Pierwsze wiatraki pojawi\u0142y si\u0119 na ziemiach polskich na prze\u0142omie XIII i XIV wieku. Produkowa\u0142y m\u0105k\u0119 dzi\u0119ki sile wiatru poruszaj\u0105cego maszyny miel\u0105ce. By\u0142y wyposa\u017cone w mechanizmy, kt\u00f3re pozwala\u0142y skorygowa\u0107 ustawienie skrzyde\u0142 w stosunku do wiatru. Ze wzgl\u0119du na te mechanizmy wyr\u00f3\u017cniano trzy typy wiatrak\u00f3w: ko\u017alaki, paltraki i holendry.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
W Muzeum Wsi Radomskiej znajduje si\u0119 jeden paltrak oraz cztery ko\u017alaki. Do zwiedzania udost\u0119pniono wiatraki ko\u017alaki z Grabowca i Kajetanowa.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
W XVII w. pojawi\u0142 si\u0119 w Polsce nowy typ wiatraka, w kt\u00f3rym obraca\u0142a si\u0119 tylko drewniana g\u0142owica ze skrzyd\u0142ami, tzw. czapa. Wsparty na fundamentach korpus pozostawa\u0142 nieruchomy. Dzi\u0119ki temu mo\u017cna by\u0142o go budowa\u0107 z ceg\u0142y lub kamienia, co na obszarach odczuwaj\u0105cych brak drewnianego budulca mia\u0142o ogromne znaczenie. Nazwano je holendrami, poniewa\u017c niezwykle szybko rozpowszechni\u0142y si\u0119 na terenach dzisiejszej Holandii, gdzie u\u017cywano ich do odwadniania polder\u00f3w.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Holendry, popularne w innych regionach Polski, nie s\u0105 typowym elementem krajobrazu wsi radomskiej. Muzeum nie posiada w swojej kolekcji przyk\u0142adu takiego wiatraka. Znajduj\u0105cy si\u0119 w Muzeum paltrak jest obiektem przebudowanym na m\u0142yn elektryczny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nWiatrak z D\u0105browy Jastrz\u0119bskiej – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\n <\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Wiatrak z D\u0105browy Jastrz\u0119bskiej<\/strong> to najstarszy wiatrak w Muzeum. Jest trzypoziomowym ko\u017alakiem o drewnianej konstrukcji szkieletowej. Cho\u0107 stary, prezentuje wyposa\u017cenie do produkcji m\u0105ki z I po\u0142. XX w. W jego sk\u0142ad wchodz\u0105 dwa z\u0142o\u017cenia kamieni, odsiewacz cylindryczny obszyty gaz\u0105 i tatarczak, czyli m\u0142ynek do wyrobu kaszy gryczanej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nWiatrak z Gniewoszowa – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nWiatrak z Gniewoszowa – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nPaltraki <\/strong>stanowi\u0142y najm\u0142odsz\u0105, bo XIX-wieczn\u0105, odmian\u0119 konstrukcyjn\u0105 wiatrak\u00f3w. W por\u00f3wnaniu z ko\u017alakami, udoskonalono tu system obracania budynku. Polega on na tym, \u017ce zamiast na ko\u017ale, korpus porusza\u0142 si\u0119 przy pomocy rolek je\u017cd\u017c\u0105cych po okr\u0119\u017cnym torze. Ca\u0142o\u015b\u0107 mechanizmu konstrukcyjnie wspiera\u0142 umieszczony po\u015brodku s\u0142up.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nMuzealny paltrak zbudowano w Solcu nad Wis\u0142\u0105, sk\u0105d zosta\u0142 zakupiony do Gniewoszowa w 1920 r. przez Wiktori\u0119 Przeor. W chwili zakupu wyposa\u017cony by\u0142 w kamienie do produkcji paszy (ospy) i kamienie, tzw. francuzy, do przemia\u0142u zbo\u017ca na m\u0105k\u0119. Kamienie francuzy wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142y z odsiewaczem pytlowym. Wsp\u00f3\u0142czesne wyposa\u017cenie i wygl\u0105d wiatraka jest wynikiem modernizacji, jakie przechodzi\u0142 w po\u0142. XX w. W 1935 r. zainstalowano w nim silnik elektryczny, w wyniku czego wkr\u00f3tce potem zdemontowano \u015bmig\u0142a wraz z wa\u0142em. W 1939 r. w miejsce francuza zakupiono w Warszawie mlewniki z firmy \u0141agiewskiego, znanej z produkcji maszyn m\u0142ynarskich. Dziesi\u0119\u0107 lat potem, w 1949 r. m\u0142yn przeszed\u0142 nast\u0119pn\u0105 modernizacj\u0119. Sprowadzono kolejne walce oraz dobudowano po bokach budynku pomieszczenia na motorowni\u0119 i komor\u0119 kurzow\u0105. W 1953 r. wiatrak zosta\u0142 upa\u0144stwowiony i sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Gniewoszowie. M\u0142yn pracowa\u0142 do 1978 r.