![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05419-1024x683.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nLegenda o g\u00f3rach dziewiczych.<\/h2>\n\n\n\nW\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w D\u0142ugosiod\u0142a z pokolenia na pokolenie …<\/h4>\n\n\n\n
…przekazywana jest legenda o powstaniu Dziewiczych G\u00f3r. Jedni m\u00f3wi\u0105, \u017ce by\u0142o to w 1262 r., kiedy to wojska litewskie, ruskie i ja\u0107wieskie pustoszy\u0142y Mazowsze. Inni s\u0105dz\u0105, \u017ce rzecz dzia\u0142a si\u0119 kilka wiek\u00f3w p\u00f3\u017aniej podczas potopu szwedzkiego. Wszyscy jednak zgodni s\u0105 co do tego, \u017ce w tamtych czasach D\u0142ugosiod\u0142o s\u0142yn\u0119\u0142o z najurodziwszych dziewcz\u0105t w okolicy, a mo\u017ce i na ca\u0142ym Mazowszu.<\/p>\n\n\n\n
Pi\u0119kne, d\u0142ugie, jasne w\u0142osy zaplecione w grube warkocze, promieniuj\u0105ce szcz\u0119\u015bciem i urod\u0105 twarze, zgrabne, gibkie cia\u0142a – kto raz je zobaczy\u0142, na zawsze zachowa\u0142 w swojej pami\u0119ci i snach.<\/p>\n\n\n\n
Kiedy gro\u017ani i bezwzgl\u0119dni naje\u017ad\u017acy wkroczyli do D\u0142ugosiod\u0142a, dziewcz\u0119ta beztrosko bawi\u0142y si\u0119 na pobliskiej \u0142\u0105ce. Ich d\u0142ugie, bia\u0142e suknie delikatnie powiewa\u0142y na letnim wietrze. Na g\u0142owach mia\u0142y wianki z barwnych, wonnych kwiat\u00f3w, kt\u00f3re same uplot\u0142y i w\u0142o\u017cy\u0142y na g\u0142owy przyjaci\u00f3\u0142ek. Trzeba bowiem wiedzie\u0107, \u017ce opr\u00f3cz niezwyk\u0142ej urody, dziewcz\u0119ta te mia\u0142y dobre serca, zdolne do przyja\u017ani i mi\u0142o\u015bci \u2013 tej jedynej, na kt\u00f3r\u0105 ka\u017cda z nich czeka\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
W\u0142a\u015bnie w\u015br\u00f3d zielonych faluj\u0105cych traw bawi\u0142y si\u0119 w chowanego, gdy pos\u0142ysza\u0142y krzyki b\u00f3lu, chrz\u0119st zbroi i ujrza\u0142y \u0142uny wznosz\u0105ce si\u0119 nad ich rodzinnymi chatami. Kilku naje\u017ad\u017ac\u00f3w na swych szybkich koniach ruszy\u0142o w stron\u0119 zbitych w gromadk\u0119 przera\u017conych dziewcz\u0105t. Struchla\u0142e ze strachu, nie wiedzia\u0142y, co pocz\u0105\u0107. Nagle wyda\u0142o si\u0119 im, \u017ce czarna \u015bciana lasu znajduj\u0105cego si\u0119 nieopodal, otwiera swoje wrota i ofiarowuje schronienie. Zacz\u0119\u0142y ucieka\u0107 przed napastnikami. Strach przed \u015bmierci\u0105, ale jeszcze bardziej przed ha\u0144b\u0105 i poni\u017ceniem, jakby dodawa\u0142 im si\u0142. W ostatniej chwili zdo\u0142a\u0142y wbiec pomi\u0119dzy drzewa. Tutaj konie napastnik\u00f3w, przestraszone g\u0119stwin\u0105 i mrokiem, nieco zwolni\u0142y. A dziewcz\u0119ta nie ustawa\u0142y w biegu. Rani\u0142y swoje bose stopy o szyszki i kamienie, a r\u0119ce o ostre ga\u0142\u0119zie, kt\u00f3re musia\u0142y odsuwa\u0107, toruj\u0105c sobie drog\u0119. Ich suknie, dot\u0105d czyste i nietkni\u0119te, teraz by\u0142y podarte przez kolczaste krzewy. Mimo b\u00f3lu i szkar\u0142atnej krwi sp\u0142ywaj\u0105cej po d\u0142oniach, co chwila podtrzymywa\u0142y wianki na g\u0142owach.<\/p>\n\n\n\n
