Pomys\u0142odawcy zaliczyli do Krainy Otwartych Okiennic<\/strong> tylko trzy wsie: Puch\u0142y, Soce i Trze\u015bciank\u0119<\/strong>. Je\u015bli ruszymy w d\u00f3\u0142 Narwi, drog\u0105 na zach\u00f3d od Puch\u0142\u00f3w, odkryjemy ci\u0105g dalszy niezwyk\u0142ej krainy. <\/p>\n\n\n\n Kolejne wsie-skanseny to Cie\u0142uszki i Kaniuki<\/strong>. Ciesz\u0105 oko prawos\u0142awne kapliczki i samotne b\u0105d\u017a stoj\u0105ce w grupach krzy\u017ce przydro\u017cne. Symboliczny wyd\u017awi\u0119k na prawos\u0142awny krzy\u017c z Cie\u0142uszek. G\u0142\u0119boko wierz\u0105cy mieszka\u0144cy wystawili go dla upami\u0119tnienia wszystkich bohaterskich oswobodzicieli ojczyzny. Krzy\u017c i gwiazda Armii czerwonej na jednym pomniku – to mo\u017cliwe tylko na Kresach.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Soce to niezwykle malownicza wie\u015b po\u0142o\u017cona zaledwie 30 km od Bia\u0142egostoku. Na uwag\u0119 zas\u0142uguje ciekawe rozplanowanie wsi nawi\u0105zuj\u0105ce do charakterystycznej dla tego regionu wsi tzw. \u201eszereg\u00f3wki\u201d<\/strong>. Zaskakuj\u0105ce jest to, \u017ce mamy tu do czynienia z jej dwoma r\u00f3wnoleg\u0142ymi cz\u0119\u015bciami, oddalonymi od siebie o ok 300 m. Rozdziela je naturalna granica- przep\u0142ywaj\u0105ca \u015brodkiem rzeczka Rudnia<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Obie cz\u0119\u015bci wsi maj\u0105 swoje zwyczajowe nazwy. Fragment po\u0142o\u017cony poni\u017cej rzeki, na bardziej wilgotnym gruncie (\u201emokrym\u201d) mieszka\u0144cy w swojej gwarze nazywaj\u0105 \u201eMokrany\u201d<\/strong>. Natomiast cz\u0119\u015b\u0107 zlokalizowana powy\u017cej strumyka to \u201eSuchlany\u201d<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Na uwag\u0119 zas\u0142uguje r\u00f3wnie\u017c kapliczka prawos\u0142awna p.w. \u015bw. Proroka Eliasza z pocz. XX w. zachowa\u0142a we wn\u0119trzu lokalny, ludowy charakter. Zobaczy\u0107 w niej mo\u017cna ikonostas oraz wysoki krzy\u017c z rze\u017ab\u0105. We wsi jest wiele drewnianych dom\u00f3w z pocz\u0105tku XX w. z wyj\u0105tkowo pi\u0119kn\u0105 snycerk\u0105.<\/p>\n\n\n\n B\u0119d\u0105c w Soce koniecznie trzeba odwiedzi\u0107 Pani\u0105 Lidi\u0119 (agroturystyka Ecosoce), to wspania\u0142a kobieta, kt\u00f3ra ma w sobie tyle ciep\u0142a i \u017cyczliwo\u015bci. Prowadzi razem z m\u0119\u017cem Skan \u2013 Sen znad Rudni<\/strong>. Znajduj\u0105 si\u0119 tam dwie chatki Babuli i Dziaduli oraz stod\u00f3\u0142ka z ogromn\u0105 ilo\u015bci\u0105 ciekawych eksponat\u00f3w. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich to rodzinne pami\u0105tki z dusz\u0105 nale\u017c\u0105ce do rodziny Pani Lidii. Pi\u0119knie haftowane r\u0119czniki, poduszki i makatki. Cz\u0119\u015b\u0107 eksponat\u00f3w zgromadzili Pa\u0144stwo D\u0142ugo\u0142\u0119ccy dzi\u0119ki przychylno\u015bci okolicznych mieszka\u0144c\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Na ka\u017cdym wyje\u017adzie ze wsi stoj\u0105 kamienne krzy\u017ce, wszystkie z tak\u0105 sam\u0105 dat\u0105 1895 r.<\/strong><\/em><\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Legenda g\u0142osi, i\u017c pod koniec XIX w. Soce nawiedzi\u0142a epidemia. \u015amier\u0107 zebra\u0142a w\u00f3wczas pot\u0119\u017cne \u017cniwo. Zmar\u0142ych, kt\u00f3rych nie nad\u0105\u017cano grzeba\u0107 na cmentarzu parafialnym w pobliskich Puch\u0142ach, zakopywano w lesie.<\/em><\/p>\n\n\n\n Wtedy to jeden z mieszka\u0144c\u00f3w Soc us\u0142ysza\u0142 we \u015bnie g\u0142os nakazuj\u0105cy pozosta\u0142ym przy \u017cyciu m\u0119\u017cczyznom sporz\u0105dzi\u0107 w ci\u0105gu jednej doby kamienne krzy\u017ce i postawi\u0107 na czterech ko\u0144cach wsi, kobietom za\u015b po\u0142\u0105czy\u0107 je uprz\u0119dzon\u0105 w tym samym czasie nici\u0105. Polecenie wykonano i sta\u0142 si\u0119 cud zaraza ust\u0105pi\u0142a.<\/em><\/p>\n\n\n\n Jeden z krzy\u017cy nie zosta\u0142 uko\u0144czony, gdy\u017c m\u0119\u017cczyznom zabrak\u0142o czasu. W takim stanie \u00f3w krzy\u017c przetrwa\u0142 do dnia dzisiejszego. Na rze\u017abionych krzy\u017cach zachowa\u0142y si\u0119 r\u0119cznie wykute intencje do \u015bwi\u0119tych: Proroka Eliasza, \u015bw. Antoniego Pieczerskiego i Matki Bo\u017cej.<\/em><\/p>\n\n\n\n Puch\u0142y<\/strong> to urocza wie\u015b po\u0142o\u017cona w zachodniej cz\u0119\u015bci Gminy Narew w dolinie rzek Narwi i Rudni. Zachowa\u0142a si\u0119 tu tradycyjna wiejska zabudowa, drewniane chaty, budynki gospodarskie. Niezwyk\u0142ego uroku dodaj\u0105 im a\u017curowe dekoracje i drewniane zdobienia okien, pi\u0119kne szalunki, bogato zdobione szczyty. Zapo\u017cyczyli je i zacz\u0119li odtwarza\u0107 powracaj\u0105cy w rodzinne strony tzw. \u201ebie\u017ce\u0144cy\u201d<\/strong>, czyli mieszka\u0144cy podlaskich wsi, kt\u00f3rych w 1915 roku zmuszono do wyjazdu w g\u0142\u0105b Rosji.