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Zdarzy\u0142o si\u0119 kiedy\u015b nad wod\u0105… – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/h2>\r\n\r\n\r\n\r\nM\u0142yn wodny z Zaj\u0105czkowa – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nM\u0142yn wodny z Zaj\u0105czkowa – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nTrasa turystyczna \u201eZdarzy\u0142o si\u0119 kiedy\u015b nad wod\u0105\u201d<\/strong> obejmuje osiem odrestaurowanych i rozmieszczonych zgodnie z analiz\u0105 historyczn\u0105 obiekt\u00f3w zabytkowych: tartak z Molend, dwa m\u0142yny wodne \u2013 z Zofi\u00f3wki i Zaj\u0105czkowa oraz cha\u0142up\u0119 i z\u0142o\u017con\u0105 z czterech budynk\u00f3w zagrod\u0119 ok\u00f3ln\u0105 z Solca nad Wis\u0142\u0105.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nDlaczego nad wod\u0105? Wszystkie obiekty pochodz\u0105 z teren\u00f3w nadwi\u015blanych, za\u015b w Muzeum Ziemi Radomskiej tworz\u0105 grup\u0119 odmienn\u0105 w charakterze od ju\u017c istniej\u0105cej cz\u0119\u015bci wsi. Dodajmy, \u017ce ziemia radomska, le\u017c\u0105ca w wid\u0142ach Wis\u0142y i Pilicy, maj\u0105cych dziesi\u0105tki drobnych dop\u0142yw\u00f3w \u2013 jest w jakim\u015b stopniu ziemi\u0105 nad wod\u0105. Nasze obiekty pierwotnie tak\u017ce znajdowa\u0142y si\u0119 nad rzekami: Krypiank\u0105, zwan\u0105 te\u017c Brze\u017aniczk\u0105 (tartak z Molend), Kr\u0119piank\u0105 (m\u0142yn z Zofi\u00f3wki), I\u0142\u017cank\u0105 (m\u0142yn z Zaj\u0105czkowa), w uj\u015bciu Kr\u0119pianki do Wis\u0142y (cha\u0142upa i zagroda z Solca).Cha\u0142upa z Solca – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nCha\u0142upa z Solca – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nM\u0142yn wodny, turbinowy z Zofi\u00f3wki – Muzeum Wsi Radowmskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nM\u0142yn wodny, turbinowy z Zofi\u00f3wki – Muzeum Wsi Radowmskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nM\u0142yn wodny, turbinowy z Zofi\u00f3wki – Muzeum Wsi Radowmskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nPi\u0119kne dworskie budynki<\/h2>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r z Pieczysk – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/h3>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r z Pieczysk – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r, a raczej dworek<\/strong>, z Pieczysk <\/strong>zosta\u0142 zbudowany w 1780 r. W latach 30. XX w. sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 parafii rzymsko-katolickiej w Pieczyskach. Jest jednym z wielu tradycyjnych obiekt\u00f3w budownictwa ziemia\u0144skiego zlokalizowanych na terenie regionu Radomskiego.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r zbudowany jest w konstrukcji zr\u0119bowej, z modrzewiowych bali, otynkowany. Budynek ma nacz\u00f3\u0142kowy dach kryty gontem. W p\u00f3\u0142szczytach dachu znajduj\u0105 si\u0119 okna, a w obu \u015bcianach frontowych dwa wej\u015bcia poprzedzone symetrycznie usytuowanymi gankami z ozdobnymi kolumnami. Ganki \u0142\u0105czy centralnie ulokowana sie\u0144 \u201ena przestrza\u0142\u201d. Po obu stronach sieni s\u0105 pokoje, z jednej gabinet i salon, po drugiej za\u015b jadalnia i sypialnia. Z ty\u0142u jadalni znajduje si\u0119 kredens, za sypialni\u0105 sie\u0144 gospodarcza ze schodami na strych. Cz\u0119\u015b\u0107 dworku posiada podpiwniczenie z\u0142o\u017cone z dw\u00f3ch kom\u00f3r zbudowanych z polnych kamieni.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r z Pieczysk – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r z Brzeziec – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r z Brzeziec – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/h3>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r z Brzeziec – Muzeum Wsi Radomskiej.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nDw\u00f3r <\/strong>by\u0142 przez wiele stuleci ozdob\u0105 maj\u0105tku ziemskiego w Brze\u017acach<\/strong>. Zbudowany z drewna modrzewiowego, ozdobiony ciekawymi detalami architektonicznymi, takimi jak ganek kolumnowy, weranda, balkon, cieszy\u0142 oko swoich w\u0142a\u015bcicieli. Podobnie jak kiedy\u015b, tak i teraz jego wygl\u0105d budzi zainteresowanie.