Naje\u017ad\u017acy byli coraz bli\u017cej, nape\u0142niaj\u0105c serca dziewcz\u0105t jeszcze wi\u0119ksz\u0105 groz\u0105. Traci\u0142y nadziej\u0119, \u017ce uda si\u0119 im uj\u015b\u0107 pogoni. Wbieg\u0142y w\u0142a\u015bnie na le\u015bn\u0105 polan\u0119, poro\u015bni\u0119t\u0105 przez kwiaty – takie same, jakie mia\u0142y wplecione w swoje wianki. Pozbawione tchu i si\u0142, stan\u0119\u0142y sparali\u017cowane strachem. M\u0119\u017cczy\u017ani na koniach zbli\u017cali si\u0119. Wida\u0107 ju\u017c by\u0142o dok\u0142adnie ich z\u0142e, okrutne twarze. Wtem Matka – Ziemia rozst\u0105pi\u0142a si\u0119, jakby otwiera\u0142a podwoje i powoli poch\u0142on\u0119\u0142a swe c\u00f3rki, chroni\u0105c przed niewol\u0105 i poni\u017ceniem. Grabie\u017ccy zobaczyli tylko grube, z\u0142ociste warkocze, kt\u00f3re powoli znika\u0142y im z oczu. Kt\u00f3ry\u015b wyci\u0105gn\u0105\u0142 jeszcze d\u0142o\u0144, by schwyci\u0107 jeden z nich, jednak jaka\u015b nadludzka si\u0142a wykr\u0119ci\u0142a mu r\u0119k\u0119. Inni, zdj\u0119ci trwog\u0105, szybko opu\u015bcili las, kt\u00f3ry z ka\u017cd\u0105 chwila robi\u0142 si\u0119 coraz ciemniejszy i bardziej nieprzyjazny.<\/p>\n\n\n\n
W miejscu polany powsta\u0142y majestatyczne wzg\u00f3rza, kt\u00f3re zosta\u0142y nazwane Dziewiczymi G\u00f3rami. Poros\u0142y je wysokie drzewa, krzewy i pi\u0119kne, wonne kwiaty. Do dzi\u015b chroni\u0105 to miejsce, gdzie przepad\u0142y pi\u0119kne dziewice z D\u0142ugosiod\u0142a. Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce gdy cz\u0142owiek o czystym, nieska\u017conym z\u0142em sercu p\u00f3jdzie w nocy w tamto miejsce, us\u0142yszy cichy, cudny dziewcz\u0119cy \u015bpiew wychodz\u0105cy spod ziemi.<\/p>\n\n\n\n
Klaudia Banach, kl. VIa … zosta\u0142 zbudowany w latach 1908-1912 wed\u0142ug projektu J\u00f3zefa Piusa Dzieko\u0144skiego w stylu neogotyckim.<\/p>\n\n\n\n Wn\u0119trze z polichromi\u0105 w ciep\u0142ych barwach i pe\u0142nymi wdzi\u0119ku sylwetkami anio\u0142\u00f3w na sklepieniu robi wra\u017cenie. Na uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 dwie rze\u017aby o ludowym charakterze w g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu, obie p\u00f3\u017anogotyckie (I po\u0142owa XVI w.). Jedna przedstawia pyzat\u0105 niby wiejska kobieta Matk\u0119 Bosk\u0105 podtrzymuj\u0105c\u0105 spracowana d\u0142oni\u0105 Dzieci\u0105tko, druga jej matk\u0119, \u015bwi\u0119t\u0105 Ann\u0119; podobne typy ludzkie mo\u017cna i dzi\u015b tu spotka\u0107 na niedzielnych nieszporach. S\u0105 te\u017c w ko\u015bciele dwie rze\u017aby barokowe z pocz\u0105tku XVII w.: na lewej \u015bcianie prezbiterium \u015bw. Sebastian, w prawej bocznej nawie \u015bw. Roch. Z D\u0142ugosiod\u0142a pochodzi s\u0142ynna rze\u017aba Chrystusa Frasobliwego, ozdoba p\u0142ockiego Muzeum Diecezjalnego.<\/p>\n\n\n\n Do roku 1854 na terenie przyko\u015bcielnym grzebano zmar\u0142ych. Obok ko\u015bcio\u0142a znajduje drewniana kostnica z prze\u0142omu XIX i XX wieku z wmontowanymi gotyckimi drzwiami. Drewniane skrzyd\u0142o drzwiowe z \u017celaznymi ozdobnymi okuciami i \u0142a\u0144cuchowym uchwytem pochodzi z pierwotnego, drewnianego ko\u015bcio\u0142a w D\u0142ugosiodle. Wcze\u015bniej kostnica znajdowa\u0142a si\u0119 na przyko\u015bcielnym cmentarzu.<\/p>\n\n\n\n Pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 (drewniany) w D\u0142ugosiodle powsta\u0142 w 1462 r, za\u015b parafia erygowana by\u0142a dopiero w dniu 24 lipca 1481 r. przez biskupa p\u0142ockiego Piotra z Chotkowa. Nadano jej wezwanie Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny, \u015bw. Jana Chrzciciela i \u015bw. Miko\u0142aja. W tym samym czasie wybudowano na terenie cmentarza ko\u015bcielnego pierwsz\u0105 kostnic\u0119, kt\u00f3ra sp\u0142on\u0119\u0142a podczas po\u017caru pierwszej \u015bwi\u0105tyni. Obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 (trzeci z kolei, na miejscu poprzedniego drewnianego zbudowanego staraniem kapitu\u0142y pu\u0142tuskiej w 1746) wzniesiony zosta\u0142 w latach 1908-1912 wg. proj. J\u00f3zefa Piusa Dzieko\u0144skiego w stylu neogotyckim.