<\/p>\n\n\n\n Z Cerkwi\u0105 parafialn\u0105 p.w. Opieki Matki Bo\u017cej<\/strong> wi\u0105\u017ce si\u0119 z ludow\u0105 legenda o objawieniu w XVI w. cudownej ikony Matki Boskiej Opieku\u0144czej.<\/p>\n\n\n\n Na niewielkim wzg\u00f3rzu, na kt\u00f3rym stoi obecna cerkiew, ros\u0142a olbrzymia lipa. Pod ni\u0105 w sza\u0142asie zamieszka\u0142 stary cz\u0142owiek cierpi\u0105cy na obrz\u0119k n\u00f3g. Kiedy pewnego dnia modli\u0142 si\u0119 bardzo \u017carliwie pod drzewem, zobaczy\u0142 na jego wierzcho\u0142u obraz Matki Bo\u017cej. Wkr\u00f3tce potem wyzdrowia\u0142. Miejsce to zwano od tej pory Puch\u0142y \u2013 nazwa pochodzi od s\u0142owa \u201eopuchli\u201d, kt\u00f3rym okre\u015blano w lokalnej gwarze m.in. opuchni\u0119te ko\u0144czyny. Inny przekaz m\u00f3wi\u0142, \u017ce ikona objawia\u0142a si\u0119 wszystkim mieszka\u0144com wioski prosz\u0105cym o ochron\u0119 przed z\u0142ym dziedzicem.<\/p>\n\n\n\n Po jakim\u015b czasie na miejscu cud\u00f3w wzniesiono cerkiewk\u0119 (w 1756 r.), w kt\u00f3rej umieszczono cenn\u0105 ikon\u0119. Kilkana\u015bcie lat p\u00f3\u017aniej, w 1771 r. \u015bwi\u0105tynia sp\u0142on\u0119\u0142a. Prawdopodobnie zniszczeniu uleg\u0142a tak\u017ce owa oryginalna ikona objawionej Matki Bo\u017cej. Ta kt\u00f3ra obecnie jest otoczona kultem powsta\u0142a \u2013 po 1781 r. Wskazuje na to typowy dla tego okresu typ uj\u0119cia ikonograficznego. Na ikonie \u201ePokrow\u201d wida\u0107 Matk\u0119 Bosk\u0105 z koron\u0105 na g\u0142owie, w drapowanej sukni. Posta\u0107 stoi na ob\u0142oku. W dolnej cz\u0119\u015bci przedstawia przedstawicieli stan\u00f3w: w\u0142adc\u0119, szlacht\u0119, hierarch\u00f3w cerkwi, mnich\u00f3w. Ikona umieszczona by\u0142a na o\u0142tarzu nast\u0119pnej \u015bwi\u0105tyni wzniesionej w 1798 r.<\/p>\n\n\n\n Ta druga cerkiew w Puch\u0142ach by\u0142a wielokrotnie przebudowywana i dotrwa\u0142a do pocz\u0105tku XX w. Wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 cerkiew budowano w latach 1913-1918. Do sanktuarium p.w. Opieki Matki Bo\u017cej w Puch\u0142ach i dzi\u015b pielgrzymuj\u0105 wierni. Jest to miejsce szczeg\u00f3lnego kultu Matki Bo\u017cej.<\/p>\n\n\n\n Lipa na kt\u00f3rej mia\u0142o miejsce cudowne objawienie ikony, \u017cyje do dzisiaj.<\/strong><\/p>\n\n\n\n W ci\u0105gu dw\u00f3ch wiek\u00f3w z jej odrost\u00f3w wyros\u0142y pot\u0119\u017cne drzewa. Wraz z r\u00f3wnie pot\u0119\u017cnymi d\u0119bami tworz\u0105 grup\u0119 15 pomnik\u00f3w przyrody.<\/p>\n\n\n\n Wok\u00f3\u0142 cerkwi zobaczy\u0107 mo\u017cna kamienne krzy\u017ce z ko\u0144ca XIX w. a w zabytkowym murze cerkiewnym wybudowano rodzinny grobowiec, kt\u00f3ry jest miejscem spoczynku wieloletniego proboszcza Trze\u015bcianki Grzegorza Sosnowskiego i jego \u017cony Leoni\u0142y. Ojciec G. Sosnowski, w pobliskim uroczysku Stawok za\u0142o\u017cy\u0142 w 1850 r. szko\u0142\u0119 cerkiewno-nauczycielsk\u0105. By\u0142a ona pierwsz\u0105 w imperium rosyjskim plac\u00f3wk\u0105 o\u015bwiatow\u0105 prowadz\u0105c\u0105 powszechn\u0105 edukacj\u0119 dla niepi\u015bmiennych ch\u0142opc\u00f3w. Niemal ca\u0142y o\u015brodek zniszczono w czasie I wojny \u015bwiatowej. Dzi\u015b z dawnej \u015bwietno\u015bci zespo\u0142u szk\u00f3\u0142 w uroczysku Stawok nie pozosta\u0142 \u017caden \u015blad, nawet w urz\u0119dowym nazewnictwie.<\/p>\n\n\n\n Trze\u015bcianka to staroruska wie\u015b z pi\u0119kn\u0105 drewnian\u0105 zabudow\u0105. Zachowa\u0142a ona rozplanowania z XVI w. Zabytkowy uk\u0142ad przestrzenny wsi obj\u0119ty jest ochron\u0105 konserwatorsk\u0105.<\/p>\n\n\n\n W centrum wsi na zadrzewionym placu otoczonym bia\u0142ym murem, znajduje si\u0119 zabytkowa drewniana cerkiew parafialna p.w. \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a<\/strong>. Zbudowano j\u0105 w latach 1864-1867. Parafia we wsi istnia\u0142a ju\u017c w 1541 r.<\/p>\n\n\n\n Historia budowy \u015bwi\u0105tyni wi\u0105\u017ce si\u0119 z pewn\u0105 legend\u0105, kt\u00f3ra g\u0142osi, i\u017c dawno temu pewien m\u0119\u017cczyzna kupi\u0142 u \u017byda drewno pod budow\u0119 domu. Gdy przeci\u0105\u0142 jedn\u0105 belk\u0119, posypa\u0142y si\u0119 z niej z\u0142ote monety, kt\u00f3re m\u0119\u017cczyzna postanowi\u0142 przeznaczy\u0107 na budow\u0119 cerkwi. Dzi\u0119ki jego pomocy finansowej a tak\u017ce dzi\u0119ki sk\u0142adkom parafian wybudowana zosta\u0142a pi\u0119kna \u015bwi\u0105tynia stoj\u0105ca w tym miejscu do dnia dzisiejszego.