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\nHistoria dworu i maj\u0105tku w Brze\u017acach nie jest ca\u0142kowicie poznana. Wiadomo, \u017ce do ko\u0144ca XVI w. maj\u0105tek nale\u017ca\u0142 do rodziny Brzeskich, p\u00f3\u017aniej przez kr\u00f3tki okres gospodarowali w nim Bylinowie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 odkupiony przez rodzin\u0119 Ko\u017cuchowskich. W ich r\u0119kach pozostawa\u0142 do ko\u0144ca XVII w. Nieznane s\u0105 XVIII-wieczne losy budowli. Wiadomo jedynie o poszczeg\u00f3lnych osobach z ni\u0105 zwi\u0105zanych. Oko\u0142o 1780 r. jako w\u0142a\u015bciciele figurowali Marcin i Urszula Wolscy, a ju\u017c dziewi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej niejaki Rogowski. W latach 1792-1839 Brze\u017ace nale\u017ca\u0142y do J\u00f3zefa Zapolskiego. W 1840 r. od spadkobierc\u00f3w Zapolskiego maj\u0105tek naby\u0142a rodzina Sadowskich. W 1891 r., w drodze licytacji, Brze\u017ace kupi\u0142 Adolf Bagniewski herbu Bawola G\u0142owa. Materia\u0142y archiwalne nie wskazuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c jednoznacznie na fundatora i autora projektu architektonicznego obecnego dworu w Brze\u017acach. Budowniczowie posadowili go w centrum angielskiego parku. Budynek wzniesiono z modrzewiowych bali, kt\u00f3re otynkowano. Ozdob\u0119 czterospadowego dachu stanowi\u0105 niewielkie okna zwane wolimi oczkami. Wej\u015bcie g\u0142\u00f3wne prowadzi przez kolumnowy ganek, kt\u00f3ry wysoko\u015bci\u0105 obejmuje dwie kondygnacje. Nad g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciem, na poddaszu znajduje si\u0119 niewielki pok\u00f3j z balkonem. Drugie wej\u015bcie, z ty\u0142u budynku, poprzedzone jest drewnian\u0105 werand\u0105. W \u015bcianie bocznej zaplanowano dodatkowe wej\u015bcie gospodarcze. Wn\u0119trza zdobi\u0105 piece kaflowe i stylowy kominek. Jak wspominaj\u0105 dawni mieszka\u0144cy, wystr\u00f3j pomieszcze\u0144: salonu, biblioteki, jadalni, gabinetu, sypialni i pokoj\u00f3w go\u015bcinnych by\u0142 eklektyczny.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
W latach 30. XX w. powierzchnia maj\u0105tku wynosi\u0142a ok. 500 ha. Ostatni w\u0142a\u015bciciel, Leon Bagniewski, hodowa\u0142 konie pe\u0142nej krwi angielskiej oraz tzw. remonty \u2013 konie p\u00f3\u0142 krwi arabskiej, ch\u0119tnie kupowane przez wojsko do s\u0142u\u017cby w oddzia\u0142ach kawalerii. Po II wojnie \u015bwiatowej maj\u0105tek upa\u0144stwowiono i zaadaptowano na potrzeby miejscowej szko\u0142y podstawowej. W 1984 r. dworek zosta\u0142 rozebrany i przeniesiony na teren Muzeum Wsi Radomskiej, gdzie zosta\u0142 zestawiony w pierwotnej formie architektonicznej.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Ku\u017ania z Przysuchy – Muzeum Wsi Radomskiej<\/h3>\r\n\r\n\r\n\r\nKu\u017ania z Przysuchy – Muzeum Wsi Radomskiej<\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nPierwowz\u00f3r budynku powsta\u0142 w dobrach przysuskich w po\u0142. XIX w. Murowana budowla r\u00f3\u017cni si\u0119 materia\u0142em budowlanym i bry\u0142\u0105 od mniejszych i drewnianych ku\u017ani wiejskich. Urody dodaj\u0105 budynkowi cztery profilowane murowane kolumny, na kt\u00f3rych wspiera si\u0119 podcie\u0144. Otynkowane \u015bciany murowane s\u0105 z czerwonej ceg\u0142y i kamienia. Sklepione \u0142ukowo wej\u015bcie do budynku prowadzi przez dwu skrzyd\u0142owe drzwi zdobione \u201ew jode\u0142k\u0119\u201d. Po obu stronach wej\u015bcia znajduj\u0105 si\u0119 okna osadzone w otworach sklepionych \u0142ukowo. Ku\u017ani\u0119 przykrywa dwuspadowy dach kryty gontem. W budynku znajduj\u0105 si\u0119 dwa pomieszczenia. Mniejsze, nazywane przez ostatniego w\u0142a\u015bciciela Jan Pawlika \u201ekoksowni\u0105\u201d, s\u0142u\u017cy\u0142o za magazyn opa\u0142u do pieca i \u017celaza, w wi\u0119kszym znajdowa\u0142o si\u0119 palenisko z wyposa\u017ceniem ku\u017ani.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Jak tu trafi\u0107.<\/h2>\r\n\r\n\r\n\r\nMuzeum Wsi Radomskiej w Radomiu.<\/strong><\/figcaption>\r\n<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\nRadomski skansen, po\u0142o\u017cony na obrze\u017cach Radomia, tu\u017c przy trasie Warszawa-Krak\u00f3w’<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
