![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05117-scaled.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05135-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05244-scaled.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05178-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05188-1024x683.jpg\")
-My\u015bl\u0119, \u017ce nikt si\u0119 teraz nie powa\u017cy zajrze\u0107 do tych skarb\u00f3w, a jako\u015b tu i t\u0119schno i nudno. Sto lat tak siedzie\u0107 na jednym miejscu, i kamie\u0144 mchem obrasta; zawsze ciemno, ch\u0142odno, ponuro; a tam na \u015bwiecie s\u0142onko \u015bwieci ptaki i ludzie weso\u0142o \u015bpiewaj\u0105, kapele brzmi\u0105, ucztuj\u0105 radzi, Trudno wytrzyma\u0107 d\u0142u\u017cej. Hulaj dusza bez kontusza. Zamkn\u0119 loch i przejd\u0119 si\u0119 po \u015bwiecie; trzeba jeno ubioru co poprawi\u0107, aby dobrze przyj\u0119to go\u015bcia.<\/p>\n\n\n\n
U szlachcica Kaliny, o mil\u0119 od zamku \u0142\u0119czyckiego, brzmi kapela, wydaje c\u00f3rk\u0119 najstarsz\u0105 za m\u0105\u017c.<\/p>\n\n\n\n
\u0106ma krewniak\u00f3w nape\u0142ni\u0142a ca\u0142e domostwo; beczki z miodem, piwem i w\u00f3dk\u0105 sta\u0142y w sieni, na ganku w izbach, bo pan Kalina, zamo\u017cny szlachcic, dziedzic ca\u0142ej p\u00f3\u0142wioski. doby\u0142 woru z zaple\u015bnia\u0142ymi talarami, nie \u017ca\u0142uj\u0105c wydatku na tak wielk\u0105 dla siebie uroczysto\u015b\u0107. Ju\u017c by\u0142o po \u015blubie i po oczepinach, zacz\u0119\u0142a kapela brzmie\u0107 chmiel\u0105, kiedy we drzwiach ukaza\u0142 si\u0119 nowy go\u015b\u0107 niespodziewany. Ubrany by\u0142 w karmazynowy \u017cupan, pas zlotolity, czapka na g\u0142owie rogatywka z siwym barankiem, na rzemyku szabla. r\u0119kawice czarne, buty z wywijan\u0105 cholew\u0105 i ogromnymi ostrogami. Jak stan\u0105\u0142 we drzwiach, ca\u0142e zawali\u0142; kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, nie zdejmuj\u0105c czapki, i szed\u0142 dale] i na \u0142awie usiad\u0142. <\/p>\n\n\n\n
Kapela gra\u0107 przesta\u0142a, pie\u015b\u0144 chmielowa ochotnikom na ustach skona\u0142a, niewiasty przera\u017cone tuli\u0142y si\u0119 do k\u0105ta. Gospodarz ujrza\u0142 na wszystkich twarzach pomieszanie, zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do nieznajomego i rzek\u0142;<\/p>\n\n\n\n
– Panie bracie: zawsze mo\u017cecie je\u015b\u0107 chleb u mnie z sol\u0105, byle z dobr\u0105 wol\u0105, ale na teraz nie prosi\u0142em waszeci.. wi\u0119c\u2026 prosz\u0119 ! – I wskaza\u0142 na drzwi. <\/p>\n\n\n\n
Nieznajomy pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak, \u017ce nie wyjdzie i wyb\u0105kn\u0105\u0142 od niechcenia: -Pi\u0107. <\/p>\n\n\n\n
Pan Kalina kaza\u0142 poda\u0107 g\u0105sior z miodem i czar\u0119, ale nieznajomy czar\u0119 rzuci\u0142 na ziemi\u0119, przytkn\u0105\u0142 g\u0105sior i wypi\u0142 do kropli. Szlachta \u0142\u0119czycka klaszcze z rado\u015bci, wo\u0142aj\u0105c; <\/p>\n\n\n\n
-To nasz brat, nasz brat !. <\/p>\n\n\n\n
