„Łużowa Góra” – ścieżka spacerowa w Puszczy Kampinoskiej.
Stary Rok nauczył mnie, że w życiu nie ma co planować, ale zawsze warto marzyć. Pierwszy dzień Nowego Roku rozpoczęłam więc od spaceru po mojej ukochanej Puszczy Kampinoskiej.
Zima tego roku była trochę kapryśna. Śniegu nie było, słońce pojawiało się zdecydowanie za rzadko, za to deszczu nie brakowało. Pomyślałam więc, że zamiast planować długie wyprawy, lepiej wybierać krótsze spacery, które w razie nagłego pogorszenia pogody można szybko zakończyć.
Na takie dni świetnie nadają się ścieżki spacerowe i dydaktyczne w Puszczy Kampinoskiej. Lubię je szczególnie dlatego, że nie trzeba pokonywać kilkunastu kilometrów, żeby zobaczyć coś ciekawego. Jedna ścieżka potrafi prowadzić przez wydmy, inna przez bagna, jeszcze inna opowiada historię dawnych mieszkańców Puszczy albo przypomina wydarzenia z czasów wojny.
Na pierwszy noworoczny spacer wybrałam „ścieżkę spacerową przez Łużową Górę”.
Informacje praktyczne
📍 Początek: parking leśny w Dąbrowie Leśnej
🥾 Długość: około 2 km w jedną stronę, 4 km w obie strony
⏱️ Czas przejścia: około 1–1,5 godziny, zależnie od tempa i postojów
🟢 Trudność: łatwa
🌲 Charakter trasy: ścieżka spacerowa
🚗 Parking: duży leśny parking w Dąbrowie Leśnej
🚌 Dojazd: z Warszawy, z Metra Młociny, autobus linii 250
👨👩👧👦 Dla dzieci: tak
🐕 Z psem: tak, na zasadach obowiązujących w Kampinoskim Parku Narodowym
🥪 Infrastruktura: wiata piknikowa, kładka i tablice edukacyjne
Przebieg trasy
Trasa prowadzi z parkingu w Dąbrowie Leśnej przez Łużową Górę i miejsce straceń z 1942 roku do Kamienia Ułanów Jazłowieckich na Nadłużu.

Zaczynamy w Dąbrowie Leśnej
Samochód zostawiłam na leśnym parkingu w Dąbrowie Leśnej. Parking jest dość duży, więc nie powinno być problemu ze znalezieniem miejsca, choć w weekendy i przy ładnej pogodzie może być tutaj zdecydowanie więcej spacerowiczów.
Jeśli nie chcemy jechać samochodem, możemy skorzystać z komunikacji miejskiej. Z Warszawy, z Metra Młociny, można dojechać autobusem 250.
Lubię takie miejsca, do których można łatwo dotrzeć z Warszawy, a po kilkunastu czy kilkudziesięciu minutach znaleźć się już w zupełnie innym świecie. Zamiast miejskiego hałasu mamy las, piasek pod nogami i ciszę przerywaną tylko od czasu do czasu śpiewem ptaków.
Tym razem pogoda była typowo zimowa – szaro, wilgotno i bez śniegu. Ale właśnie taka Puszcza też ma swój urok.
Łużowa Góra – wydma z ciekawą historią
Ścieżka prowadzi przez Łużową Górę, czyli jedną z charakterystycznych kampinoskich wydm.
Łużowa Góra ma klasyczny kształt paraboli wydmowej. Do niedawna uważana była za najwyższy punkt Puszczy Kampinoskiej i podawano jej wysokość 103 m n.p.m. Dzisiaj wiadomo już, że wyższe o około 3 metry jest pobliskie Opaleń.
Kiedy czytam takie informacje, zawsze przypominam sobie, jak niezwykłym miejscem jest Puszcza Kampinoska. Z jednej strony mamy tutaj rozległe, niemal płaskie tereny bagienne, a z drugiej – wyraźnie zaznaczające się w krajobrazie piaszczyste wydmy.
