, wiatrak pochodzi z 1946 roku, niestety straci\u0142 skrzyd\u0142a. Budynek jest trzykondygnacyjny, osadzony na o\u015bmiok\u0105tnym fundamencie z podpiwniczeniem. Ma osobne wej\u015bcie z zewn\u0105trz do piwnicy.<\/p>\r\nMarchel\u00f3wka<\/figcaption><\/figure>\r\nWiatrak „Holender” – Marchel\u00f3wka<\/figcaption><\/figure>\r\nMarchel\u00f3wka.<\/figcaption><\/figure>\r\n
W po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci D\u0105browy Bia\u0142ostockiej<\/strong> na niewielkim wzniesieniu stoi samotnie murowany \u201eHolender\u201d. Wiatrak zbudowany zosta\u0142 w 1924 roku przez Jana Owsiejko wed\u0142ug projektu przywiezionego ze Stan\u00f3w Zjednoczonych. U\u017cytkowany by\u0142 do 1960 roku, obecnie jest wystawiony na sprzeda\u017c.<\/p>\r\nWiatrak „Holender” – D\u0105browa Bia\u0142ostocka.<\/figcaption><\/figure>\r\n
W Malowiczach G\u00f3rnych<\/strong> odnajdziemy charakterystyczny dla tego regionu wiatrak \u201esok\u00f3lski<\/strong>\u201d. Podobnie jak \u201eko\u017alaki\u201d tak i wiatraki sok\u00f3lskie by\u0142y obracane w kierunku wiatru. Budowla sk\u0142ada\u0142a si\u0119 z dw\u00f3ch zespo\u0142\u00f3w: nieruchoma podstawa i cze\u015b\u0107 obrotowa. Cech\u0105 charakterystyczn\u0105 wiatrak\u00f3w sok\u00f3lskich s\u0105 kamienne fundamenty w kszta\u0142cie \u015bci\u0119tego sto\u017cka, stanowi\u0105ce ich podstaw\u0119. Sto\u017cek ten zwany kopcem, wykonany z polnych kamieni i cementowo-wapiennej zaprawy, pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 podpory obrotowej m\u0142yna. W jego osi wmurowany jest s\u0142up, na kt\u00f3rym wspiera si\u0119 budowla si\u0119gaj\u0105ca drugiego pi\u0119tra.<\/p>\r\n
Wiatrak w Malowiczach G\u00f3rnych wybudowa\u0142 w 1935 roku Antoni Bajko, jeszcze kilka lat temu by\u0142 wizyt\u00f3wk\u0105 regionu. Wiatrak dzia\u0142a\u0142 do 1974 roku. W 2011 roku prawie doszcz\u0119tnie sp\u0142on\u0105\u0142.\u00a0<\/p>\r\nMalowicze G\u00f3rne<\/figcaption><\/figure>\r\nWiatrak Sok\u00f3lski – Malowicze G\u00f3rne<\/figcaption><\/figure>\r\n
Warto wybra\u0107 si\u0119 kawa\u0142ek dalej do pobliskich Bohonik, <\/strong>\u00a0czeka tam na Nas \u015bwi\u0105tynia z p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cycem.\u00a0 Bohonicki meczet jest budowl\u0105 drewnian\u0105, gdy\u017c tylko takie wolno by\u0142o budowa\u0107 polskim Tatarom. Na pierwszy rzut oka przypomina niewielk\u0105 cerkiewk\u0119 z cebulast\u0105 bani\u0105 wie\u0144cz\u0105c\u0105 dach. Owa „bania” – to zwie\u0144czona wzniesionym wysoko niczym buzdygan z\u0142otym p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cycem. Tatarzy \u017cyj\u0105 tu od ko\u0144ca XVII w.<\/p>\r\n
Na uwag\u0119 zas\u0142uguje po\u0142o\u017cony niedaleko bohonicki cmentarz tatarski<\/strong>, czyli mizar<\/strong>, najwi\u0119kszy cmentarz muzu\u0142ma\u0144ski w Polsce. Ma powierzchni\u0119 2 ha i jest znacznie wi\u0119kszy, cho\u0107 mo\u017ce mniej malowniczo po\u0142o\u017cony ni\u017c mizar w Kruszynianach.<\/p>\r\nMeczet w Bohonikach.<\/figcaption><\/figure>\r\n