Nieznajomy u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 weso\u0142o, pokr\u0119ci\u0142 w\u0105sy w g\u00f3r\u0119 i a\u017c za uszy za\u0142o\u017cy\u0142, a beczk\u0119 miodu widz\u0105c, porwa\u0142, postawi\u0142 j\u0105 na stole, czop wyrzuci\u0142, rozdziawi\u0142 paszcz\u0119, \u0142ykaj\u0105c strumie\u0144 napoju z szumem tryskaj\u0105cy ma\u0142ym otworem. <\/p>\n\n\n\n
Wszyscy z podziwieniem nieznajomego otoczyli wie\u0144cem; niewiasty i panny postawa\u0142y na stole i \u0142awkach, patrz\u0105c na pijaka, Nieznajomy \u0142yka\u0142, sapi\u0105c tylko nosem; wkr\u00f3tce uni\u00f3s\u0142 beczk\u0119, potem dobrze przechyli\u0142, a\u017c w ko\u0144cu nie ma miodu, wszystko wytr\u0105bi\u0142 gracko. Wtedy, po\u0142ow\u0105 w\u0105sa otar\u0142szy z piany usta i brod\u0119, krzykn\u0105\u0142; -Kapela, chmiel\u0105 ! – i porwa\u0142 za r\u0119k\u0119 pann\u0119 m\u0142od\u0105. <\/p>\n\n\n\n
Wrzas\u0142a przestraszona, a gdy j\u0105 ci\u0105gnie, nie zwa\u017caj\u0105c nieznajomy na jej przestrach, staje w obronie pan m\u0142ody i wyzywa zuchwalca na szable. <\/p>\n\n\n\n
Nieznajomy oci\u0105ga\u0142 si\u0119 powoli, ale gdy mu nowo\u017ceniec wyci\u0105\u0142 silny policzek, \u017ce zaledwie przytrzyma\u0142 czapki na g\u0142owie, a od drugich poczu\u0142 na karku silne razy, zawo\u0142a\u0142; – Po jednemu, po jednemu, – I wyszed\u0142 na podw\u00f3rze. <\/p>\n\n\n\n
Zawy\u0142y psy, jakby wilka poczu\u0142y; szlachta wybieg\u0142a za nim, \u017ceby nie uciek\u0142; zapalono \u0142uczywa, wyniesiono \u015bwiece, i zaja\u015bnia\u0142 podw\u00f3rzec jakby od s\u0142o\u0144ca w po\u0142udnie.<\/p>\n\n\n\n Nieznajomy doby\u0142 szabli, spojrza\u0142 iskrz\u0105cym wzrokiem, gdy pan m\u0142ody krzy\u017c \u015bwi\u0119ty na ziemi swoim kordem znaczy\u0142. A\u017c si\u0119 skry sypn\u0119\u0142y za z\u0142o\u017ceniem szabli;, nieznajomy dobrze si\u0119 broni\u0142, ale pan m\u0142ody zr\u0119czniej, widz\u0105c za\u015b, \u017ce mu nie podo\u0142a, przerzuci\u0142 z prawej r\u0119ki kord w lew\u0105, czym odurzony przeciwnik nie dostrzeg\u0142 ci\u0119cia i oberwa\u0142 pot\u0119\u017cnie po r\u0119ku. Obci\u0105\u0142 mu dwa palce, spad\u0142a czarna r\u0119kawica, nieznajomy wypu\u015bci\u0142 z zakrwawionej d\u0142oni szabl\u0119, a\u017c tu kur pieje. St\u0119kn\u0105\u0142 ranny, podskoczy\u0142 i znik\u0142 z ko\u0142a otaczaj\u0105cej go szlachty, zostawiaj\u0105c na ziemi pas z\u0142otolity, r\u0119kawic\u0119 zbroczon\u0105 i szabl\u0119. Gdzie sta\u0142, zakipia\u0142o troch\u0119 smo\u0142y, a gryz\u0105cy zapach siarki uderzy\u0142 we wszystkich nosy. Pan Kalina podnosi pas, porywa r\u0119kawic\u0119, trz\u0105sa; wypadaj\u0105 dwa wielkie pazury z kawa\u0142kiem palcy. Pan m\u0142ody patrzy na szabl\u0119; to poga\u0144ska; nie masz na niej znaku krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego, tylko ksi\u0119\u017cyc turecki. I wo\u0142aj\u0105 wszyscy: <\/p>\n\n\n\n -Boruta !, Boruta !.