\r\nWej\u015bcie, parking i kasy biletowe:<\/strong><\/p>\r\nul. Stawowa (dojazd od ul. Krychnowickiej)
\r\nDo muzeum mo\u017cna dojecha\u0107 autobusami komunikacji miejskiej nr\u00a014<\/strong>,\u00a017<\/strong>PKP<\/strong>\u00a0i\u00a0PKS<\/strong>\u00a0dojazd lini\u0105 nr 14; kursy na tej linii odbywaj\u0105 si\u0119 jedynie w dni powszednie.<\/p>\r\n<\/blockquote>\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Na powierzchni 32,5 ha zestawiono 80 obiekt\u00f3w dawnego budownictwa wiejskiego i zgromadzono 16 000 eksponat\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguj\u0105 pojazdy, maszyny rolnicze, naczynia miedziane, narz\u0119dzia pszczelarskie, sztuka lodowa. Muzealne budynki zosta\u0142y wkomponowane w typowy dla po\u0142udniowego Mazowsza krajobraz, kt\u00f3ry o ka\u017cdej porze roku urzeka swym pi\u0119knem. Mieszany las, rzeka, pag\u00f3rki, pola, sady oraz zwierz\u0119ta s\u0105 ozdob\u0105 radomskiego skansenu. Muzeum przygotowuje dla zwiedzaj\u0105cych wystawy sta\u0142e i czasowe. Ekspozycja sta\u0142e prezentuj\u0105 wn\u0119trza wiejskich budynk\u00f3w wyposa\u017cone w przedmioty u\u017cywane przez mieszka\u0144c\u00f3w wsi. Opr\u00f3cz wn\u0119trz stale pokazywane s\u0105 dwie wystawy: „Ekspozycja uli” oraz, „Historia narz\u0119dzi i maszyn rolniczych”. Ekspozycje czasowe organizowane s\u0105 w spichlerzu dworskim z Wilkowa oraz w Domu Ludowym z Jedlni-Po\u015bwi\u0119tnego. Muzeum organizuje kilka razy w roku plenerowe festyny. S\u0105 to imprezy, podczas kt\u00f3rych wyst\u0119puj\u0105 kapele i zespo\u0142y ludowe, tw\u00f3rcy ludowi i rzemie\u015blnicy ze swoimi wyrobami. Na sta\u0142e do muzealnego kalendarza wpisa\u0142y si\u0119 festyny: Powitanie wiosny, Niedziela Palmowa, Dzie\u0144 Dziecka, \u015awi\u0119to Chleba, Festiwal Ziemniaka. Zobacz jak \u017cyli nasi przodkowie. Zesp\u00f3\u0142 wiejski – Muzeum Wsi Radomskiej. Na terenie Muzeum Wsi Radomskiej eksponowane s\u0105 zabytki architektury ludowej, a w\u015br\u00f3d nich obiekty wchodz\u0105ce w sk\u0142ad utworzonego zespo\u0142u wiejskiego: XIX- i XX-wieczne cha\u0142upy z Alojzowa, K\u0142on\u00f3wka, Chomentowa, Jastrz\u0119bi i Bartodziej\u00f3w tzw. biedniacza, XX-wieczny Dom Ludowy z Jedlni i remiza z Antoniowa, ku\u017ania, spichlerze, stodo\u0142y, studnie, szopy, obory, kurniki, chlewy, ubikacje, a tak\u017ce go\u0142\u0119bnik, suszarnia tytoniu, sieczkarnia i olejarnia.Ekspozycje muzealne we wn\u0119trzach ch\u0142opskich cha\u0142up zmieniaj\u0105 si\u0119 zgodnie z rocznym cyklem, wprowadzaj\u0105c zwiedzaj\u0105cych w rytm tradycyjnych obchod\u00f3w \u015bwi\u0105t liturgicznych. W skansenie znajduje si\u0119 sze\u015b\u0107 ch\u0142opskich zagr\u00f3d , dwa dworki szlacheckie wraz z budynkami gospodarczymi, ko\u015bci\u00f3\u0142ek, dzwonnica, wiatraki, m\u0142yny, ku\u017anie, olejarnia, tartak. Przydro\u017cne krzy\u017ce, kapliczki, przydomowe ogr\u00f3dki i sady z ulami uzupe\u0142niaj\u0105 wiejski krajobraz. Ciekawym zabytkiem architektury wiejskiej jest osiemnastowieczna cha\u0142upa pochodz\u0105ca z K\u0142on\u00f3wka. Wej\u015bcie do niej znajduje si\u0119 w \u015bcianie szczytowej. Taki typ budownictwa to relikt. Urz\u0105dzenie cha\u0142upy m\u00f3wi o \u017cyciu rodziny ch\u0142opskiej w II po\u0142owie XIX wieku. Inaczej wygl\u0105da dom z Alojzowa. Pokazano w nim wyposa\u017cenie wn\u0119trza po elektryfikacji wsi, kt\u00f3ra mia\u0142a miejsce w latach sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych XX wieku. Wystr\u00f3j wn\u0119trz w zabytkowych budynkach zmienia si\u0119 wraz z rytmem \u015bwi\u0105t ko\u015bcielnych, prac polowych oraz p\u00f3r roku. W muzealnym obrazie wsi nie mog\u0142o zabrakn\u0105\u0107 prezentacji rzemios\u0142 wiejskich. Wyposa\u017cenie wiatrak\u00f3w, ku\u017ani, olejarni oraz zastosowane w nich rozwi\u0105zania techniczne podziwiaj\u0105 nawet specjali\u015bci odwiedzaj\u0105cy skansen. \u00a0 Cha\u0142upa „biedniacza” z Bartodziej\u00f3w – Muzeum Wsi Radomskiej. Cha\u0142upa „biedniacza” jest przyk\u0142adem jednego