Dawniej Łużowa Góra uchodziła za jedno z najpiękniejszych miejsc w Puszczy, zanim Warszawa zaczęła coraz mocniej zbliżać się do tego rejonu.
Dzisiaj wydmę porasta młody bór sosnowy. Nie zawsze jednak tak wyglądała.
Las, którego już nie ma
Przed wojną Łużowa Góra była porośnięta znacznie starszym lasem. Starodrzew został wycięty przez Niemców podczas II wojny światowej, między innymi na potrzeby budowy lotniska na Bielanach.
Spacerując dzisiaj wśród młodych sosen, trudno wyobrazić sobie, że ten krajobraz jeszcze kilkadziesiąt lat temu wyglądał zupełnie inaczej.
To zresztą jedna z rzeczy, które najbardziej lubię w Puszczy Kampinoskiej – las nie jest tutaj tylko lasem. Pod drzewami kryją się ślady kolejnych epok. Wystarczy trochę poczytać, rozejrzeć się i nagle zwykła ścieżka zaczyna opowiadać historię.
Ścieżka Spacerowa przez Łóżową Górę – Puszcza Kampinoska.
Murawy napiaskowe
Murawy napiaskowe są jednym z ciekawszych przyrodniczo elementów Łużowej Góry.
Nie są to miejsca, które wyglądają spektakularnie na pierwszy rzut oka. Niewysokie rośliny, piasek, trochę traw i niewielkie krzewy. A jednak są bardzo cenne przyrodniczo, ponieważ występują tutaj gatunki przystosowane do specyficznych, suchych i ubogich siedlisk.
Właśnie dlatego tak podoba mi się sposób zagospodarowania tego miejsca. Tam, gdzie wcześniej znajdowały się wojskowe obiekty, odtworzono siedlisko muraw napiaskowych.
Historia i przyroda spotkały się tutaj w jednym miejscu.
Tajemnicza historia wojskowych bunkrów
Kiedy spaceruję po Łużowej Górze, trudno mi uwierzyć, że kiedyś znajdował się tutaj jeden z ważniejszych wojskowych kompleksów tego regionu.
Na północnym ramieniu wydmy znajdował się zespół obiektów stanowiących zapasowe dowództwo Układu Warszawskiego na wypadek wojny atomowej.
Budowę rozpoczęto w latach 60. XX wieku i prowadzono ją przez kolejne dekady. Kompleks składał się z trzech obiektów połączonych podziemnymi korytarzami.
W czasie budowy Łużową Górę odwiedzały ważne osobistości wojskowe. Byli tutaj między innymi gen. Wojciech Jaruzelski oraz sowiecki marszałek Wiktor Kulikow.
Sama myśl, że w tym spokojnym dzisiaj lesie funkcjonowało kiedyś tak ważne wojskowe zaplecze, robi wrażenie.
Koniec zimnej wojny i nowe życie tego miejsca
Z końcem zimnej wojny wojskowe obiekty przestały być potrzebne. W latach 90. straciły swoje znaczenie, a w 2003 roku zostały przekazane Kampinoskiemu Parkowi Narodowemu.
Z czasem niszczejące budynki zaczęły stanowić zagrożenie dla osób, które pojawiały się tutaj nielegalnie.
W ramach projektu „Łużowa Góra” nadziemne obiekty powojskowe zostały rozebrane. I tutaj wydarzyło się coś, co szczególnie mi się podoba.
Zamiast pozostawić zniszczone budynki i pozwolić, żeby miejsce stopniowo popadało w ruinę, odtworzono tutaj cenne siedlisko muraw napiaskowych.
A jeden z podziemnych obiektów otrzymał zupełnie nowe przeznaczenie.
Został przystosowany do potrzeb hibernujących nietoperzy.
Dawne wojskowe podziemia stały się więc zimowym schronieniem dla zwierząt.