W Samogr\u00f3dzie<\/strong> na niewielkim wzniesieniu za cerkiewnym murem otoczona starymi lipami stoi pomalowana na br\u0105zowo cerkiew. Z drogi ci\u0119\u017cko j\u0105 dostrzec, nie \u0142atwo te\u017c tu trafi\u0107, cerkiew usytuowana jest oko\u0142o 250 metr\u00f3w na po\u0142udnie od drogi Babiki – Suchinicze, z dala od zabudowa\u0144.<\/p>\r\n
Obok cerkwi w\u015br\u00f3d drzew spoczywa otoczony metalowym p\u0142otkiem tajemniczy pomnik, na kt\u00f3rym widnieje napis:<\/p>\r\n
Tu le\u017c\u0105 grzesznicy Kazimierz y Zuzanna Kanimierow-Wiszczy\u0144scy. Prosz\u0105 o modlitwy. Rok zej\u015bcia 1733 D.27. Julii samey 1722 D.8. 7-bris<\/em><\/p>\r\n
Wed\u0142ug miejscowego batiuszki tu spoczywaj\u0105 fundatorzy cerkwi. Wspomina on legend\u0119, o cz\u0142owieku, kt\u00f3ry zb\u0142\u0105dzi\u0142 w pobliskim lesie, przysi\u0105g\u0142 sobie, \u017ce je\u015bli kto\u015b go wybawi z opresji to ufunduje w podzi\u0119ce tu \u015bwi\u0105tynie. Znalaz\u0142 go wie\u015bniak z S\u0142ojki i wskaza\u0142 drog\u0119. Nieznajomy dotrzyma\u0142 s\u0142owa, ufundowa\u0142 w puszczy cerkiew i kaza\u0142 pochowa\u0107 si\u0119 obok niej.<\/p>\r\n
W rzeczywisto\u015bci „owi” grzesznicy byli w\u0142a\u015bcicielami pobliskiego maj\u0105tki Usnarz i d\u0142ugoletnimi kolatorami miejscowej \u015bwi\u0105tyni unickiej (poprzedniczka obecnej cerkwi).<\/p>\r\nCerkiew \u015bw. Aposto\u0142\u00f3w Piotra i Paw\u0142a – Samogr\u00f3d<\/figcaption><\/figure>\r\nNagrobek znajduj\u0105cy si\u0119 przy cerkwi – Samogr\u00f3d.<\/figcaption><\/figure>\r\n
W pobliskich Szcz\u0119snowiczach<\/strong> stoi jeden z najlepiej zachowanych sok\u00f3lskich wiatrak\u00f3w, nazywa si\u0119 Jan<\/strong>. Powo\u0142any do \u017cycia zosta\u0142 w 1963 roku.<\/p>\r\nWiatrak „Jan”<\/figcaption><\/figure>\r\n
Kawa\u0142ek dalej w Knyszewiczach<\/strong>\u00a0na niewielkim pag\u00f3rku na samym jego szczycie znajduje si\u0119 tajemniczy kamienny krzy\u017c<\/strong> wygl\u0105dem przypomina krzy\u017c pokutny, wok\u00f3\u0142 niego porozrzucane s\u0105 kamienie tworz\u0105ce jakby magiczny kr\u0105g. Wczesn\u0105 wiosn\u0105, nim jeszcze dobrze wzejdzie trawa kamienny kr\u0105g jest wyra\u017aniej widoczny.<\/p>\r\n
„Morowa Baba”<\/strong> – tak nazywaj\u0105 ten krzy\u017c mieszka\u0144cy, kszta\u0142tem przypomina kobiet\u0119. Jedna z legend m\u00f3wi, \u017ce w czasach poga\u0144skich na wzg\u00f3rzu odbywa\u0142 si\u0119 kult nagiej kobiety. Owa kobieta zosta\u0142a zamieniona w kamie\u0144 i stoi tu do dnia dzisiejszego.<\/p>\r\n
W rzeczywisto\u015bci jest to cmentarzysko ze stelami, na kt\u00f3rym grzebano g\u0142\u00f3wnie dzieci. Cmentarzyska ze stelami najcz\u0119\u015bciej zak\u0142adano na pag\u00f3rkach, wyra\u017anie widocznych z pobliskiej osady. Wzg\u00f3rza te by\u0142y oddzielone cz\u0119sto niewielkim wa\u0142em. Tak dobrze widoczne cmentarzyska stawa\u0142y si\u0119 cz\u0119sto punktem odniesienia np. przy wyznaczaniu granic d\u00f3br.<\/p>\r\n„Morowa Baba” – Knyszewicze<\/figcaption><\/figure>\r\nKnyszewicze<\/figcaption><\/figure>\r\n