<\/p>\n\n\n\n Niegdy\u015b na wie\u017cy cerkiewnej znajdowa\u0142 si\u0119 zegar, kt\u00f3ry pono\u0107 zawsze wskazywa\u0142 godzin\u0119 dziewi\u0105t\u0105, jednak podczas szalowania dzwonnicy zegar zakryto. Przygl\u0105daj\u0105c si\u0119 cerkwi dok\u0142adniej mo\u017cna zauwa\u017cy\u0107, i\u017c brakuje kawa\u0142ka krzy\u017ca na znajduj\u0105cego si\u0119 na dzwonnicy. Pono\u0107 w czasie II wojny \u015bwiatowej niemiecki \u017co\u0142nierz celuj\u0105c w krzy\u017c zniszczy\u0142 go.<\/p>\n\n\n\n Trze\u015bcianka ma du\u017ce tradycje jako o\u015brodek \u015bwiaty cerkiewnej. W 2 po\u0142. XIX w. i na pocz\u0105tku XX w. parafia w Trze\u015bciance by\u0142a znanym i pr\u0119\u017cnym o\u015brodkiem szkolnictwa cerkiewnego. Dzia\u0142a\u0142o tu m.in. seminarium przygotowuj\u0105ce nauczycieli do pracy w szko\u0142ach cerkiewno-parafialnych. Do 1915 r. wykszta\u0142ci\u0142o ono kilkuset pedagog\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Trze\u015bcianka jest najwi\u0119ksz\u0105 wsi\u0105 w Krainie Otwartych Okiennic. Kryje wiele pi\u0119knie zdobionych drewnianych chat, pochodz\u0105cych g\u0142\u00f3wnie z prze\u0142omu XIX i XX wieku, 10 z nich wpisanych zosta\u0142o do ewidencji konserwatorskich. Najpi\u0119kniejszym budynkiem we wsi nie jest chata ale zielona cerkiew pod wezwaniem \u015bw. Micha\u0142a Archanio\u0142a. Zielony kolor w prawos\u0142awiu symbolizuje ducha \u015bwi\u0119tego. <\/strong>Wiele chat ma niebieskie zdobienia, a niebieski to kolor Matki Boskiej.<\/p>\n\n\n\n Do skitu w Odrynkach przez bagna prowadzi k\u0142adka. Ojciec Gabriel nazywa\u0142 j\u0105: k\u0142adk\u0105 \u017cycia, bo to przecie\u017c po\u0142\u0105czenie skitu ze \u015bwiatem. <\/strong>Od niej rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 zreszt\u0105 budowa skitu. Dzi\u015b s\u0105 tu czasownie, \u015bwi\u0105tynie, dom biskupi, gdzie zatrzymuj\u0105 si\u0119 go\u015bcie. Jest i \u201ewagon\u201d, gdzie mieszka\u0142 archimandryta. Wszystko pomogli zbudowa\u0107 ludzie. Dobrzy ludzie. I mimo \u017ce skit w Odrynkach to przecie\u017c pustelnia \u2013 ludzie przyje\u017cd\u017cali tu, kiedy tylko mogli.<\/strong> Bo oni pomagali jemu, a on im. Ka\u017cdy po swojemu. A to herbatk\u0105 zio\u0142ow\u0105, a to dobr\u0105 rozmow\u0105, a to modlitw\u0105… Bo w skicie w Odrynkach od zawsze praca miesza\u0142a si\u0119 z wyciszeniem, towarzystwo z samotno\u015bci\u0105, rozmowa z modlitw\u0105…<\/p>\n\n\n\n Gdy pierwszy raz przyjecha\u0142am do skitu, by\u0142a pocz\u0105tek czerwca. Z\u0142ote kopu\u0142y cerkwi po\u0142yskiwa\u0142y w s\u0142o\u0144cu.<\/p>\n\n\n\n Skansen oddalony jest o 2 km od granic Bia\u0142egostoku. W Podlaskim Muzeum Kultury Ludowej stoj\u0105 trzy drewniane m\u0142yny wietrzne. Ka\u017cdy z nich jest inny. R\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 od siebie przede wszystkim mechanizmami, kt\u00f3re pozwala\u0142y m\u0142ynarzom korygowa\u0107 ustawienie skrzyde\u0142 w stosunku do wiatru.<\/p>\n\n\n\n Muzeum wyspecjalizowa\u0142o si\u0119 w zabytkach budownictwa drewnianego. Znajduje si\u0119 tu ponad trzydzie\u015bci drewnianych budynk\u00f3w – mieszkalnych i gospodarczych, a nawet dworek przeniesiony z miejscowo\u015bci Bobra Wielka. Jest te\u017c wiele obiekt\u00f3w ma\u0142ej architektury, czyli krzy\u017cy, kapliczek, studni, uli. Zgrupowane s\u0105 one w trzech zasadniczych sektorach: le\u015bnym, dworskim oraz drobnoszlacheckim przysi\u00f3\u0142ku.<\/p>\n\n\n\n W skansenie organizowane s\u0105 spotkania pod has\u0142em „Rodzinna Niedziela w Skansenie”<\/strong>. W trakcie imprez uczestnicy poznaj\u0105 gin\u0105ce zawody takie jak: kowal, wikliniarz, garncarz, tkaczka. Spotkania przybli\u017caj\u0105 tak\u017ce tradycj\u0119 samodzielnego wykonywania zabawek dla dzieci czy techniki wykonywania tradycyjnych element\u00f3w dekoracyjnych. Do najwa\u017cniejszych festyn\u00f3w organizowanych przez Bia\u0142ostockie Muzeum wsi nale\u017c\u0105: „Zielone \u015awi\u0105tki w Skansenie”. „Noc \u015bwi\u0119toja\u0144ska (Sob\u00f3tka) w Skansenie”, „Smaki Podlasia”, „Do\u017cynki w Skansenie”, „Podlasie zio\u0142ami pachn\u0105ce”.<\/p>\n\n\n\n Spo\u015br\u00f3d wszystkich miejscowo\u015bci po\u0142o\u017conych na Podlasiu bez w\u0105tpienia jedn\u0105 z najbardziej wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cych si\u0119 pod wzgl\u0119dem swoich tradycji historycznych jest Tykocin.