Kładka nad murawami
W miejscu dawnych obiektów powstała również kładka turystyczna, która pozwala przejść przez murawy napiaskowe bez niszczenia delikatnej roślinności.
Przy kładce ustawiono cztery tablice edukacyjne. Można na nich przeczytać o historii tego miejsca oraz dowiedzieć się więcej o jego walorach przyrodniczych.
Są też schody ułatwiające zejście z wydmy w kierunku miejsca straceń.
To niewielki fragment trasy, ale bardzo dobrze pokazuje, jak zmieniło się to miejsce. Kiedyś wojskowy kompleks i tajne podziemia, dzisiaj kładka, murawy, sosnowy las i zimowisko nietoperzy.
Miejsce straceń z 1942 roku
Schodząc z wydmy, docieram do miejsca straceń z czasów II wojny światowej.
To jeden z tych momentów spaceru, kiedy przyroda schodzi trochę na dalszy plan. Po drodze oglądałam mural, czytałam o nietoperzach i dawnych bunkrach, a tutaj nagle przypominam sobie, jak tragiczną historię ma ta część Puszczy.
Miejsce straceń z 1942 roku jest częścią wojennej historii Kampinosu i Warszawy.
Zawsze zatrzymuję się tutaj na chwilę. Takie miejsca nie potrzebują wielu słów. Warto po prostu być, przeczytać informacje i pamiętać.
Ścieżka Spacerowa przez Łóżową Górę – Puszcza Kampinoska.
Kamień Ułanów Jazłowieckich
Ścieżka prowadzi dalej w kierunku Kamienia Ułanów Jazłowieckich na Nadłużu.
To kolejny element przypominający o historii tego regionu i ludziach związanych z wojskiem.
Właśnie takie połączenie historii z krajobrazem sprawia, że spacer przez Łużową Górę nie jest dla mnie zwykłą wycieczką do lasu. Co chwilę pojawia się coś, co zmusza do zatrzymania się i choćby krótkiej refleksji.
Ścieżka Spacerowa przez Łóżową Górę – Puszcza Kampinoska.
Wiata piknikowa – mała rzecz, a cieszy
Przy ścieżce znajduje się wiata piknikowa, więc można spokojnie zaplanować tutaj dłuższą przerwę.
Ja lubię takie miejsca szczególnie podczas rodzinnych spacerów. Nie trzeba organizować wielkiej wyprawy z plecakiem. Wystarczy termos z herbatą, kanapki i można zrobić sobie mały piknik w środku lasu.
W przypadku tej trasy wiata jest dodatkowym argumentem za tym, żeby wybrać ją właśnie na spokojny rodzinny spacer.
Łużowa Góra z dziećmi
To jedna z tych tras, które śmiało mogę polecić na spacer z dziećmi.
Przede wszystkim nie jest długa. Dwa kilometry w jedną stronę to dystans, który można spokojnie pokonać bez marudzenia, nawet jeśli dziecko nie jest wielkim fanem długich wędrówek.
Po drodze jest natomiast sporo atrakcji.
Jest duży mural z nietoperzem, są tablice edukacyjne, kładka, schody, wydma i ciekawa historia wojskowych podziemi. Można więc urządzić sobie małą wyprawę odkrywczą.
Dzieci mogą szukać roślin przedstawionych na muralu, zastanawiać się, gdzie mogły znajdować się podziemne korytarze albo po prostu obserwować las.
A kiedy wszystkim zacznie burczeć w brzuchu, pozostaje jeszcze wiata piknikowa.
Ścieżka Spacerowa przez Łóżową Górę – Puszcza Kampinoska.
Ścieżka Spacerowa przez Łóżową Górę – Puszcza Kampinoska.
Mural, który od razu przyciąga uwagę
Jednym z najbardziej charakterystycznych punktów trasy jest mural przedstawiający gacka brunatnego.
Powstał w listopadzie 2019 roku i nie jest tylko ozdobą. Nawiązuje do znajdującego się tutaj zimowiska nietoperzy.