z najprostszych uk\u0142ad\u00f3w rozplanowania wn\u0119trza. Uk\u0142ad sie\u0144 \u2013 izba by\u0142 form\u0105, od kt\u00f3rej powstawa\u0142y wszystkie p\u00f3\u017aniejsze. Najubo\u017csi mieszka\u0144cy wsi takie rozwi\u0105zania stosowali jeszcze nawet do po\u0142. XX w. Budynek ma \u015bciany z\u0142o\u017cone z bali w konstrukcji w\u0119g\u0142owej. Przykrywa go czterospadowy dach pokryty strzech\u0105. Obiekt pe\u0142ni\u0142 pierwotnie funkcj\u0119 spichlerza, kt\u00f3ry sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z dw\u00f3ch kom\u00f3r, stryszku oraz piwnicy. Na pocz\u0105tku XX w. przerobiono go na mieszkanie, dobudowuj\u0105c urz\u0105dzenia kuchenne i grzewcze: trzon kuchenny, piec chlebowy, piec grzewczy. Zamontowano te\u017c nad kuchni\u0105 kap\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a odprowadza\u0107 opary gotuj\u0105cych si\u0119 potraw i dym z polan wygarnianych z pieca chlebowego. Wn\u0119trze zaaran\u017cowane jest na dom wiejskiej wyrobnicy, zielarki z prze\u0142omu XIX i XX w. Bielona izba wyposa\u017cona jest tylko w niezb\u0119dne sprz\u0119ty: wyrko do spania, dwa krzes\u0142a, \u0142awy, kufer na odzie\u017c, p\u00f3\u0142k\u0119 z naczyniami. Na piecu ustawiono garnki i saganki do gotowania. Nad wyrkiem wisz\u0105 obrazy o tematyce religijnej, a na stole pod oknem urz\u0105dzono \u201e\u015bwi\u0119ty k\u0105t\u201d. Ozdob\u0105 cha\u0142upy jest wisz\u0105cy pod powa\u0142\u0105 paj\u0105k tarczowy. W sieni, pe\u0142ni\u0105cej te\u017c funkcj\u0119 magazynow\u0105, znajduj\u0105 si\u0119 drobne naczynia zasobowe \u2013 kosze, kazubki; narz\u0119dzie do pracy w ogr\u00f3dku \u2013 motyki, gracki oraz przy rz\u0105dy do obr\u00f3bki lnu \u2013 pa\u0142ki i mi\u0119dlice. O zawodzie mieszkanki cha\u0142upy \u015bwiadcz\u0105 rozwieszone wsz\u0119dzie susz\u0105ce si\u0119 zio\u0142a. [*\u0179r\u00f3d\u0142o: https:\/\/www.muzeum-radom.pl\/wystawy-stale\/chalupa-biedniacza-z-bartodziejow\/1078 ] Zesp\u00f3\u0142 wiatrak\u00f3w – Muzeum Wsi Radomskiej M\u0142yny od setek lat towarzysz\u0105 cz\u0142owiekowi. W przesz\u0142o\u015bci ich dzia\u0142alno\u015b\u0107 by\u0142a powszechnie znana. Zar\u00f3wno w miastach jak i na wsiach \u201eje\u017adzi\u0142o si\u0119 do m\u0142yna\u201d. M\u0142yny by\u0142y niemal w ka\u017cdej miejscowo\u015bci, by\u0142y punktem w kt\u00f3rym spotykali si\u0119 mieszka\u0144cy okolicznych dom\u00f3w i gospodarstw. Mielono tam zbo\u017ce na m\u0105k\u0119, a tak\u017ce zaopatrywano si\u0119 w r\u00f3\u017cnego rodzaje kasze, pasze dla zwierz\u0105t itp., a przypadku m\u0142yn\u00f3w wodnych kupowano tam r\u00f3wnie\u017c ryby. Sytuacja ta zmieni\u0142a si\u0119 wraz z powstaniem du\u017cych m\u0142yn\u00f3w przemys\u0142owych. Ma\u0142e, lokalne m\u0142yny przesta\u0142y funkcjonowa\u0107. Wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie, wiedza o m\u0142ynarstwie jest niewielka.\u00a0 Pierwsze wiatraki pojawi\u0142y si\u0119 na ziemiach polskich na prze\u0142omie XIII i XIV wieku. Produkowa\u0142y m\u0105k\u0119 dzi\u0119ki sile wiatru poruszaj\u0105cego maszyny miel\u0105ce. By\u0142y wyposa\u017cone w mechanizmy, kt\u00f3re pozwala\u0142y skorygowa\u0107 ustawienie skrzyde\u0142 w stosunku do wiatru. Ze wzgl\u0119du na te mechanizmy wyr\u00f3\u017cniano trzy typy wiatrak\u00f3w: ko\u017alaki, paltraki i holendry. W Muzeum Wsi Radomskiej znajduje si\u0119 jeden paltrak oraz cztery ko\u017alaki. Do zwiedzania udost\u0119pniono wiatraki ko\u017alaki z Grabowca i Kajetanowa. W XVII w. pojawi\u0142 si\u0119 w Polsce nowy typ wiatraka, w kt\u00f3rym obraca\u0142a si\u0119 tylko drewniana g\u0142owica ze skrzyd\u0142ami, tzw. czapa. Wsparty na fundamentach korpus pozostawa\u0142 nieruchomy. Dzi\u0119ki temu mo\u017cna by\u0142o go budowa\u0107 z ceg\u0142y lub kamienia, co na obszarach odczuwaj\u0105cych brak drewnianego budulca mia\u0142o ogromne znaczenie. Nazwano je holendrami, poniewa\u017c niezwykle szybko rozpowszechni\u0142y si\u0119 na terenach dzisiejszej Holandii, gdzie u\u017cywano ich do odwadniania polder\u00f3w. Holendry, popularne w innych regionach Polski, nie s\u0105 typowym elementem