Je\u015bli kto\u015b s\u0105dzi, \u017ce w\u015br\u00f3d Sok\u00f3lskich Wzg\u00f3rz, nie kryj\u0105 si\u0119 wspania\u0142e budowle, powinien koniecznie odwiedzi\u0107 Sidr\u0119<\/strong>. Po\u0142o\u017cona zaledwie 19 km na p\u00f3\u0142noc od Sok\u00f3\u0142ki Sidra, le\u017cy nad rzek\u0105 o tej samej nazwie. S\u0105 to dawne dobra Radziwi\u0142\u0142\u00f3w, kt\u00f3re nale\u017ca\u0142y do Gaszto\u0142d\u00f3w, Naruszewicz\u00f3w, Ho\u0142owczy\u0144skich, Wo\u0142\u0142owicz\u00f3w, Potockich, Szczuk\u00f3w, ponownie Potockich , w 1816 roku zosta\u0142y sprzedane na licytacji Rajmundowi Rembieli\u0144skiemu.<\/p>\r\n
Eustachy Wo\u0142\u0142owicz wielkiego kanclerza litewskiego wybudowa\u0142 w 1566 roku w Sidrze Zamek<\/strong>. W XVII wieku maj\u0105tek trafi\u0142 w r\u0119ce rodziny Potockich, kt\u00f3rzy przebudowali zamek w pa\u0142ac. Istnia\u0142 on do 1863 roku, p\u00f3\u017aniej zacz\u0105\u0142 popada\u0107 w ruin\u0119. Po 1880 roku zosta\u0142 ca\u0142kiem rozebrany.<\/p>\r\n
<\/p>\r\nRuiny Zamku – Sidra.<\/figcaption><\/figure>\r\nRuiny Zamku – Sidra.<\/figcaption><\/figure>\r\n
W trakcie prac archeologicznych, kt\u00f3re przeprowadzane by\u0142y na wzg\u00f3rzu zamkowym w latach\u00a0 70-tych odkryto dawne mury zamku. Natrafiono te\u017c na piwnice. Tajemny tunel\u00a0 mia\u0142 prowadzi\u0107 do pobliskiego cmentarza. Pozosta\u0142o\u015bci pa\u0142acu mo\u017cna podziwia\u0107 na terenie dzisiejszej szko\u0142y.<\/p>\r\nZb\u00f3r kalwi\u0144ski – Sidra.<\/figcaption><\/figure>\r\n
Z kolei fundamenty zboru kalwi\u0144skiego<\/strong> znajduj\u0105 si\u0119 w centrum miejscowo\u015bci na skwerze przy ulicy Grodzie\u0144skiej. S\u0105 pozosta\u0142o\u015bci\u0105 po niezwykle mo\u017cnym rodzie Wo\u0142\u0142owicz\u00f3w, a w szczeg\u00f3lno\u015bci po Eustachym Wo\u0142\u0142owiczu, marsza\u0142ku hospodarskim, podskarbim litewskim, kanclerzu litewskim, jednym z najbardziej zaufanych ludzi kr\u00f3la Zygmunta Augusta, budowniczym zboru, za\u0142o\u017cycielu Sidry.<\/p>\r\n
Przy ulicy Ko\u015bcielnej 3 znajduje si\u0119 jedne z najciekawszych zabytk\u00f3w Sidry Ko\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy<\/strong>. Murowany ko\u015bci\u00f3\u0142 w stylu neoklasycznym, zbudowany zosta\u0142 wed\u0142ug w\u0142oskich projektant\u00f3w, J. Fontan\u0119 II i J. Piol\u0119 oraz polskiego architekta Kuczy\u0144skiego.<\/p>\r\nKo\u015bci\u00f3\u0142 pw. \u015awi\u0119tej Tr\u00f3jcy – Sidra.<\/figcaption><\/figure>\r\n
W odleg\u0142o\u015bci 42 km na p\u00f3\u0142nocny wsch\u00f3d od Bia\u0142egostoku znajduje si\u0119 niewielkie miasto na pograniczu Puszczy Knyszy\u0144skiej \u2013 Sok\u00f3\u0142ka<\/strong>. Miasteczko le\u017cy na Szlaku Tatarskim, \u0142\u0105cz\u0105cym miejscowo\u015bci zamieszkane przez polskich muzu\u0142man\u00f3w. Przed zwiedzaniem Szlaku Tatarskiego warto odwiedzi\u0107 Muzeum Ziemi Sok\u00f3lskiej<\/strong> (ul. Pi\u0142sudskiego 2), jedna z wystaw sta\u0142ych \u201eDzia\u0142 Tatarski\u201d po\u015bwi\u0119cona jest historii Tatar\u00f3w Polskich. W budynku Muzeum znajduje si\u0119 Punkt Informacji Turystycznej.<\/p>\r\nCerkiew Aleksandra Newskiego – Sok\u00f3\u0142ka.<\/figcaption><\/figure>\r\n