Gacek brunatny jest jednym z gatunków, które chętnie wykorzystują Łużową Górę jako miejsce zimowania. Kiedy zobaczyłam mural po raz pierwszy, pomyślałam, że to świetny sposób na zainteresowanie przyrodą również tych najmłodszych.
Dolna część muralu przedstawia rośliny charakterystyczne dla muraw napiaskowych. Można rozpoznać między innymi kocanki piaskowe, szczotlichę siwą, goździka piaskowego i chabra nadreńskiego.
Zatrzymałam się tutaj na chwilę. Przyznam, że właśnie takie elementy ścieżek lubię najbardziej – coś, co można zobaczyć, przeczytać, a potem jeszcze poszukać wzrokiem w najbliższym otoczeniu.

Mural na zimowisku dla nietoperzy w Dąbrowie Leśnej – Łużowa Góra.
A co z psami?
Podczas mojego spaceru zauważyłam sporo osób z psami.
To nie dziwi – krótka, łatwa trasa i możliwość spacerowania po lesie to bardzo kusząca propozycja również dla właścicieli czworonogów.
Trzeba jednak pamiętać, że jesteśmy na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego i obowiązują tutaj zasady dotyczące poruszania się z psami.
Przed wyjściem warto sprawdzić aktualne przepisy Parku i pamiętać, że pies powinien być prowadzony w sposób zgodny z obowiązującymi zasadami.
Dlaczego lubię tę ścieżkę?
Po przejściu całej trasy pomyślałam, że Łużowa Góra jest świetnym przykładem tego, dlaczego tak lubię Puszczę Kampinoską.
Na stosunkowo krótkim odcinku spotykają się tutaj zupełnie różne historie.
Najpierw mamy wydmę i przyrodę. Potem pojawia się mural z nietoperzem i opowieść o murawach napiaskowych. Następnie dowiadujemy się, że pod naszymi stopami znajdowały się kiedyś podziemne wojskowe korytarze.
Później schodzimy z wydmy i trafiamy do miejsca pamięci związnego z wojną.
A wszystko to znajduje się wśród spokojnego sosnowego lasu.
To właśnie lubię najbardziej – krajobraz, który opowiada historię.
Czy warto wybrać się na Łużową Górę?
Moim zdaniem zdecydowanie.
Jeżeli mam ochotę na długi marsz, wybieram inną trasę. Ale kiedy pogoda jest niepewna, dzień krótki, a ja mimo wszystko chcę wyjść z domu, Łużowa Góra sprawdza się znakomicie.
To około 4 km w obie strony, więc spacer nie jest wymagający. Jednocześnie nie mam poczucia, że „tylko przeszłam się po lesie”.
Zobaczyłam ciekawą wydmę, murawy napiaskowe, mural, kładkę i miejsce związane z dawnym kompleksem wojskowym. Po drodze poznałam historię nietoperzów zimujących w podziemiach, a na koniec zatrzymałam się w miejscu pamięci.
I właśnie dlatego uważam tę trasę za jedną z ciekawszych krótkich ścieżek spacerowych w Puszczy Kampinoskiej.
Jeśli wybieracie się tutaj pierwszy raz, zarezerwujcie sobie trochę więcej czasu niż wynikałoby to z samej długości trasy. Warto się zatrzymywać, czytać tablice i po prostu rozejrzeć się dookoła.
Bo w Kampinosie często najciekawsze rzeczy nie są widoczne na pierwszy rzut oka.
FAQ – Łużowa Góra
Ile kilometrów ma ścieżka przez Łużową Górę?
Ścieżka ma około 2 km w jedną stronę. W przypadku powrotu tą samą drogą wychodzi około 4 km.
Ile czasu potrzebuję na spacer?
Samo przejście można zrobić w około godzinę. Ja na spokojny spacer z przystankami przeznaczyłabym około 1–1,5 godziny.
Jeśli idę z dziećmi, robię zdjęcia i zatrzymuję się przy tablicach edukacyjnych, warto zarezerwować sobie jeszcze więcej czasu.