<\/strong> W miasteczku tym zachowa\u0142o si\u0119 wyj\u0105tkowo du\u017co unikatowych w skali ca\u0142ego regionu, a nawet i kraju, zabytkowych budynk\u00f3w. Tworz\u0105 one niezapomniany urok tego miejsca, kt\u00f3remu ulega ka\u017cda osoba je odwiedzaj\u0105ca. Do tych najwa\u017cniejszych zabytk\u00f3w z pewno\u015bci\u0105 nale\u017c\u0105: ko\u015bci\u00f3\u0142 pod wezwaniem \u015bw. Tr\u00f3jcy<\/strong>, po\u0142o\u017cony obok alumnat, synagoga<\/strong>, czy te\u017c zesp\u00f3\u0142 klasztoru Bernardyn\u00f3w<\/strong>. Wszystkie wymienione budynki s\u0105 murowane, jednak\u017ce opr\u00f3cz nich ca\u0142\u0105 podstawow\u0105 tkank\u0119 miasta tworzy\u0142y przez wieki i nadal tworz\u0105 budynki drewniane. <\/p>\n\n\n\n Miejska historia tego uroczego miasteczka si\u0119ga XV wieku. Ta niewielka miejscowo\u015b\u0107 na przestrzeni wiek\u00f3w by\u0142a wa\u017cnym punktem na mapie Polski. Trzyma\u0142 tu swe kr\u00f3lewskie dobra sam kr\u00f3l Zygmunt August. Umieszczony by\u0142 tu tak\u017ce arsena\u0142 Rzeczypospolitej oraz skarbiec. Miasto w trakcie swej historii by\u0142o r\u00f3wnie\u017c w\u0142asno\u015bci\u0105 hetmana polnego koronnego Stefana Czarneckiego.<\/p>\n\n\n\n Zbudowana w 1642 r. synagoga by\u0142a dowodem wielkiego znaczenie gminy \u017cydowskiej (kaha\u0142u) w Tykocinie. M\u00f3wiono o niej, \u017ce jest w Koronie drug\u0105 po krakowskiej. Pocz\u0105tkowo wybudowana w stylu renesansowym z dachem pogr\u0105\u017conym z attyk\u0105, podczas barokowej przebudowy miasta dokonanej przez Jana Klemensa Branickiego zosta\u0142a pokryta nowym dachem mansardowym. Sk\u0142ada si\u0119 z sali m\u0119\u017cczyzn oraz babi\u0144c\u00f3w (oddzia\u0142y modlitewne dla kobiet). W sali g\u0142\u00f3wnej z centralnie usytuowan\u0105 bim\u0105 (podwy\u017cszenie z czterema filarami, z kt\u00f3rego czytana by\u0142a Tora) znajduje si\u0119 tak\u017ce pi\u0119knie zdobiony Aron ha-Kodesz (szafa o\u0142tarzowa – nisza na wschodniej \u015bcianie synagogi, w kt\u00f3rej przechowywane by\u0142y roda\u0142y \u2013 zwoje Tory). \u015aciany przyozdobione s\u0105 polichromiami z tekstami modllitw. Zwiedza\u0107 mo\u017cna r\u00f3wnie\u017c wie\u017c\u0119 synagogi z ekspozycjami: Pok\u00f3j Rabina i Uczta Sederowa.<\/p>\n\n\n\n Wychodz\u0105c z synagogi i udaj\u0105c si\u0119 ulic\u0105 w lewo do ko\u0144ca miasteczka dotrzemy do kirkutu<\/strong> – jednego z najstarszych \u017cydowskich cmentarzy w Polsce. <\/p>\n\n\n\n Pentowo to wspania\u0142e miejsce dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w ptak\u00f3w<\/strong>, le\u017cy zaledwie 2,5 km za zach\u00f3d od Tykocina. Na terenie dworku na drzewach, dachach i s\u0142upach znajduje si\u0119 34 gniazda regularnie zasiedlanych przez bociany. W Pentowie wzniesiono specjalne „bocianie” wie\u017ce z zadaszonymi platformami, z kt\u00f3rych mo\u017cna obserwowa\u0107 \u017cycie ptak\u00f3w. W odremontowanej stodole pa\u0144stwa Toczy\u0142owskich otwarto unikatow\u0105 Galeri\u0119 Bociani\u0105. S\u0105 tam m.in. zdj\u0119cia bocian\u00f3w, plakaty, ksi\u0105\u017cki. Pono\u0107 \u201cCo czwarty bocian na \u015bwiecie jest Polakiem\u201d<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n W 1991 roku pod Tykocinem przeszed\u0142 huragan, kt\u00f3ry powali\u0142 prawie wszystkie topole wok\u00f3\u0142 100-letniego dworu w pobliskim Pentowie, Kikuty drzew wygl\u0105da\u0142y przygn\u0119biaj\u0105co, ale ju\u017c nast\u0119pnego lata zasiedlili je lokatorzy – bociany. W 1997 roku by\u0142o ju\u017c tam 12 gniazd. P\u00f3\u017aniej P\u00f3\u0142nocnopodlaskie Towarzystwo Ochrony Ptak\u00f3w w miejsce rozsypuj\u0105cych si\u0119 gniazd zamontowa\u0142o osiem platform pod nowe siedliska. W 2001 roku niemiecka Fundacja Europejskiego Dziedzictwa Przyrody „Euronatur” przyzna\u0142a dworkowi w Pentowie tytu\u0142 „Europejskiej Wsi Bocianiej” <\/strong>(w ka\u017cdym kraju wyr\u00f3\u017cnienie to mo\u017ce otrzyma\u0107 tylko jedna miejscowo\u015b\u0107). W rekordowym 2003 roku w Pentowie pomieszkiwa\u0142o 71 bocian\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Na „Czarciej Polanie”<\/strong>, nieopodal Ostoi \u017bubr\u00f3w, swoje stoiska wystawi\u0105 mi\u0142o\u015bnicy antyk\u00f3w z ca\u0142ej Polski. Na kolorowym kiermusia\u0144skim jarmarku, poza antykami, mo\u017cna kupi\u0107 wszelkiego rodzaju r\u0119cznie wytwarzane zabawki, obrazki, lalki, kolczyki, bransoletki, broszki i wiele innych produkt\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Na stoiskach nie brakuje tradycyjnych wyrob\u00f3w: w\u0119dlin, miod\u00f3w i nalewek wszelakich, wybornego pieczywa i podlaskich ser\u00f3w, owoc\u00f3w i warzyw z kruszewskimi og\u00f3rkami na czele czy marynat i przetwor\u00f3w wszelkich. Mo\u017cna zakupi\u0107 w\u0119dliny tradycyjne wieprzowe i z dziczyzny, kie\u0142basy, kaszanki, chleby na zakwasie.