<\/p>\n\n\n\n Obecnie istniej\u0105ca kolejna drewniana kostnica zosta\u0142a wzniesiona obok ko\u015bcio\u0142a w 1822 r. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 gotyckim skrzyd\u0142em drzwiowym zapewne pochodz\u0105cym z k. XV w. z pierwszego ko\u015bcio\u0142a. W pobli\u017cu \u015bwi\u0105tyni usytuowana zosta\u0142a r\u00f3wnie\u017c drewniana plebania pochodz\u0105ca z 1 po\u0142. XIX w.<\/p>\n\n\n\n Na terenie przyko\u015bcielnym ro\u015bnie najstarsze i najt\u0119\u017csze drzewo Puszczy Bia\u0142ej. Jest to d\u0105b szypu\u0142kowy „Jan” posadzony w 1481 roku<\/strong>. Mierzy 25 metr\u00f3w, a w obwodzie ma oko\u0142o 650 cm. D\u0105b, jako pomnik przyrody zosta\u0142 obj\u0119ty ochron\u0105 prawn\u0105 w 1973 roku.<\/p>\n\n\n\n Skansen w D\u0142ugosiodle to wiejska chata z Kurpi Bia\u0142ych, zbudowana z sosnowych bali, u\u0142o\u017conych na tzw. w\u0119gie\u0142, z charakterystycznym dwuspadowym dachem, krytym s\u0142om\u0105. Stoi w ma\u0142ym parku w centrum D\u0142ugosiod\u0142a, blisko ko\u015bcio\u0142a, niedaleko d\u0119bu \u201eJan\u201d. Na zewn\u0105trz, pod wiat\u0105 znajduj\u0105 si\u0119 maszyny rolnicze i w\u00f3z drabiniasty. Obok chaty stoi stara, drewniana studnia. Na bramie prowadz\u0105cej do skansenu wymalowana jest para w strojach kurpiowskich Puszczy Bia\u0142ej. We wn\u0119trzu chaty znale\u017a\u0107 mo\u017cna wiele przedmiot\u00f3w codziennego u\u017cytku i u\u017cywanych okazjonalnie od \u015bwi\u0119ta. S\u0105 tu dzie\u017ce, ko\u0142yski, ko\u0142owrotki, maselnice, rze\u017aby, \u015bwi\u0119te obrazy, stroje, narz\u0119dzia i maszyny rolnicze.<\/p>\n\n\n\n Projekt powsta\u0142 z niezwyk\u0142ej, spo\u0142ecznej inicjatywy mieszka\u0144c\u00f3w D\u0142ugosiod\u0142a. Pokazuje histori\u0119 z perspektywy lokalnej \u2013 tego, co ocala\u0142o pozostawione przez przodk\u00f3w, od\u0142o\u017cone na strychu lub innym \u201epobocznym miejscu\u201d \u2013 sieni, spichlerzu, stodole.<\/p>\n\n\n\n Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 w 2006 roku, kiedy Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Gminy D\u0142ugosiod\u0142o zakupi\u0142o star\u0105 drewnian\u0105 chat\u0119 kurpiowsk\u0105. Pomys\u0142 urz\u0105dzenia w jej wn\u0119trzu skansenu zyska\u0142 aprobat\u0119 zar\u00f3wno w\u0142adz jak i mieszka\u0144c\u00f3w gminy. W tworzenie tego miejsca zaanga\u017cowali si\u0119 spo\u0142ecznicy, seniorzy, m\u0142odzie\u017c. Wykopali staw, oczy\u015bcili i wyr\u00f3wnali teren, zasadzili drzewka i krzewy ozdobne. Z wielk\u0105 pasj\u0105 gromadzili przedmioty do wyposa\u017cenia i udekorowania izby. Wok\u00f3\u0142 chaty przygotowali teren dla stoisk z r\u0119kodzie\u0142em, produktami spo\u017cywczymi i rolnymi. <\/p>\n\n\n\n Od maja 2007 roku w skansenie organizowane s\u0105 uroczyste otwarcia sezonu turystycznego, wystawy r\u0119kodzie\u0142a oraz kiermasze produkt\u00f3w rolnych i degustacje potraw regionalnych.<\/p>\n\n\n\n Aby w pe\u0142ni odda\u0107 niezwyk\u0142y charakter tego miejsca, nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 historii D\u0142ugosiod\u0142a, gminy licz\u0105cej obecnie ok. 1400 mieszka\u0144c\u00f3w. Rozwija\u0142a si\u0119 ona dzi\u0119ki po\u0142o\u017ceniu przy trakcie, kt\u00f3ry co najmniej do ko\u0144ca XIII wieku by\u0142 g\u0142\u00f3wnym szlakiem \u0142\u0105cz\u0105cym Ja\u0107wie\u017c, \u017bmud\u017a i Auksztot\u0119 z Mazowszem. W 1556 roku zosta\u0142o tutaj za\u0142o\u017cone miasto, kt\u00f3re do dzisiaj zachowa\u0142o sw\u00f3j ma\u0142omiasteczkowy charakter.