krajobrazu wsi radomskiej. Muzeum nie posiada w swojej kolekcji przyk\u0142adu takiego wiatraka. Znajduj\u0105cy si\u0119 w Muzeum paltrak jest obiektem przebudowanym na m\u0142yn elektryczny. Wiatrak z D\u0105browy Jastrz\u0119bskiej to najstarszy wiatrak w Muzeum. Jest trzypoziomowym ko\u017alakiem o drewnianej konstrukcji szkieletowej. Cho\u0107 stary, prezentuje wyposa\u017cenie do produkcji m\u0105ki z I po\u0142. XX w. W jego sk\u0142ad wchodz\u0105 dwa z\u0142o\u017cenia kamieni, odsiewacz cylindryczny obszyty gaz\u0105 i tatarczak, czyli m\u0142ynek do wyrobu kaszy gryczanej. Paltraki stanowi\u0142y najm\u0142odsz\u0105, bo XIX-wieczn\u0105, odmian\u0119 konstrukcyjn\u0105 wiatrak\u00f3w. W por\u00f3wnaniu z ko\u017alakami, udoskonalono tu system obracania budynku. Polega on na tym, \u017ce zamiast na ko\u017ale, korpus porusza\u0142 si\u0119 przy pomocy rolek je\u017cd\u017c\u0105cych po okr\u0119\u017cnym torze. Ca\u0142o\u015b\u0107 mechanizmu konstrukcyjnie wspiera\u0142 umieszczony po\u015brodku s\u0142up. Muzealny paltrak zbudowano w Solcu nad Wis\u0142\u0105, sk\u0105d zosta\u0142 zakupiony do Gniewoszowa w 1920 r. przez Wiktori\u0119 Przeor. W chwili zakupu wyposa\u017cony by\u0142 w kamienie do produkcji paszy (ospy) i kamienie, tzw. francuzy, do przemia\u0142u zbo\u017ca na m\u0105k\u0119. Kamienie francuzy wsp\u00f3\u0142dzia\u0142a\u0142y z odsiewaczem pytlowym. Wsp\u00f3\u0142czesne wyposa\u017cenie i wygl\u0105d wiatraka jest wynikiem modernizacji, jakie przechodzi\u0142 w po\u0142. XX w. W 1935 r. zainstalowano w nim silnik elektryczny, w wyniku czego wkr\u00f3tce potem zdemontowano \u015bmig\u0142a wraz z wa\u0142em. W 1939 r. w miejsce francuza zakupiono w Warszawie mlewniki z firmy \u0141agiewskiego, znanej z produkcji maszyn m\u0142ynarskich. Dziesi\u0119\u0107 lat potem, w 1949 r. m\u0142yn przeszed\u0142 nast\u0119pn\u0105 modernizacj\u0119. Sprowadzono kolejne walce oraz dobudowano po bokach budynku pomieszczenia na motorowni\u0119 i komor\u0119 kurzow\u0105. W 1953 r. wiatrak zosta\u0142 upa\u0144stwowiony i sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 Gminnej Sp\u00f3\u0142dzielni \u201eSamopomoc Ch\u0142opska\u201d w Gniewoszowie. M\u0142yn pracowa\u0142 do 1978 r. Zdarzy\u0142o si\u0119 kiedy\u015b nad wod\u0105… – Muzeum Wsi Radomskiej. Trasa turystyczna \u201eZdarzy\u0142o si\u0119 kiedy\u015b nad wod\u0105\u201d obejmuje osiem odrestaurowanych i rozmieszczonych zgodnie z analiz\u0105 historyczn\u0105 obiekt\u00f3w zabytkowych: tartak z Molend, dwa m\u0142yny wodne \u2013 z Zofi\u00f3wki i Zaj\u0105czkowa oraz cha\u0142up\u0119 i z\u0142o\u017con\u0105 z czterech budynk\u00f3w zagrod\u0119 ok\u00f3ln\u0105 z Solca nad Wis\u0142\u0105. Dlaczego nad wod\u0105? Wszystkie obiekty pochodz\u0105 z teren\u00f3w nadwi\u015blanych, za\u015b w Muzeum Ziemi Radomskiej tworz\u0105 grup\u0119 odmienn\u0105 w charakterze od ju\u017c istniej\u0105cej cz\u0119\u015bci wsi. Dodajmy, \u017ce ziemia radomska, le\u017c\u0105ca w wid\u0142ach Wis\u0142y i Pilicy, maj\u0105cych dziesi\u0105tki drobnych dop\u0142yw\u00f3w \u2013 jest w jakim\u015b stopniu ziemi\u0105 nad wod\u0105. Nasze obiekty pierwotnie tak\u017ce znajdowa\u0142y si\u0119 nad rzekami: Krypiank\u0105, zwan\u0105 te\u017c Brze\u017aniczk\u0105 (tartak z Molend), Kr\u0119piank\u0105 (m\u0142yn z Zofi\u00f3wki), I\u0142\u017cank\u0105 (m\u0142yn z Zaj\u0105czkowa), w uj\u015bciu Kr\u0119pianki do Wis\u0142y (cha\u0142upa i zagroda z Solca).Tartak i m\u0142yny wodne nigdy wcze\u015bniej nie by\u0142y prezentowane w Muzeum. Inny od pozosta\u0142ych jest kszta\u0142t przestrzenny zagrody z Solca nad Wis\u0142\u0105: osobno znajduje si\u0119 cha\u0142upa, a w oddaleniu ok\u00f3lnik, czyli grupa czterech budynk\u00f3w gospodarczych w zamkni\u0119tym czworoboku, z\u0142o\u017conym z dw\u00f3ch stod\u00f3\u0142, obory i wozowni.Tartak i dwa m\u0142yny, kt\u00f3re reprezentuj\u0105 post\u0119powy poziom technologii m\u0142ynarstwa datuj\u0105cy si\u0119 od pocz\u0105tku XX w., stanowi\u0105 tym wi\u0119ksz\u0105 atrakcj\u0119, \u017ce s\u0105 w pe\u0142ni wyposa\u017cone w historyczne urz\u0105dzenia, kt\u00f3re