<\/p>\n\n\n\n W ciemnym lochu \u0142\u0119czyckiego zamku przy rozpalonej drzazdze smolnej siedzi w\u0105saty szlachcic w karmazynowym \u017cupanie, bez pasa i szabli, czapka rogatywka, ale z poci\u0119tym suknem, siwy poszarpany baranek. Le\u017ca\u0142 na dw\u00f3ch pr\u00f3\u017cnych beczkach, liza\u0142 r\u0119k\u0119 okaleczon\u0105 z trzema pot\u0119\u017cnemi pazurami, bo dw\u00f3ch brak\u0142o, i tak prawi\u0142 do siebie: <\/p>\n\n\n\n -Nie wyjd\u0119 wi\u0119cej na \u015bwiat. Rano dobrze by\u0142o, kiedym si\u0119 wygrza\u0142 na s\u0142onku; ale wiecz\u00f3r c\u00f3\u017c zyska\u0142em z t\u0105 przekl\u0119t\u0105 szlacht\u0105, co klaska\u0142a, jakem pi\u0142, a potem wyzywa na r\u0119k\u0119? My\u015bla\u0142em, \u017ce im przecie podo\u0142am, ale\u0107 oni lepiej szabl\u0105 robi\u0105 jak sam diabe\u0142, Zgubi\u0142em pas i szabl\u0119, dwa pazury, poci\u0119li mi czapk\u0119, skaleczyli r\u0119k\u0119, a co najgorsza, poznali, \u017ce Borut\u0119 obci\u0119li. <\/p>\n\n\n\n I kr\u0119ci\u0142 ze z\u0142o\u015bci w\u0105sy, dar\u0142 brod\u0119, a liza\u0142 r\u0119k\u0119 ranion\u0105. Odt\u0105d ju\u017c wi\u0119cej z lochu zamkowego nie wyszed\u0142 \u0142\u0119czycki diabe\u0142”.<\/p>\n\n\n\n [*\u0179r\u00f3d\u0142o: Kazimierz W\u0142adys\u0142aw W\u00f3jcicki „Boruta II” „Klechdy domowe. Podania i legendy polskie”]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" „W ciemnym lochu \u0142\u0119czyckiego zamku, przy rozpalonej drzazdze smolnej, siedzia\u0142 na beczce jaki\u015b w\u0105saty szlachcic i pi\u0142 z beczki. Mia\u0142 na sobie karmazynowy \u017cupan, pas z\u0142otolity, na rzemyku szabla; czapka rogatywka z siwym barankiem nie przylega\u0142a mu nale\u017cycie, jakby co\u015b jej zawadza\u0142o; jako\u017c kiedy chcia\u0142 si\u0119 poskroba\u0107 po g\u0142owie, ujrza\u0142e\u015b przy r\u0119ku pi\u0119\u0107 ogromnych pazur\u00f3w, a za uchyleniem czapki \u2014 ma\u0142e czarne rogi. By\u0142 to s\u0142awny diabe\u0142, pan Boruta, co pilnowa\u0142 skarb\u00f3w zamkowych, pozosta\u0142ych w ukryciu od udzielnych jeszcze ksi\u0105\u017c\u0105t Mazowieckich, Twarz mia\u0142 wielk\u0105, rumian\u0105; w\u0105s pot\u0119\u017cny, obwis\u0142y spada\u0142 mu wraz z brod\u0105 na piersi; wzrostu wielkiego, szeroki w plecach, oczu iskrz\u0105cych. Zachmurzony siedzia\u0142 na pr\u00f3\u017cnym antale po ma\u0142mazji, ale kiedy mia\u0142 si\u0119 u\u015bmiechn\u0105\u0107, w\u0105sy podkr\u0119ca\u0142 w g\u00f3r\u0119 i a\u017c za du\u017ce uszy stercz\u0105ce zak\u0142ada\u0142, -Ju\u017c dosy\u0107 wysiedzia\u0142em si\u0119 w tym loszysku ciemnym i wilgotnym, nie ma co i pi\u0107 dalej, ostatni\u0105 beczk\u0119 w\u0119grzyna za chwil\u0119 dopij\u0119\u201d \u2014 tak m\u00f3wi\u0142 do siebie Boruta. -My\u015bl\u0119, \u017ce nikt si\u0119 teraz nie powa\u017cy zajrze\u0107 do tych skarb\u00f3w, a jako\u015b tu i t\u0119schno i nudno. Sto lat tak siedzie\u0107 na jednym miejscu, i kamie\u0144 mchem obrasta; zawsze ciemno, ch\u0142odno, ponuro; a tam na \u015bwiecie s\u0142onko \u015bwieci ptaki i ludzie weso\u0142o \u015bpiewaj\u0105, kapele brzmi\u0105, ucztuj\u0105 radzi, Trudno wytrzyma\u0107 d\u0142u\u017cej. Hulaj dusza bez kontusza. Zamkn\u0119 loch i przejd\u0119 si\u0119 po \u015bwiecie; trzeba jeno ubioru co poprawi\u0107, aby dobrze przyj\u0119to go\u015bcia. U szlachcica Kaliny, o mil\u0119 od zamku \u0142\u0119czyckiego, brzmi kapela, wydaje c\u00f3rk\u0119 najstarsz\u0105 za m\u0105\u017c. \u0106ma krewniak\u00f3w nape\u0142ni\u0142a ca\u0142e domostwo; beczki z miodem, piwem i w\u00f3dk\u0105 