Początki Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników św. Jana z Jerozolimy, z Rodos i z Malty sięgają średniowiecza. W 1070 r. włoscy kupcy z Amalfi założyli w zdobytej przez Turków Jerozolimie szpital imienia św. Jana Chrzciciela przeznaczony dla ubogich i pielgrzymów. Prowadzili go mnisi noszący ośmioramienny krzyż amalfitański. W 1085 r. podczas I krucjaty, utworzyli oni zakon rycerzy św. Jana. Po odbiciu Jerozolimy w 1099 r. kontynuowali leczenie chorych i rannych. W 1113 r. Stolica Apostolska nadała im status niezależnego zakonu religijnego, powszechnie zwanego szpitalnikami. Rycerze wywodzili się ze szlachty europejskiej, składali śluby ubóstwa, posłuszeństwa i czystości, podlegali dyscyplinie wojskowej. Pochodzili z różnych krajów, podzielenie więc byli na osiem narodowości (tzw. języków-…