<\/p>\n\n\n\n Opiek\u0119 nad skansenem sprawuj\u0105 wolontariusze, cz\u0142onkowie stowarzyszenia oraz Gminne Centrum Informacji, Kultury, Sportu i Rekreacji w D\u0142ugosiodle.<\/p>\n\n\n\n Dane adresowe:<\/strong> Osoby zainteresowane zwiedzaniem skansenu proszone s\u0105 o kontakt osobisty lub telefoniczny (29 74 12 187)<\/strong> z pracownikiem Gminnego Centrum Informacji, Kultury, Sportu i Rekreacji w D\u0142ugosiodle.<\/p>\n\n\n\n Mural znajduje si\u0119 w Parku za ko\u015bcio\u0142em. Powstaje w trakcie letnich plener\u00f3w organizowanych przez Urszul\u0119 i Macieja Zaleg\u00f3w z Fundacji Homo Homini<\/strong> przy wsp\u00f3\u0142pracy z Gminnym Centrum Informacji, Kultury, Sportu i Rekreacji w D\u0142ugosiodle. Stoj\u0105c przed malowid\u0142em zostajemy wprowadzeni w iluzj\u0119 obecno\u015bci na podw\u00f3rku wiejskim.<\/p>\n\n\n\n Dzie\u0142o jest prac\u0105 zbiorow\u0105, zrealizowan\u0105 przez grup\u0119 m\u0142odych artyst\u00f3w pod kierownictwem artystycznym Wie\u0144czys\u0142awa Pyrzanowskiego<\/em><\/strong>. Ekipa artyst\u00f3w tworz\u0105cych mural to: Dominika Ma\u0142gowska, Zuzanna Trzci\u0144ska, Ola Jamio\u0142kowska, \u0141ukasz Dymi\u0144ski, Julian Sulikowski, Anna Bojas, Gra\u017cyna Bany, Helena Wieczorek i Matylda Pyrzanowska<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Pod koniec sierpnia zesz\u0142ego roku odwiedzi\u0142am Kurpiowszczyzn\u0119, wybra\u0142am tras\u0119 samochodow\u0105 „Drewniane Mazowsze” ( ca\u0142a relacja ju\u017c niebawem w oddzielnym wpisie). Przygod\u0119 z Kuriami rozpocz\u0119\u0142am w D\u0142ugosiodle, nie pomy\u015bla\u0142am, \u017ce w tej uroczej miejscowo\u015bci mo\u017cn\u0105 spotka\u0107 tak\u0105 ilo\u015b\u0107 zabytk\u00f3w. Przy neogotyckim ko\u015bciele \u015bwi\u0119tego Rocha zachowa\u0142a si\u0119 jedyna drewniana kostnica na terenie wojew\u00f3dztwa mazowieckiego. Cho\u0107 sam budynek jest XIX wieczny, zawiera w sobie gotyckie drzwi z pi\u0119knymi ukuciami. Przy ko\u015bciele znajduje si\u0119 te\u017c najstarszy d\u0105b na terenie wojew\u00f3dztwa mazowieckiego. D\u0105b Jan zosta\u0142 posadzony w 1481 roku. Tu\u017c za ogrodzeniem ko\u015bcio\u0142a znajduje si\u0119 niewielka chata kurpiowska, taki ma\u0142y skansen. Prawdziwa pere\u0142ka to ogromny mural, kt\u00f3ry powstawa\u0142 kilka lat. Ekipa artyst\u00f3w tworzy\u0142a to dzie\u0142o pod kierunkiem Wie\u0144czys\u0142awa Pyrzanowskiego. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje kolorowy dom, kt\u00f3ry ozdabia\u0142a malarka Ma\u0142gorzata Ewa Czarnik. Polecam te\u017c przepyszn\u0105 kaw\u0119 i kruche babeczki z bor\u00f3wkami w cukierni Romanowski. Legenda o g\u00f3rach dziewiczych. W\u015br\u00f3d mieszka\u0144c\u00f3w D\u0142ugosiod\u0142a z pokolenia na pokolenie … …przekazywana jest legenda o powstaniu Dziewiczych G\u00f3r. Jedni m\u00f3wi\u0105, \u017ce by\u0142o to w 1262 r., kiedy to wojska litewskie, ruskie i ja\u0107wieskie pustoszy\u0142y Mazowsze. Inni s\u0105dz\u0105, \u017ce rzecz dzia\u0142a si\u0119 kilka wiek\u00f3w p\u00f3\u017aniej podczas potopu szwedzkiego. Wszyscy jednak zgodni s\u0105 co do tego, \u017ce w tamtych czasach D\u0142ugosiod\u0142o s\u0142yn\u0119\u0142o z najurodziwszych dziewcz\u0105t w okolicy, a mo\u017ce i na ca\u0142ym Mazowszu. Pi\u0119kne, d\u0142ugie, jasne w\u0142osy zaplecione w grube warkocze, promieniuj\u0105ce szcz\u0119\u015bciem