<\/p>\n\n\n\n Jarmark w Kiermusach organizowany jest co miesi\u0105c w ka\u017cd\u0105 pierwsz\u0105 niedziel\u0119 miesi\u0105ca.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Korycin znany jest z kilku powod\u00f3w. Pierwszym z nich jest corocznie organizowana bitwa na truskawki<\/strong>, wzorowana na s\u0142ynnej hiszpa\u0144skiej tomatinie, Nic dziwnego, \u017ce na koryci\u0144skim rynku ustawiono pomnik truskawkowej ksi\u0119\u017cniczki<\/strong>. Chlub\u0105 miasteczka s\u0105 koryci\u0144skie sery<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n W pobli\u017cu zalewu mo\u017cna zobaczy\u0107 wiatrak. To zabytkowy ko\u017alak przeniesiony do Korycina ze wsi Zag\u00f3rze. Wybudowa\u0142 go Henryk Kopiciewski w latach 1945-48. Wszystkie elementy wiatraka zosta\u0142y wykonane w pobliskiej Aulakowszczy\u017anie, a stamt\u0105d przewiezione do Zag\u00f3rza. <\/p>\n\n\n\n P\u00f3\u0142tora kilometra od granicy z Bia\u0142orusi\u0105 znajduje si\u0119 wie\u015b Ja\u0142\u00f3wka. Ruiny ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Antoniego w Ja\u0142\u00f3wce<\/strong> sta\u0142y si\u0119 atrakcj\u0105 turystyczn\u0105 oraz ulubionym miejscem sesji, zdj\u0119\u0107 \u015blubnych m\u0142odych par. W ruinach zachowa\u0142y si\u0119 charakterystyczne dla tego stylu strzeliste okna zako\u0144czone ostrym \u0142ukiem. Poro\u015bni\u0119te brz\u00f3zkami szczyty ruin wzbudzaj\u0105 ogromne zainteresowanie i tworz\u0105 niesamowit\u0105 sceneri\u0119 do zdj\u0119\u0107.<\/p>\n\n\n\n Budow\u0119 ko\u015bcio\u0142a rozpocz\u0119to w 1910 r., a uko\u0144czono w roku 1915. Projekt \u015bwi\u0105tyni w stylu roma\u0144skim wykona\u0142 architekt z Grodna, B. A. Sroka. W trakcie budowy wprowadzono w projekcie korekty, jednak nie s\u0105 znane okoliczno\u015bci dokonanych w\u00f3wczas zmian. Ostatecznie powsta\u0142 neogotycki, tr\u00f3jnawowy, ceglany, jednowie\u017cowy ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry wy\u015bwi\u0119ci\u0142 w 1919 r. dziekan wo\u0142kowyski, ks. Nikodem Tarasiewicz.<\/p>\n\n\n\n Pod koniec II wojny \u015bwiatowej (w 1944 r.) cofaj\u0105cy si\u0119 Niemcy, opuszczaj\u0105c Ja\u0142\u00f3wk\u0119 podminowali wie\u017c\u0119 ko\u015bcio\u0142a \u015bw. Antoniego, kt\u00f3ra run\u0119\u0142a na ko\u015bci\u00f3\u0142 uszkadzaj\u0105c wi\u0119\u017ab\u0119 dachow\u0105, sklepienie i jeden filar.<\/p>\n\n\n\n Wierni skupili si\u0119 wi\u0119c wok\u00f3\u0142 \u015bwi\u0105tyni Przemienienia Pa\u0144skiego, odk\u0142adaj\u0105c odbudow\u0119 drugiej zrujnowanej \u015bwi\u0105tyni do lepszych czas\u00f3w. Poza tym, po zmianie granic pa\u0144stwowych, cz\u0119\u015b\u0107 parafii znalaz\u0142a si\u0119 po stronie dzisiejszej Bia\u0142orusi. Ruiny zburzonej \u015bwi\u0105tyni \u015bw. Antoniego znalaz\u0142y si\u0119 po stronie polskiej i odpowiednio zabezpieczone s\u0105 dzi\u015b wymownym \u015bwiadkiem burzliwej przesz\u0142o\u015bci parafii.<\/p>\n\n\n\n Na prze\u0142omie XX i XXI w., z inicjatywy \u00f3wczesnego proboszcza, ks. Ryszarda Puci\u0142owskiego, nieopodal ruin ko\u015bcio\u0142a, powsta\u0142 o\u0142tarz polowy \u2013 kaplica, gdzie w dzie\u0144 \u015bw. Antoniego (13-go czerwca) ka\u017cdego roku odprawiana jest msza \u015bw. odpustowa<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Stary Dw\u00f3r pla\u017ca nad zalewem Siemian\u00f3wka to trafiony wyb\u00f3r na wypoczynek nad wod\u0105 na Podlasiu. Poszukuj\u0105c miejsca, kt\u00f3re pozwoli odetchn\u0105\u0107 w letnie upa\u0142y warto wiedzie\u0107, \u017ce jest co\u015b takiego jak kompleks wypoczynkowy nad Siemian\u00f3wk\u0105 w Starym Dworze.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Miejsce to sta\u0142o si\u0119 jednym z najciekawszych k\u0105pielisk na Podlasiu.<\/strong> Na znacznym obszarze wzd\u0142u\u017c linii brzegowej Zalewu Siemian\u00f3wka<\/strong> rozmieszczono: pi\u0119kn\u0105, du\u017c\u0105, piaszczyst\u0105 pla\u017c\u0119, wypo\u017cyczalni\u0119 sprz\u0119t\u00f3w wodnych, pomosty, \u015bciank\u0119 wspinaczkow\u0105, amfiteatr, place zabaw, wiaty ogniskowe, punkty gastronomiczne, boiska do siatk\u00f3wki i koszyk\u00f3wki, korty tenisowe, nowoczesne zaplecze sanitarne, pole namiotowe i bardzo du\u017cy parking samochodowy.<\/p>\n\n\n\n S\u0105 takie miejsca w Polsce, gdzie w\u015br\u00f3d dziesi\u0105tk\u00f3w podobnych dom\u00f3w zaskoczy\u0107 mo\u017ce widok \u015bwi\u0105tyni z p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cycem<\/strong>, a w pobliskim lesie na cmentarzu zwanym mizarem<\/strong> napotkamy groby wielu pokole\u0144 osiad\u0142ych tu tatarskich rodzin uznaj\u0105cych Polsk\u0119 za swoj\u0105 ojczyzn\u0119.