Czy trasa jest trudna?
Nie. To łatwa i krótka trasa, odpowiednia również dla osób, które nie mają dużego doświadczenia w pieszych wędrówkach.
Czy Łużowa Góra nadaje się na spacer z dziećmi?
Tak. Moim zdaniem to jedna z ciekawszych krótkich tras na rodzinny spacer. Dzieci mają tutaj więcej powodów, żeby zainteresować się tym, co znajduje się wokół nich.
Czy przy trasie jest parking?
Tak. Przy początku ścieżki w Dąbrowie Leśnej znajduje się leśny parking.
Jak dojechać na Łużową Górę komunikacją?
Z Warszawy, z Metra Młociny, można dojechać autobusem 250.
Czy można spacerować tutaj z psem?
Tak, ale należy stosować się do aktualnych zasad obowiązujących na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego.
Czy na trasie jest miejsce na odpoczynek?
Tak. Przy ścieżce znajduje się wiata piknikowa, gdzie można odpocząć i zjeść coś po drodze.
Co najbardziej warto zobaczyć?
Jeśli miałabym wybrać kilka punktów, na pewno nie ominęłabym muralu z gackiem brunatnym, kładki przez murawy napiaskowe, miejsca związanego z dawnym kompleksem wojskowym oraz miejsca straceń z 1942 roku.
Czy warto wybrać się zimą?
Zdecydowanie. Właśnie zimą wybrałam się tutaj po raz pierwszy. Przy braku śniegu i niepewnej pogodzie krótka trasa okazała się idealnym rozwiązaniem.
A jeśli jeszcze nie znacie Łużowej Góry, koniecznie dopiszcie ją do swojej listy kampinoskich spacerów.
Bo czasami nie trzeba daleko jechać ani planować całodniowej wyprawy, żeby znaleźć miejsce z historią, przyrodą i własną małą tajemnicą.
Przeczytaj także – krótkie spacery i niezwykłe miejsca w Puszczy Kampinoskiej
Łużowa Góra pokazuje, że nie zawsze trzeba wybierać się na wielogodzinną wyprawę, żeby odkryć w Puszczy Kampinoskiej coś ciekawego. Na krótkiej trasie można spotkać wydmy, murawy napiaskowe, ślady dawnych wojskowych obiektów, miejsce pamięci i zimowisko nietoperzy.
Jeśli spodobała Ci się ta krótka wycieczka przez Łużową Górę, zajrzyj także do innych moich historii o spacerowych ścieżkach, wydmach, przyrodzie i historii Kampinosu.
„Skrajem Puszczy” – ścieżka dydaktyczna w Granicy
To kolejna propozycja krótkiego spaceru, podczas którego przyroda spotyka się z historią. Trasa prowadzi przez Granicę, Olszowieckie Błoto, skansen budownictwa puszczańskiego, Obszar Ochrony Ścisłej „Granica” i cmentarz wojenny.
Granica – niepozorna wieś z niezwykłym skansenem w sercu Puszczy Kampinoskiej
Jeżeli spodobały Ci się krótkie spacery po Puszczy, koniecznie poznaj Granicę. To niewielka wieś, w której znajduje się jeden z najciekawszych skansenów w regionie, a także wiele miejsc związanych z historią Puszczy.
Granica i poranne ptakoliczenie
Łużowa Góra pozwala poznać Puszczę od strony jej historii i niezwykłej przyrody. W Granicy możesz natomiast wybrać się na bardzo wczesny spacer i posłuchać ptaków. To zupełnie inny sposób odkrywania kampinoskiego lasu.
Olszowieckie Błoto – piękne, podmokłe łąki w Puszczy Kampinoskiej
Na Łużowej Górze mamy wydmę i suche murawy napiaskowe, a w Olszowieckim Błocie – zupełnie inne środowisko. Podmokłe łąki, torfowiska i woda pokazują, jak niezwykle różnorodny jest krajobraz Puszczy Kampinoskiej.