i urod\u0105 twarze, zgrabne, gibkie cia\u0142a – kto raz je zobaczy\u0142, na zawsze zachowa\u0142 w swojej pami\u0119ci i snach. Kiedy gro\u017ani i bezwzgl\u0119dni naje\u017ad\u017acy wkroczyli do D\u0142ugosiod\u0142a, dziewcz\u0119ta beztrosko bawi\u0142y si\u0119 na pobliskiej \u0142\u0105ce. Ich d\u0142ugie, bia\u0142e suknie delikatnie powiewa\u0142y na letnim wietrze. Na g\u0142owach mia\u0142y wianki z barwnych, wonnych kwiat\u00f3w, kt\u00f3re same uplot\u0142y i w\u0142o\u017cy\u0142y na g\u0142owy przyjaci\u00f3\u0142ek. Trzeba bowiem wiedzie\u0107, \u017ce opr\u00f3cz niezwyk\u0142ej urody, dziewcz\u0119ta te mia\u0142y dobre serca, zdolne do przyja\u017ani i mi\u0142o\u015bci \u2013 tej jedynej, na kt\u00f3r\u0105 ka\u017cda z nich czeka\u0142a. W\u0142a\u015bnie w\u015br\u00f3d zielonych faluj\u0105cych traw bawi\u0142y si\u0119 w chowanego, gdy pos\u0142ysza\u0142y krzyki b\u00f3lu, chrz\u0119st zbroi i ujrza\u0142y \u0142uny wznosz\u0105ce si\u0119 nad ich rodzinnymi chatami. Kilku naje\u017ad\u017ac\u00f3w na swych szybkich koniach ruszy\u0142o w stron\u0119 zbitych w gromadk\u0119 przera\u017conych dziewcz\u0105t. Struchla\u0142e ze strachu, nie wiedzia\u0142y, co pocz\u0105\u0107. Nagle wyda\u0142o si\u0119 im, \u017ce czarna \u015bciana lasu znajduj\u0105cego si\u0119 nieopodal, otwiera swoje wrota i ofiarowuje schronienie. Zacz\u0119\u0142y ucieka\u0107 przed napastnikami. Strach przed \u015bmierci\u0105, ale jeszcze bardziej przed ha\u0144b\u0105 i poni\u017ceniem, jakby dodawa\u0142 im si\u0142. W ostatniej chwili zdo\u0142a\u0142y wbiec pomi\u0119dzy drzewa. Tutaj konie napastnik\u00f3w, przestraszone g\u0119stwin\u0105 i mrokiem, nieco zwolni\u0142y. A dziewcz\u0119ta nie ustawa\u0142y w biegu. Rani\u0142y swoje bose stopy o szyszki i kamienie, a r\u0119ce o ostre ga\u0142\u0119zie, kt\u00f3re musia\u0142y odsuwa\u0107, toruj\u0105c sobie drog\u0119. Ich suknie, dot\u0105d czyste i nietkni\u0119te, teraz by\u0142y podarte przez kolczaste krzewy. Mimo b\u00f3lu i szkar\u0142atnej krwi sp\u0142ywaj\u0105cej po d\u0142oniach, co chwila podtrzymywa\u0142y wianki na g\u0142owach. Naje\u017ad\u017acy byli coraz bli\u017cej, nape\u0142niaj\u0105c serca dziewcz\u0105t jeszcze wi\u0119ksz\u0105 groz\u0105. Traci\u0142y nadziej\u0119, \u017ce uda si\u0119 im uj\u015b\u0107 pogoni. Wbieg\u0142y w\u0142a\u015bnie na le\u015bn\u0105 polan\u0119, poro\u015bni\u0119t\u0105 przez kwiaty – takie same, jakie mia\u0142y wplecione w swoje wianki. Pozbawione tchu i si\u0142, stan\u0119\u0142y sparali\u017cowane strachem. M\u0119\u017cczy\u017ani na koniach zbli\u017cali si\u0119. Wida\u0107 ju\u017c by\u0142o dok\u0142adnie ich z\u0142e, okrutne twarze. Wtem Matka – Ziemia rozst\u0105pi\u0142a si\u0119, jakby otwiera\u0142a podwoje i powoli poch\u0142on\u0119\u0142a swe c\u00f3rki, chroni\u0105c przed niewol\u0105 i poni\u017ceniem. Grabie\u017ccy zobaczyli tylko grube, z\u0142ociste warkocze, kt\u00f3re powoli znika\u0142y im z oczu. Kt\u00f3ry\u015b wyci\u0105gn\u0105\u0142 jeszcze d\u0142o\u0144, by schwyci\u0107 jeden z nich, jednak jaka\u015b nadludzka si\u0142a wykr\u0119ci\u0142a mu r\u0119k\u0119. Inni, zdj\u0119ci trwog\u0105, szybko opu\u015bcili las, kt\u00f3ry z ka\u017cd\u0105 chwila robi\u0142 si\u0119 coraz ciemniejszy i bardziej nieprzyjazny. W miejscu polany powsta\u0142y majestatyczne wzg\u00f3rza, kt\u00f3re zosta\u0142y nazwane Dziewiczymi G\u00f3rami. Poros\u0142y je wysokie drzewa, krzewy i pi\u0119kne, wonne kwiaty. Do dzi\u015b chroni\u0105 to miejsce, gdzie