sta\u0142y w sieni, na ganku w izbach, bo pan Kalina, zamo\u017cny szlachcic, dziedzic ca\u0142ej p\u00f3\u0142wioski. doby\u0142 woru z zaple\u015bnia\u0142ymi talarami, nie \u017ca\u0142uj\u0105c wydatku na tak wielk\u0105 dla siebie uroczysto\u015b\u0107. Ju\u017c by\u0142o po \u015blubie i po oczepinach, zacz\u0119\u0142a kapela brzmie\u0107 chmiel\u0105, kiedy we drzwiach ukaza\u0142 si\u0119 nowy go\u015b\u0107 niespodziewany. Ubrany by\u0142 w karmazynowy \u017cupan, pas zlotolity, czapka na g\u0142owie rogatywka z siwym barankiem, na rzemyku szabla. r\u0119kawice czarne, buty z wywijan\u0105 cholew\u0105 i ogromnymi ostrogami. Jak stan\u0105\u0142 we drzwiach, ca\u0142e zawali\u0142; kiwn\u0105\u0142 g\u0142ow\u0105, nie zdejmuj\u0105c czapki, i szed\u0142 dale] i na \u0142awie usiad\u0142. Kapela gra\u0107 przesta\u0142a, pie\u015b\u0144 chmielowa ochotnikom na ustach skona\u0142a, niewiasty przera\u017cone tuli\u0142y si\u0119 do k\u0105ta. Gospodarz ujrza\u0142 na wszystkich twarzach pomieszanie, zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do nieznajomego i rzek\u0142; – Panie bracie: zawsze mo\u017cecie je\u015b\u0107 chleb u mnie z sol\u0105, byle z dobr\u0105 wol\u0105, ale na teraz nie prosi\u0142em waszeci.. wi\u0119c\u2026 prosz\u0119 ! – I wskaza\u0142 na drzwi. Nieznajomy pokr\u0119ci\u0142 g\u0142ow\u0105 na znak, \u017ce nie wyjdzie i wyb\u0105kn\u0105\u0142 od niechcenia: -Pi\u0107. Pan Kalina kaza\u0142 poda\u0107 g\u0105sior z miodem i czar\u0119, ale nieznajomy czar\u0119 rzuci\u0142 na ziemi\u0119, przytkn\u0105\u0142 g\u0105sior i wypi\u0142 do kropli. Szlachta \u0142\u0119czycka klaszcze z rado\u015bci, wo\u0142aj\u0105c; -To nasz brat, nasz brat !. Nieznajomy u\u015bmiechn\u0105\u0142 si\u0119 weso\u0142o, pokr\u0119ci\u0142 w\u0105sy w g\u00f3r\u0119 i a\u017c za uszy za\u0142o\u017cy\u0142, a beczk\u0119 miodu widz\u0105c, porwa\u0142, postawi\u0142 j\u0105 na stole, czop wyrzuci\u0142, rozdziawi\u0142 paszcz\u0119, \u0142ykaj\u0105c strumie\u0144 napoju z szumem tryskaj\u0105cy ma\u0142ym otworem. Wszyscy z podziwieniem nieznajomego otoczyli wie\u0144cem; niewiasty i panny postawa\u0142y na stole i \u0142awkach, patrz\u0105c na pijaka, Nieznajomy \u0142yka\u0142, sapi\u0105c tylko nosem; wkr\u00f3tce uni\u00f3s\u0142 beczk\u0119, potem dobrze przechyli\u0142, a\u017c w ko\u0144cu nie ma miodu, wszystko wytr\u0105bi\u0142 gracko. Wtedy, po\u0142ow\u0105 w\u0105sa otar\u0142szy z piany usta i brod\u0119, krzykn\u0105\u0142; -Kapela, chmiel\u0105 ! – i porwa\u0142 za r\u0119k\u0119 pann\u0119 m\u0142od\u0105. Wrzas\u0142a przestraszona, a gdy j\u0105 ci\u0105gnie, nie zwa\u017caj\u0105c nieznajomy na jej przestrach, staje w obronie pan m\u0142ody i wyzywa zuchwalca na szable. Nieznajomy oci\u0105ga\u0142 si\u0119 powoli, ale gdy mu nowo\u017ceniec wyci\u0105\u0142 silny policzek, \u017ce zaledwie przytrzyma\u0142 czapki na g\u0142owie, a od drugich poczu\u0142 na karku silne razy, zawo\u0142a\u0142; – Po jednemu, po jednemu, – I wyszed\u0142 na podw\u00f3rze. Zawy\u0142y psy, jakby wilka poczu\u0142y; szlachta wybieg\u0142a za nim, \u017ceby nie uciek\u0142; zapalono \u0142uczywa, wyniesiono \u015bwiece, i