Przy Placu Tadeusza Ko\u015bciuszki\u00a0 stoi ciekawa Cerkiew Aleksandra Newskiego<\/strong> (ul. Pi\u0142sudskiego 4).W latach 2009 i 2010 cerkiew otrzyma\u0142a w internetowym plebiscycie tytu\u0142 \u201ePer\u0142y w Koronie Podlasia\u201d. W \u015bwi\u0105tyni znajduje si\u0119 pochodz\u0105cy z 1905 roku ikonostas oraz ikona \u015bw. Miko\u0142aja i Aleksandry (dar cara Miko\u0142aja II i jego ma\u0142\u017conki Aleksandry Fiodorowny).<\/p>\r\nKo\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Antoniego Paderewskiego – Sok\u00f3\u0142ka.<\/figcaption><\/figure>\r\n\u201eStara plebania\u201d – Sok\u00f3\u0142ka.<\/figcaption><\/figure>\r\n
Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Antoniego Paderewskiego<\/strong> (ul. Grodzie\u0144ska 47) przyci\u0105ga tysi\u0105ce pielgrzym\u00f3w z ca\u0142ej Polski. W 2008 roku mia\u0142o tu doj\u015b\u0107 do cudu eucharystycznego – na hostii, kt\u00f3ra spad\u0142a na stopie\u0144 o\u0142tarza, pojawi\u0142a si\u0119 czerwona plamka. W styczniu 2009 roku arcybiskup zleci\u0142 podda\u0107 komunikant badaniom patomorfologicznym. Przeprowadzone badania dowiod\u0142y, \u017ce fragment przybra\u0142 posta\u0107 tkanki mi\u0119\u015bnia sercowego cz\u0142owieka w stanie agonii, podobnie jak w przypadku cudu eucharystycznego z Lanciano.<\/p>\r\n
Tu\u017c obok\u00a0 ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 drewniana, zabytkowa plebania tzw. \u201eStara plebania\u201d.<\/p>\r\n
Co roku z Sok\u00f3\u0142ce na prze\u0142om 23-24 czerwca w dzie\u0144 letniego przesilenia s\u0142o\u0144ca, zwanego noc\u0105 \u015bwi\u0119toja\u0144sk\u0105 lub Noc\u0105 Kupa\u0142y, organizowana jest impreza plenerowa w trakcie kt\u00f3rej uczestnicy wij\u0105 i puszczaj\u0105 wiank\u00f3w na wod\u0119.<\/p>\r\n
\u0141oso\u015bna Ma\u0142a<\/strong> to niewielka miejscowo\u015b\u0107 zagubiona po\u015br\u00f3d Wzg\u00f3rz Sok\u00f3lskich. Miejscowo\u015b\u0107 znajduje si\u0119 kilka kilometr\u00f3w przed Ku\u017anic\u0105 Bia\u0142ostock\u0105.<\/p>\r\n
Tu\u017c za Kruglanami stoi prawdziwa pere\u0142ka, prze\u015bliczny modrzewiowy dw\u00f3r<\/strong> z XVIII wieku. Jedne z nielicznych, zachowanych podlaskich dwor\u00f3w \u201ez drzewa lecz podmurowany\u201d <\/em>stoi na wzg\u00f3rzu nieopodal rzeczki \u0141oso\u015bny. Budynek jest bardzo ciekawie zaprojektowany, w ci\u0105gu dnia przez godzin\u0119 s\u0142o\u0144ce zagl\u0105da\u0142o do ka\u017cdego z dwunastu pomieszcze\u0144.<\/p>\r\n„Modrzewiowy Dw\u00f3r” – \u0141oso\u015bna Ma\u0142a.<\/figcaption><\/figure>\r\n
\u0141oso\u015bna Ma\u0142a wyodr\u0119bni\u0142a si\u0119 z rozleg\u0142ych d\u00f3br, nale\u017c\u0105cych od pocz\u0105tku XVI wieku do rodu Bouffa\u0142\u00f3w. Dw\u00f3r pochodzi z lat 1720-1722, zbudowa\u0142 go Zygmunt Bouffa\u0142. Na napro\u017cu drzwi zachowa\u0142a si\u0119 oryginalna inskrypcja:<\/p>\r\n