przepad\u0142y pi\u0119kne dziewice z D\u0142ugosiod\u0142a. Niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce gdy cz\u0142owiek o czystym, nieska\u017conym z\u0142em sercu p\u00f3jdzie w nocy w tamto miejsce, us\u0142yszy cichy, cudny dziewcz\u0119cy \u015bpiew wychodz\u0105cy spod ziemi. Klaudia Banach, kl. VIaPubliczna Szko\u0142a Podstawowa im. Tadeusza Ko\u015bciuszkiw D\u0142ugosiodle pod kierunkiem Marty Piotrak Murowany dwuwie\u017cowy ko\u015bci\u00f3\u0142 z czerwonej ceg\u0142y… … zosta\u0142 zbudowany w latach 1908-1912 wed\u0142ug projektu J\u00f3zefa Piusa Dzieko\u0144skiego w stylu neogotyckim. Wn\u0119trze z polichromi\u0105 w ciep\u0142ych barwach i pe\u0142nymi wdzi\u0119ku sylwetkami anio\u0142\u00f3w na sklepieniu robi wra\u017cenie. Na uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 dwie rze\u017aby o ludowym charakterze w g\u0142\u00f3wnym o\u0142tarzu, obie p\u00f3\u017anogotyckie (I po\u0142owa XVI w.). Jedna przedstawia pyzat\u0105 niby wiejska kobieta Matk\u0119 Bosk\u0105 podtrzymuj\u0105c\u0105 spracowana d\u0142oni\u0105 Dzieci\u0105tko, druga jej matk\u0119, \u015bwi\u0119t\u0105 Ann\u0119; podobne typy ludzkie mo\u017cna i dzi\u015b tu spotka\u0107 na niedzielnych nieszporach. S\u0105 te\u017c w ko\u015bciele dwie rze\u017aby barokowe z pocz\u0105tku XVII w.: na lewej \u015bcianie prezbiterium \u015bw. Sebastian, w prawej bocznej nawie \u015bw. Roch. Z D\u0142ugosiod\u0142a pochodzi s\u0142ynna rze\u017aba Chrystusa Frasobliwego, ozdoba p\u0142ockiego Muzeum Diecezjalnego. Do roku 1854 na terenie przyko\u015bcielnym grzebano zmar\u0142ych. Obok ko\u015bcio\u0142a znajduje drewniana kostnica z prze\u0142omu XIX i XX wieku z wmontowanymi gotyckimi drzwiami. Drewniane skrzyd\u0142o drzwiowe z \u017celaznymi ozdobnymi okuciami i \u0142a\u0144cuchowym uchwytem pochodzi z pierwotnego, drewnianego ko\u015bcio\u0142a w D\u0142ugosiodle. Wcze\u015bniej kostnica znajdowa\u0142a si\u0119 na przyko\u015bcielnym cmentarzu. Zabytkowa Kostnica – D\u0142ugosiod\u0142o. Pierwszy ko\u015bci\u00f3\u0142 (drewniany) w D\u0142ugosiodle powsta\u0142 w 1462 r, za\u015b parafia erygowana by\u0142a dopiero w dniu 24 lipca 1481 r. przez biskupa p\u0142ockiego Piotra z Chotkowa. Nadano jej wezwanie Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny, \u015bw. Jana Chrzciciela i \u015bw. Miko\u0142aja. W tym samym czasie wybudowano na terenie cmentarza ko\u015bcielnego pierwsz\u0105 kostnic\u0119, kt\u00f3ra sp\u0142on\u0119\u0142a podczas po\u017caru pierwszej \u015bwi\u0105tyni. Obecny ko\u015bci\u00f3\u0142 (trzeci z kolei, na miejscu poprzedniego drewnianego zbudowanego staraniem kapitu\u0142y pu\u0142tuskiej w 1746) wzniesiony zosta\u0142 w latach 1908-1912 wg. proj. J\u00f3zefa Piusa Dzieko\u0144skiego w stylu neogotyckim. Obecnie istniej\u0105ca kolejna drewniana kostnica zosta\u0142a wzniesiona obok ko\u015bcio\u0142a w 1822 r. Wyr\u00f3\u017cnia si\u0119 gotyckim skrzyd\u0142em drzwiowym zapewne pochodz\u0105cym z k. XV w. z pierwszego ko\u015bcio\u0142a. W pobli\u017cu \u015bwi\u0105tyni usytuowana zosta\u0142a r\u00f3wnie\u017c drewniana plebania pochodz\u0105ca z 1 po\u0142. XIX w. Na terenie przyko\u015bcielnym ro\u015bnie najstarsze i najt\u0119\u017csze drzewo Puszczy Bia\u0142ej. Jest to d\u0105b szypu\u0142kowy „Jan” posadzony w 1481 roku. Mierzy 25 metr\u00f3w, a w obwodzie ma oko\u0142o 650 cm. D\u0105b, jako pomnik przyrody zosta\u0142 obj\u0119ty ochron\u0105 prawn\u0105 w 1973 roku. Skansen-Park w D\u0142ugosiodle. Skansen w D\u0142ugosiodle to wiejska