zaja\u015bnia\u0142 podw\u00f3rzec jakby od s\u0142o\u0144ca w po\u0142udnie. Nieznajomy doby\u0142 szabli, spojrza\u0142 iskrz\u0105cym wzrokiem, gdy pan m\u0142ody krzy\u017c \u015bwi\u0119ty na ziemi swoim kordem znaczy\u0142. A\u017c si\u0119 skry sypn\u0119\u0142y za z\u0142o\u017ceniem szabli;, nieznajomy dobrze si\u0119 broni\u0142, ale pan m\u0142ody zr\u0119czniej, widz\u0105c za\u015b, \u017ce mu nie podo\u0142a, przerzuci\u0142 z prawej r\u0119ki kord w lew\u0105, czym odurzony przeciwnik nie dostrzeg\u0142 ci\u0119cia i oberwa\u0142 pot\u0119\u017cnie po r\u0119ku. Obci\u0105\u0142 mu dwa palce, spad\u0142a czarna r\u0119kawica, nieznajomy wypu\u015bci\u0142 z zakrwawionej d\u0142oni szabl\u0119, a\u017c tu kur pieje. St\u0119kn\u0105\u0142 ranny, podskoczy\u0142 i znik\u0142 z ko\u0142a otaczaj\u0105cej go szlachty, zostawiaj\u0105c na ziemi pas z\u0142otolity, r\u0119kawic\u0119 zbroczon\u0105 i szabl\u0119. Gdzie sta\u0142, zakipia\u0142o troch\u0119 smo\u0142y, a gryz\u0105cy zapach siarki uderzy\u0142 we wszystkich nosy. Pan Kalina podnosi pas, porywa r\u0119kawic\u0119, trz\u0105sa; wypadaj\u0105 dwa wielkie pazury z kawa\u0142kiem palcy. Pan m\u0142ody patrzy na szabl\u0119; to poga\u0144ska; nie masz na niej znaku krzy\u017ca \u015bwi\u0119tego, tylko ksi\u0119\u017cyc turecki. I wo\u0142aj\u0105 wszyscy: -Boruta !, Boruta !. W ciemnym lochu \u0142\u0119czyckiego zamku przy rozpalonej drzazdze smolnej siedzi w\u0105saty szlachcic w karmazynowym \u017cupanie, bez pasa i szabli, czapka rogatywka, ale z poci\u0119tym suknem, siwy poszarpany baranek. Le\u017ca\u0142 na dw\u00f3ch pr\u00f3\u017cnych beczkach, liza\u0142 r\u0119k\u0119 okaleczon\u0105 z trzema pot\u0119\u017cnemi pazurami, bo dw\u00f3ch brak\u0142o, i tak prawi\u0142 do siebie: -Nie wyjd\u0119 wi\u0119cej na \u015bwiat. Rano dobrze by\u0142o, kiedym si\u0119 wygrza\u0142 na s\u0142onku; ale wiecz\u00f3r c\u00f3\u017c zyska\u0142em z t\u0105 przekl\u0119t\u0105 szlacht\u0105, co klaska\u0142a, jakem pi\u0142, a potem wyzywa na r\u0119k\u0119? My\u015bla\u0142em, \u017ce im przecie podo\u0142am, ale\u0107 oni lepiej szabl\u0105 robi\u0105 jak sam diabe\u0142, Zgubi\u0142em pas i szabl\u0119, dwa pazury, poci\u0119li mi czapk\u0119, skaleczyli r\u0119k\u0119, a co najgorsza, poznali, \u017ce Borut\u0119 obci\u0119li. I kr\u0119ci\u0142 ze z\u0142o\u015bci w\u0105sy, dar\u0142 brod\u0119, a liza\u0142 r\u0119k\u0119 ranion\u0105. Odt\u0105d ju\u017c wi\u0119cej z lochu zamkowego nie wyszed\u0142 \u0142\u0119czycki diabe\u0142”. [*\u0179r\u00f3d\u0142o: Kazimierz W\u0142adys\u0142aw W\u00f3jcicki „Boruta II” „Klechdy domowe. Podania i legendy polskie”]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":4890,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"footnotes":""},"categories":[20],"tags":[337,340,338],"class_list":["post-4887","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-polska","tag-diabel-boruta","tag-leczyca","tag-zamek-krolewski-w-leczycy"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05195-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05173-scaled.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/DSC05185-scaled.jpg\")