<\/p>\n\n\n\n Podlaski Szlak Tatarski prowadzi przez ziemie nadane niegdy\u015b polskim Tatarom w XVII w. przez kr\u00f3la Jana III Sobieskiego, zamieszkane przez ich – niegdy\u015b do\u015b\u0107 licznych – potomk\u00f3w. Kontynuuj\u0105 oni tradycje swoich przodk\u00f3w oraz odprawiaj\u0105 religijne ceremonie w najstarszych polskich meczetach w Bohonikach i Kruszynianach (XVIII-XIX w.).<\/p>\n\n\n\n Tatarzy \u017cyj\u0105 w Bohonikach od ko\u0144ca XVII w.. Niewielu Tatar\u00f3w mo\u017cna spotka\u0107 na co dzie\u0144 we wsi. Rozproszeni po Polsce, przyje\u017cd\u017caj\u0105 ty, by razem obchodzi\u0107 muzu\u0142ma\u0144skie \u015bwi\u0119to Kurban Bajram<\/strong> czyli \u015awi\u0119to Ofiarowania<\/strong>. W czasie jego czterodniowych obchod\u00f3w przypadaj\u0105cych zim\u0105 (\u015bwi\u0119to ruchome) odprawiane jest nabo\u017ce\u0144stwo w bohonickim meczecie. Po zako\u0144czeniu mod\u0142\u00f3w uroczysto\u015bci przenosz\u0105 si\u0119 na plac przed \u015bwi\u0105tyni\u0105, gdzie pod przewodnictwem imama <\/strong>odbywa si\u0119 ma\u0142a procesja z udzia\u0142em zwierz\u0105t gospodarskich. Tatarzy wyznaj\u0105 islam sunnicki.<\/p>\n\n\n\n Meczet bohonicki, pochodz\u0105cy z pocz\u0105tku XX w., przewa\u017cnie bywa zamkni\u0119ty. Aby zobaczy\u0107 wn\u0119trze, nale\u017cy odszuka\u0107 we wsi pani\u0105, kt\u00f3ra przechowuje klucze. Nabo\u017ce\u0144stwa z okazji wa\u017cniejszych \u015bwi\u0105t odprawia imam<\/strong> doje\u017cd\u017caj\u0105cy z Bia\u0142egostoku.<\/p>\n\n\n\n Meczet w Kruszynianach z zewn\u0105trz wygl\u0105da jak wiejski ko\u015bci\u00f3\u0142ek z dwuwie\u017cow\u0105 fasad\u0105, jednak zamiast krzy\u017cy wie\u0144cz\u0105 je p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cyce. Wn\u0119trze wy\u0142o\u017cone dywanami, podzielone na cz\u0119\u015b\u0107 dla m\u0119\u017cczyzn i dla kobiet, odpowiada zasadom religii muzu\u0142ma\u0144skiej, W cz\u0119\u015bci dla m\u0119\u017cczyzn znajduje si\u0119 wn\u0119ka skierowana w stron\u0119 Mekki<\/strong> (tzw. mihrab<\/strong>),w kt\u00f3rej modli si\u0119 imam<\/strong>, czyli duchowny muzu\u0142ma\u0144ski<\/strong>. J\u0119zykiem liturgicznym jest arabski i w nim napisane s\u0105 kitaby<\/strong> (ksi\u0119gi religijne<\/strong>). Polscy Tatarzy z czasem utracili znajomo\u015b\u0107 je\u017cyka arabskiego – zar\u00f3wno j\u0119zyka jak i alfabetu. Dzisiaj znaj\u0105 go tylko duchowni, dlatego te\u017c w ksi\u0119gach religijnych pod tekstami arabskimi zapisane s\u0105 t\u0142umaczenia po polsku i bia\u0142orusku.<\/p>\n\n\n\n Nieopodal meczetu, na skraju lasu znajduje si\u0119 cmentarz muzu\u0142ma\u0144ski, czyli mizar<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Cmentarz muzu\u0142ma\u0144ski zwany mizarem<\/strong>, posiada sw\u00f3j charakterystyczny uk\u0142ad. Wierni chowani s\u0105 w nie ogrodzonych, pojedynczych grobach, zwr\u00f3ceni g\u0142ow\u0105 w kierunku zachodnim, tak aby w dniu S\u0105du Ostatecznego u\u0142atwi\u0107 im skierowanie si\u0119 na wsch\u00f3d. Tablice nagrobne z p\u00f3\u0142ksi\u0119\u017cycem i gwiazd\u0105 zawieraj\u0105 zwykle teksty sporz\u0105dzone w dw\u00f3ch alfabetach, cz\u0119sto s\u0105 to wersety z Koranu. Obok starych, ponad 100-letnich nagrobk\u00f3w, mo\u017cna spotka\u0107 zupe\u0142nie nowe mogi\u0142y. Potomkowie rod\u00f3w tatarskich, kt\u00f3rych los rozrzuci\u0142 po ca\u0142ym kraju, chc\u0105 by\u0107 pochowani w\u0142a\u015bnie tutaj.<\/p>\n\n\n\n Jest takie miejsce na Podlasiu, gdzie orszaki anio\u0142\u00f3w na tr\u0105bach graj\u0105, graj\u0105 tym, kt\u00f3rzy zasn\u0119li. Cmentarz rzymsko-katolicki w Wasilkowie<\/strong> znajduje si\u0119 w p\u00f3\u0142nocnej cz\u0119\u015bci miasta, zbudowany zosta\u0142 w ko\u0144cu XIX w., zajmuje powierzchni\u0119 4,5 ha. Znajduje si\u0119 na nim siedem grup rze\u017ab, nawi\u0105zuj\u0105cych tematyk\u0105 do Pasji i Zmartwychwstania Jezusa, <\/strong><\/em>dwie fontanny i oko\u0142o sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciu zabytkowych nagrobk\u00f3w, z kt\u00f3rych najstarszy jest z 1896 r. Opr\u00f3cz scen pasyjnych s\u0105 tam te\u017c pos\u0105gi anio\u0142\u00f3w, bramy, balustrady i mury, na kt\u00f3rych s\u0105 wyryte wersety z Pisma \u015awi\u0119tego.<\/p>\n\n\n\n \u201eUcich\u0142y ju\u017c dzwony i j\u0119ki \u017ca\u0142oby. Zosta\u0142y mogi\u0142y i krzy\u017ce i groby, a serce wci\u0105\u017c t\u0119skni do tych co odeszli jak \u015bwi\u0119ci, kt\u00f3rych posta\u0107 tak \u017cywa w pami\u0119ci.