wt\u00f3rego listopada w nim dnia szesnastego<\/em><\/p>\r\n
niech pan najwy\u017cszy wiecznie b\u0119dzie pochwalony<\/em><\/p>\r\n
ten rym w\u0142asnym jest kosztem sko\u0144czony\u201d<\/em><\/p>\r\n„Modrzewiowy Dw\u00f3r” – \u0141oso\u015bna Ma\u0142a.<\/figcaption><\/figure>\r\n
Modrzewiowy dw\u00f3r odwiedzi\u0142 kilka razy kr\u00f3l Stanis\u0142aw August Poniatowski w towarzystwie swojego szambelana. Pami\u0105tk\u0105 wizyty kr\u00f3la jest \u017celiwna p\u0142yta z inicja\u0142ami, umieszczona na jednym z komink\u00f3w we dworze.<\/p>\r\n
Dw\u00f3r skonfiskowano Bouffa\u0142om za udzia\u0142 w powstaniu listopadowym.<\/p>\r\nPodlaskie \u0142\u0105ki.<\/figcaption><\/figure>\r\nPodlasie.<\/figcaption><\/figure>\r\n
Bezkresne pola, szumi\u0105ce \u0142\u0105ki, malownicze Wzg\u00f3rza Sok\u00f3lskie, przydro\u017cne kapliczki i krzy\u017ce nadaj\u0105 niepowtarzalny charakter Ziemi Sok\u00f3lskiej.<\/p>\r\n
Sok\u00f3lszczyzna to najmniej doceniany region Podlasia, ostatnie drewniane wiatraki i tajemnicze „Mogi\u0142ki Pogranicza” trzeba koniecznie zobaczy\u0107. Czas dla wiatrak\u00f3w jest bezlitosny i coraz bardziej upina si\u0119 o swoje.<\/p>\r\n
Lubisz to co robi\u0119?\u00a0 B\u0119dzie mi niezmiernie mi\u0142o je\u015bli wypijemy razem kaw\u0119.<\/p>\r\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06585.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06642.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06625.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06613.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06627.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06706.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06985.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06987.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC06994.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC07029.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC07020.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC07034.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC07049.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/05\/DSC07044.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06853.jpg\" "\\"Ruiny")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06858.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06844.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06849.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06971.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06954.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06941.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06894.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06895.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC06592.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2022\/06\/DSC07039.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/09\/GIF-1-300x84.gif\")
<\/a><\/p>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"