chata z Kurpi Bia\u0142ych, zbudowana z sosnowych bali, u\u0142o\u017conych na tzw. w\u0119gie\u0142, z charakterystycznym dwuspadowym dachem, krytym s\u0142om\u0105. Stoi w ma\u0142ym parku w centrum D\u0142ugosiod\u0142a, blisko ko\u015bcio\u0142a, niedaleko d\u0119bu \u201eJan\u201d. Na zewn\u0105trz, pod wiat\u0105 znajduj\u0105 si\u0119 maszyny rolnicze i w\u00f3z drabiniasty. Obok chaty stoi stara, drewniana studnia. Na bramie prowadz\u0105cej do skansenu wymalowana jest para w strojach kurpiowskich Puszczy Bia\u0142ej. We wn\u0119trzu chaty znale\u017a\u0107 mo\u017cna wiele przedmiot\u00f3w codziennego u\u017cytku i u\u017cywanych okazjonalnie od \u015bwi\u0119ta. S\u0105 tu dzie\u017ce, ko\u0142yski, ko\u0142owrotki, maselnice, rze\u017aby, \u015bwi\u0119te obrazy, stroje, narz\u0119dzia i maszyny rolnicze. Projekt powsta\u0142 z niezwyk\u0142ej, spo\u0142ecznej inicjatywy mieszka\u0144c\u00f3w D\u0142ugosiod\u0142a. Pokazuje histori\u0119 z perspektywy lokalnej \u2013 tego, co ocala\u0142o pozostawione przez przodk\u00f3w, od\u0142o\u017cone na strychu lub innym \u201epobocznym miejscu\u201d \u2013 sieni, spichlerzu, stodole. Wszystko zacz\u0119\u0142o si\u0119 w 2006 roku, kiedy Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju Gminy D\u0142ugosiod\u0142o zakupi\u0142o star\u0105 drewnian\u0105 chat\u0119 kurpiowsk\u0105. Pomys\u0142 urz\u0105dzenia w jej wn\u0119trzu skansenu zyska\u0142 aprobat\u0119 zar\u00f3wno w\u0142adz jak i mieszka\u0144c\u00f3w gminy. W tworzenie tego miejsca zaanga\u017cowali si\u0119 spo\u0142ecznicy, seniorzy, m\u0142odzie\u017c. Wykopali staw, oczy\u015bcili i wyr\u00f3wnali teren, zasadzili drzewka i krzewy ozdobne. Z wielk\u0105 pasj\u0105 gromadzili przedmioty do wyposa\u017cenia i udekorowania izby. Wok\u00f3\u0142 chaty przygotowali teren dla stoisk z r\u0119kodzie\u0142em, produktami spo\u017cywczymi i rolnymi. Od maja 2007 roku w skansenie organizowane s\u0105 uroczyste otwarcia sezonu turystycznego, wystawy r\u0119kodzie\u0142a oraz kiermasze produkt\u00f3w rolnych i degustacje potraw regionalnych. Aby w pe\u0142ni odda\u0107 niezwyk\u0142y charakter tego miejsca, nie spos\u00f3b pomin\u0105\u0107 historii D\u0142ugosiod\u0142a, gminy licz\u0105cej obecnie ok. 1400 mieszka\u0144c\u00f3w. Rozwija\u0142a si\u0119 ona dzi\u0119ki po\u0142o\u017ceniu przy trakcie, kt\u00f3ry co najmniej do ko\u0144ca XIII wieku by\u0142 g\u0142\u00f3wnym szlakiem \u0142\u0105cz\u0105cym Ja\u0107wie\u017c, \u017bmud\u017a i Auksztot\u0119 z Mazowszem. W 1556 roku zosta\u0142o tutaj za\u0142o\u017cone miasto, kt\u00f3re do dzisiaj zachowa\u0142o sw\u00f3j ma\u0142omiasteczkowy charakter. Opiek\u0119 nad skansenem sprawuj\u0105 wolontariusze, cz\u0142onkowie stowarzyszenia oraz Gminne Centrum Informacji, Kultury, Sportu i Rekreacji w D\u0142ugosiodle. Dane adresowe:ul. Ko\u015bciuszki 1, 07-210 D\u0142ugosiod\u0142oN 21.59423 E 52.76021 Osoby zainteresowane zwiedzaniem skansenu proszone s\u0105 o kontakt osobisty lub telefoniczny (29 74 12 187) z pracownikiem Gminnego Centrum Informacji, Kultury, Sportu i Rekreacji w D\u0142ugosiodle. Cztery pory roku \u2013 jedyny taki mural w Polsce. Mural znajduje si\u0119 w Parku za ko\u015bcio\u0142em. Powstaje w trakcie letnich plener\u00f3w organizowanych przez Urszul\u0119 i Macieja Zaleg\u00f3w z Fundacji Homo Homini przy wsp\u00f3\u0142pracy z Gminnym Centrum Informacji, Kultury, Sportu i Rekreacji w D\u0142ugosiodle. Stoj\u0105c przed malowid\u0142em zostajemy wprowadzeni w iluzj\u0119 obecno\u015bci na podw\u00f3rku wiejskim. Dzie\u0142o jest prac\u0105 zbiorow\u0105, zrealizowan\u0105 przez grup\u0119 m\u0142odych artyst\u00f3w pod kierownictwem artystycznym Wie\u0144czys\u0142awa Pyrzanowskiego. Ekipa artyst\u00f3w tworz\u0105cych mural to: Dominika Ma\u0142gowska, Zuzanna Trzci\u0144ska, Ola Jamio\u0142kowska, \u0141ukasz Dymi\u0144ski, Julian Sulikowski, Anna Bojas, Gra\u017cyna Bany, Helena Wieczorek i Matylda Pyrzanowska.