wci\u0105\u017c mog\u0105 by\u0107 uruchomiane. Pi\u0119kne dworskie budynki Dw\u00f3r z Pieczysk – Muzeum Wsi Radomskiej. Dw\u00f3r, a raczej dworek, z Pieczysk zosta\u0142 zbudowany w 1780 r. W latach 30. XX w. sta\u0142 si\u0119 w\u0142asno\u015bci\u0105 parafii rzymsko-katolickiej w Pieczyskach. Jest jednym z wielu tradycyjnych obiekt\u00f3w budownictwa ziemia\u0144skiego zlokalizowanych na terenie regionu Radomskiego. Dw\u00f3r zbudowany jest w konstrukcji zr\u0119bowej, z modrzewiowych bali, otynkowany. Budynek ma nacz\u00f3\u0142kowy dach kryty gontem. W p\u00f3\u0142szczytach dachu znajduj\u0105 si\u0119 okna, a w obu \u015bcianach frontowych dwa wej\u015bcia poprzedzone symetrycznie usytuowanymi gankami z ozdobnymi kolumnami. Ganki \u0142\u0105czy centralnie ulokowana sie\u0144 \u201ena przestrza\u0142\u201d. Po obu stronach sieni s\u0105 pokoje, z jednej gabinet i salon, po drugiej za\u015b jadalnia i sypialnia. Z ty\u0142u jadalni znajduje si\u0119 kredens, za sypialni\u0105 sie\u0144 gospodarcza ze schodami na strych. Cz\u0119\u015b\u0107 dworku posiada podpiwniczenie z\u0142o\u017cone z dw\u00f3ch kom\u00f3r zbudowanych z polnych kamieni. Dw\u00f3r z Brzeziec – Muzeum Wsi Radomskiej. Dw\u00f3r by\u0142 przez wiele stuleci ozdob\u0105 maj\u0105tku ziemskiego w Brze\u017acach. Zbudowany z drewna modrzewiowego, ozdobiony ciekawymi detalami architektonicznymi, takimi jak ganek kolumnowy, weranda, balkon, cieszy\u0142 oko swoich w\u0142a\u015bcicieli. Podobnie jak kiedy\u015b, tak i teraz jego wygl\u0105d budzi zainteresowanie. Historia dworu i maj\u0105tku w Brze\u017acach nie jest ca\u0142kowicie poznana. Wiadomo, \u017ce do ko\u0144ca XVI w. maj\u0105tek nale\u017ca\u0142 do rodziny Brzeskich, p\u00f3\u017aniej przez kr\u00f3tki okres gospodarowali w nim Bylinowie, a nast\u0119pnie zosta\u0142 odkupiony przez rodzin\u0119 Ko\u017cuchowskich. W ich r\u0119kach pozostawa\u0142 do ko\u0144ca XVII w. Nieznane s\u0105 XVIII-wieczne losy budowli. Wiadomo jedynie o poszczeg\u00f3lnych osobach z ni\u0105 zwi\u0105zanych. Oko\u0142o 1780 r. jako w\u0142a\u015bciciele figurowali Marcin i Urszula Wolscy, a ju\u017c dziewi\u0119\u0107 lat p\u00f3\u017aniej niejaki Rogowski. W latach 1792-1839 Brze\u017ace nale\u017ca\u0142y do J\u00f3zefa Zapolskiego. W 1840 r. od spadkobierc\u00f3w Zapolskiego maj\u0105tek naby\u0142a rodzina Sadowskich. W 1891 r., w drodze licytacji, Brze\u017ace kupi\u0142 Adolf Bagniewski herbu Bawola G\u0142owa. Materia\u0142y archiwalne nie wskazuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c jednoznacznie na fundatora i autora projektu architektonicznego obecnego dworu w Brze\u017acach. Budowniczowie posadowili go w centrum angielskiego parku. Budynek wzniesiono z modrzewiowych bali, kt\u00f3re otynkowano. Ozdob\u0119 czterospadowego dachu stanowi\u0105 niewielkie okna zwane wolimi oczkami. Wej\u015bcie g\u0142\u00f3wne prowadzi przez kolumnowy ganek, kt\u00f3ry wysoko\u015bci\u0105 obejmuje dwie kondygnacje. Nad g\u0142\u00f3wnym wej\u015bciem, na poddaszu znajduje si\u0119 niewielki pok\u00f3j z balkonem. Drugie wej\u015bcie, z ty\u0142u budynku, poprzedzone jest drewnian\u0105 werand\u0105. W \u015bcianie bocznej zaplanowano dodatkowe wej\u015bcie gospodarcze. Wn\u0119trza zdobi\u0105 piece kaflowe i stylowy kominek. Jak wspominaj\u0105 dawni mieszka\u0144cy, wystr\u00f3j pomieszcze\u0144: salonu, biblioteki, jadalni, gabinetu, sypialni i pokoj\u00f3w go\u015bcinnych by\u0142 eklektyczny. W latach 30. XX w. powierzchnia maj\u0105tku wynosi\u0142a ok. 500 ha. Ostatni w\u0142a\u015bciciel, Leon Bagniewski, hodowa\u0142 konie pe\u0142nej krwi angielskiej oraz tzw. remonty \u2013 konie p\u00f3\u0142 krwi arabskiej, ch\u0119tnie kupowane przez wojsko do s\u0142u\u017cby w oddzia\u0142ach kawalerii. Po II wojnie \u015bwiatowej maj\u0105tek upa\u0144stwowiono i zaadaptowano na potrzeby miejscowej szko\u0142y podstawowej. W 1984 r. dworek zosta\u0142 rozebrany i przeniesiony na teren Muzeum Wsi Radomskiej, gdzie zosta\u0142 zestawiony w pierwotnej formie architektonicznej. Ku\u017ania z Przysuchy – Muzeum Wsi Radomskiej Pierwowz\u00f3r budynku powsta\u0142 w dobrach