<\/em><\/p>\n\n\n\n O gdybym us\u0142ysza\u0142 Wasz g\u0142os, jedno s\u0142owo o sobie Ach ! \u2026. S\u0142uchaj \u2013 Sza ! \u2026 S\u0142ysz\u0119 \u2026 szmer li\u015bci zwi\u0119d\u0142ych na grobie i cichy brz\u0119k wiank\u00f3w b\u0142yszcz\u0105cych \u2026 Czy\u017c znak to tych mi\u0142ych, kochaj\u0105cych?<\/em><\/p>\n\n\n\n Wiatr cichy, jak dusze w za\u015bwiatach. Gdzie\u015b w mrokach ciemno\u015bci, czy w promiennych szatach, Bo\u017cego wyroku szukaj\u0105c spe\u0142nienia.<\/em><\/p>\n\n\n\n T\u0119skni\u0105 i pragn\u0105 swego odpocznienia.<\/em> I lec\u0105 porwane do wieczno\u015bci rzeki, by w wiecznej \u015bwiat\u0142o\u015bci pozosta\u0107 na wieki\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n W p\u00f3\u0142nocno-wschodniej cz\u0119\u015bci cmentarza, gdzie pozosta\u0142y dwie rze\u017aby z nieistniej\u0105cej ju\u017c Drogi Krzy\u017cowej, stoi Judasz bez nosa. \u201cOt\u00f3\u017c, dawno temu dzieci dowiedzia\u0142y si\u0119 na lekcji religii, \u017ce to w\u0142a\u015bnie Judasz zdradzi\u0142 Jezusa. Na znak zemsty za zdrad\u0119 Jezusa, od\u0142upa\u0142y figurce nos\u201d. Nie pomog\u0142o, \u017ce Judasz uchwycony jest w dramatycznym momencie \u2013 rozpacza po wydaniu swego Nauczyciela.<\/p>\n\n\n\n W g\u00f3rnej cz\u0119\u015bci cmentarza znajduje si\u0119 \u201cAnielska G\u00f3rka\u201d<\/em>,<\/strong> miejsce poch\u00f3wku ma\u0142ych dzieci. Strze\u017ce jej anio\u0142 z dzieci\u0105tkiem na r\u0119kach, delikatnie wtulaj\u0105c je w siebie, niczym matka tul\u0105ca dziecko do w\u0142asnej piersi. To chyba najbardziej przejmuj\u0105ca cz\u0119\u015b\u0107 cmentarza, tu tr\u0105by milkn\u0105, anio\u0142y przestaj\u0105 gra\u0107, jakby nie chcia\u0142y zbudzi\u0107 tych ma\u0142ych anio\u0142k\u00f3w, kt\u00f3re tu w ciszy spoczywaj\u0105 w oczekiwaniu na swoich rodzic\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Nigdzie wcze\u015bniej nie widzia\u0142am tak pot\u0119\u017cnych anio\u0142\u00f3w i scen pasyjnych tak doskonale wkomponowanych w pag\u00f3rkowaty krajobraz, momentami wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce skrzydlaci giganci strzeg\u0105 cmentarza. Archanio\u0142y dm\u0105ce w tr\u0105by, Judasze, Chrystusy, S\u0105d Ostateczny, Brama Wieczno\u015bci, Anielska G\u00f3rka, to wszystko mo\u017cna podziwia\u0107 no jednym cmentarzu.<\/p>\n\n\n\n Przepi\u0119kne wersety z Pisma \u015awi\u0119tego, fragmenty pie\u015bni i wiersze nawi\u0105zuj\u0105ce do \u015bmierci wyryte na pomnikach to wszystko sprawia, \u017ce mo\u017cna tu spacerowa\u0107 i duma\u0107 nad marno\u015bci\u0105 \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Nie masz drugiego takiego mostu na ca\u0142ym Podlasiu. Masywna konstrukcja kratowych prz\u0119se\u0142 ze stali z ozdobnymi filarami na przycz\u00f3\u0142kach jest wyra\u017anie r\u00f3\u017cna od innych podlaskich przepraw. W latach 50 XX w. sta\u0142 w tym miejscu „swojski” drewniany most. Po 1952 r. zast\u0105piono go obecnym, stalowym, kt\u00f3ry przyw\u0119drowa\u0142 z pomorskiego Fordonu. Stara fordo\u0144ska przeprawa przez kolejowo-drogowa przez Wis\u0142\u0119 zosta\u0142a oddana do u\u017cytku w 1893 r. By\u0142a w\u00f3wczas jedn\u0105 z d\u0142u\u017cszych w ca\u0142ym kajzerowskich Niemczech. Jej 18 prz\u0119se\u0142 liczy\u0142o w sumie 1,3 km d\u0142ugo\u015bci. W latach 1951-1952, pi\u0119\u0107 prz\u0119se\u0142 mostu usuni\u0119to, zast\u0119puj\u0105c ziemnym nasypem. „Zbywaj\u0105ce” elementy fordo\u0144skiej przeprawy rozjecha\u0142y si\u0119 po Polsce. Trzy trafi\u0142y do Pi\u0142y, a dwa na Podlasie – do Rybo\u0142. <\/p>\n\n\n\n W Bielsku Podlaskim w pobli\u017cu wej\u015bcia do muzeum w Ratuszu znajduje si\u0119 sklep w kt\u00f3rym w 1981 roku Jerzy Hoffman kr\u0119ci\u0142 uj\u0119cia do filmu „Znachor”<\/em><\/strong>. <\/em>W tym sklepie m. in. tyto\u0144 i jedwabne nici sprzedawa\u0142a filmowa Marysia Wilczur\u00f3wna (Anna Dymna), a zakupy robi\u0142 u niej wiejski znachor, Antoni Kosiba vel profesor Rafa\u0142 Wilczur (Jerzy Bi\u0144czycki).<\/p>\n\n\n\n Wspomniany budynek zagra\u0142 r\u00f3wnie\u017c w filmie \u201eWnyki\u201d<\/strong>, czyli wsp\u00f3\u0142czesnej kontynuacji \u201eZnachora\u201d. Tym razem w sklepie trudno by\u0142o dostrzec Ann\u0119 Dymn\u0105, ale odwiedzi\u0142a go inna znana filmowa posta\u0107 – Bo\u017cena Dykiel.