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":9379,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[410,20,225],"tags":[516,517,518,414,519,377],"class_list":["post-5134","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-perelki-mazowsza","category-polska","category-skarby-mazowsza","tag-dlugosiodlo","tag-kupie","tag-kurpiowszczyzna","tag-polska","tag-puszcza-biala","tag-skarby-mazowsza"],"aioseo_notices":[],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5134","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5134"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5134\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9717,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5134\/revisions\/9717"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9379"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5134"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5134"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/bloganki.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5134"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
Publiczna Szko\u0142a Podstawowa im. Tadeusza Ko\u015bciuszki
w D\u0142ugosiodle pod kierunkiem Marty Piotrak<\/em><\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05425-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05427-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05430-1024x683.jpg\")
Murowany dwuwie\u017cowy ko\u015bci\u00f3\u0142 z czerwonej ceg\u0142y…<\/h2>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05310.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05318.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05332-1024x683.jpg\")
Zabytkowa Kostnica – D\u0142ugosiod\u0142o.<\/h2>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05336-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05346.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05347-1024x683.jpg\")
Skansen-Park w D\u0142ugosiodle.<\/h2>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05350-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05366-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05351-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05368-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05369-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05370-1024x683.jpg\")
ul. Ko\u015bciuszki 1, 07-210 D\u0142ugosiod\u0142o
N 21.59423 E 52.76021<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05372-1024x683.jpg\")
Cztery pory roku \u2013 jedyny taki mural w Polsce.<\/h2>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05391-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05392-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05393-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05394-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05395-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05407-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05408-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05409-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05411-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/05\/DSC05412-1024x683.jpg\")