przysuskich w po\u0142. XIX w. Murowana budowla r\u00f3\u017cni si\u0119 materia\u0142em budowlanym i bry\u0142\u0105 od mniejszych i drewnianych ku\u017ani wiejskich. Urody dodaj\u0105 budynkowi cztery profilowane murowane kolumny, na kt\u00f3rych wspiera si\u0119 podcie\u0144. Otynkowane \u015bciany murowane s\u0105 z czerwonej ceg\u0142y i kamienia. Sklepione \u0142ukowo wej\u015bcie do budynku prowadzi przez dwu skrzyd\u0142owe drzwi zdobione \u201ew jode\u0142k\u0119\u201d. Po obu stronach wej\u015bcia znajduj\u0105 si\u0119 okna osadzone w otworach sklepionych \u0142ukowo. Ku\u017ani\u0119 przykrywa dwuspadowy dach kryty gontem. W budynku znajduj\u0105 si\u0119 dwa pomieszczenia. Mniejsze, nazywane przez ostatniego w\u0142a\u015bciciela Jan Pawlika \u201ekoksowni\u0105\u201d, s\u0142u\u017cy\u0142o za magazyn opa\u0142u do pieca i \u017celaza, w wi\u0119kszym znajdowa\u0142o si\u0119 palenisko z wyposa\u017ceniem ku\u017ani. Jak tu trafi\u0107. Radomski skansen, po\u0142o\u017cony na obrze\u017cach Radomia, tu\u017c przy trasie Warszawa-Krak\u00f3w’ Wej\u015bcie, parking i kasy biletowe: ul. Stawowa (dojazd od ul. Krychnowickiej)26-600 Radom Do muzeum mo\u017cna dojecha\u0107 autobusami komunikacji miejskiej nr\u00a014,\u00a017Z dworca\u00a0PKP\u00a0i\u00a0PKS\u00a0dojazd lini\u0105 nr 14; kursy na tej linii odbywaj\u0105 si\u0119 jedynie w dni powszednie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":7822,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0,"footnotes":""},"categories":[410,20,225],"tags":[462,460,262,461,377],"class_list":["post-5315","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-perelki-mazowsza","category-polska","category-skarby-mazowsza","tag-muzeum-na-swiezym-powietrzu","tag-muzeum-wsi-radomskiej","tag-skansen","tag-skansen-w-radomiu","tag-skarby-mazowsza"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/DSC04452-1024x674.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04457-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04453-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/02\/DSC04507-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04502-1024x585.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04464-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04440-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04534-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04471-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04474-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04725-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/DSC04515-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/DSC04518-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/DSC04520-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/DSC04517-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/DSC04531-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/01\/DSC04516-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04430-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04603-1024x683.jpg\")
<\/figure>\r\n\r\n\r\n\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04624-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04618-1024x683.jpg\")
\r\n![\"Wiatrak](\"https:\/\/www.muzeum-radom.pl\/img\/uploads\/org\/_big\/7e7bad058bde1f8abfd4113e37d5ff55.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04722-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04724-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04692-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04694-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04729-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04733-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04741-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04635-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04653-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04663-1024x683.jpg\")
\r\n![\"Dw\u00f3r](\"https:\/\/www.muzeum-radom.pl\/img\/uploads\/org\/_big\/140648897299b957e9943e7dca8f26b7.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04602-1024x683.jpg\")
\r\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC04395-1024x683.jpg\")
\r\n