<\/p>\n\n\n\n Drohiczyn, dawniej pot\u0119\u017cny gr\u00f3d na pograniczu polsko-ruskim, dzisiaj senne, urokliwe miasteczko. Podziwiaj\u0105c z G\u00f3ry Zamkowej<\/strong> pi\u0119kne po\u0142o\u017cenie miasta, nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce patrzymy na stary gr\u00f3d koronacyjny<\/strong>, jeden z czterech w Polsce – po Gnie\u017anie, a przed Krakowem i Warszaw\u0105. W 1253 roku koronowano tu kr\u00f3la Rusi – Daniela Romanowicza, prawnuka Boles\u0142awa Krzywoustego. W 1498 roku Drohiczyn otrzyma\u0142 prawa miejskie, a na pocz\u0105tku XVI w. zosta\u0142 pierwsz\u0105 stolic\u0105 wojew\u00f3dztwa podlaskiego<\/strong>. W XVII w. dzi\u0119ki powstaniu kolegium jezuickiego, a p\u00f3\u017aniej kolegium pijarskiego miasto sta\u0142o si\u0119 uznanym o\u015brodkiem szkolnictwa.<\/p>\n\n\n\n Malownicze okolice miasta by\u0142y wielokrotnie opisywane m.in. przez Sienkiewicza, Kraszewskiego, \u017beromskiego i wykorzystywane jako plenery polskich film\u00f3w – „Kronika wypadk\u00f3w mi\u0142osnych”, „Nad Niemnem”, „Panna z Wilka”.<\/p>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00001-1024x683.jpg\")
Soce – wioska z dusz\u0105.<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC06492-1024x633.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC06482-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC06025-1024x683.jpg\")
Puch\u0142y – najpi\u0119kniejsza Cerkiew na Podlasiu.<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC09959-1024x683.jpg\")
Trze\u015bcianka \u2013 staroruska wie\u015b i pi\u0119kna zielona cerkiew w Krainie Otwartych Okiennic.<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC06080-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00072-1024x683.jpg\")
2. Skit w Odrynkach. Prawos\u0142awna pustelnia na Podlasiu.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC01105-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC01066-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC01028-1024x683.jpg\")
3. Drewniane Podlasie – \u201cPodlaskie Muzeum Kultury Ludowej\u201d w Wasilkowie.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08600-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08688-1024x683.jpg\")
4. Tykocin – „Per\u0142a polskiego baroku” i dziedzictwo \u017cydowskie.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00319-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00309-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00322-1024x683.jpg\")
5. Pentowo – „Europejska Wioska Bociania”.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00299-1024x669.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00283-1024x683.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00288-1024x683.jpg\")
6. Jarmark staroci na „Czarciej Polanie” – Kiermusy (ko\u0142o Tykocina).<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00184-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00197-1024x683.jpg\")
7. Korycin- stolica sera koryci\u0144skiego i truskawek.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00408-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC00431.jpg\")
8. Ko\u015bci\u00f3\u0142 z widokiem na „Sklepienie Niebieskie”.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08081-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08135-1024x683.jpg\")
9. Stary Dw\u00f3r pla\u017ca nad zalewem Siemian\u00f3wka.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08274-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08275-1024x683.jpg\")
10. Polski Orient – w\u0119dr\u00f3wka do meczet\u00f3w w wioskach tatarskich.<\/h3>\n\n\n\n
Meczet w Bohonikach – Tatarzy na Podlasiu.<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08945-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08928-1024x683.jpg\")
Kruszyniany – Tatarska wie\u015b.<\/h4>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC08996-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC09015-1024x683.jpg\")
11. Wasilk\u00f3w – tam gdzie anio\u0142y na tr\u0105bach graj\u0105.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC01329-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC01376-1024x683.jpg\")
12. Rybo\u0142y – Ploski „W\u0119druj\u0105cy most”<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC07911-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC07946-1024x683.jpg\")
13. Bielsk Podlaski – to tu latem 1981 r. kr\u0119cony by\u0142 film \u201eZnachor\u201d<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC07843-1024x683.jpg\")
14. Drohiczyn – miasto kr\u00f3lewskie. Pierwsza stolica Podlasia.<\/h3>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC09841-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC09827-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"https:\/\/bloganki.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/03\/DSC09766-1024x683.jpg\")