Granica i Zamość jeszcze senne. Przedwiośnie w Puszczy Kampinoskiej
Jeśli lubisz obserwować, jak Puszcza zmienia się wraz z porami roku, wybierz się również w okolice Granicy i Zamościa. Wiosenne mokradła, budzący się las i pierwsze oznaki nadchodzącej wiosny tworzą zupełnie inną atmosferę niż zimowa Łużowa Góra.
Wyprawa w poszukiwaniu najpiękniejszych wrzosowisk w Puszczy Kampinoskiej
Jesienią warto ruszyć w Puszczę na poszukiwanie wrzosowisk. Jeśli podczas spaceru przez Łużową Górę zachwyciły Cię piaszczyste, suche siedliska, zobacz również jesienną odsłonę kampinoskiego krajobrazu.
Kacapską Drogą przez Puszczę Kampinoską – wycieczka z Granicy do Granicy
Jeśli po krótkim spacerze masz ochotę na znacznie dłuższą wyprawę, wybierz się Kacapską Drogą. To trasa dla tych, którzy chcą zobaczyć więcej lasu, dawnych dróg, wsi i charakterystycznych krajobrazów Puszczy.
Poidełko Tadka – Puszcza Kampinoska
Kolejna propozycja dla osób, które lubią odkrywać mniej znane zakątki Kampinosu. Trasa prowadzi przez leśne drogi i miejsca, w których można poczuć klimat dawnej Puszczy.
Cmentarz Leśny w Laskach – leśny zakątek na skraju Puszczy Kampinoskiej
Na Łużowej Górze jednym z ważnych punktów jest miejsce pamięci z czasów wojny. Jeśli interesują Cię historie zapisane w leśnym krajobrazie, poznaj również Cmentarz Leśny w Laskach.
Szlakiem cmentarzy ewangelickich i nieczynnej wąskotorówki – Puszcza Kampinoska
Puszcza kryje znacznie więcej śladów dawnej działalności człowieka. Ta wyprawa prowadzi przez stare cmentarze ewangelickie oraz pozostałości nieczynnej kolejki wąskotorowej.
Rowerem po Puszczy Kampinoskiej. Lipków – Cmentarz Olenderski w Dąbrowie
Dąbrowa Leśna i okolice Łużowej Góry mają jeszcze jedną ciekawą historię. Tym razem możesz wybrać się na rowerową wyprawę w kierunku Lipkowa i cmentarza olenderskiego w Dąbrowie.
Była woda, były spiżarki i były cmentarze. Las pachniał bzem i konwaliami
Jeśli podczas spacerów po Puszczy zwracasz uwagę na stare fundamenty, piwnice, cmentarze i ślady dawnych gospodarstw, koniecznie zajrzyj do tej opowieści. To historia o świecie, który powoli znika pod lasem.
Śladami opuszczonych wiosek w poszukiwaniu najdłuższej kładki w Puszczy Kampinoskiej
Po Łużowej Górze warto ruszyć dalej i odkrywać miejsca, gdzie po dawnych mieszkańcach zostały tylko pojedyncze ślady. Ta wyprawa prowadzi przez opuszczone wsie i pokazuje, jak szybko natura potrafi odzyskać dawną przestrzeń.
Skarby królowej Bony, „Zamczysko” i tajemniczy grób – Puszcza Kampinoska
Łużowa Góra ma swoją tajemniczą historię związaną z wojskowymi podziemiami. Zamczysko pokazuje natomiast znacznie starsze oblicze Puszczy – dawne grodzisko, legendy i tajemniczy grób.
W lesie dziś nie zaśnie nikt – jedna z najładniejszych leśniczówek w Puszczy Kampinoskiej i Fort VII w Cybulicach Małych
Jeśli interesują Cię wojskowe ślady w Puszczy, warto poznać również historię Fortu VII w Cybulicach Małych. To kolejne miejsce, w którym leśny krajobraz skrywa pozostałości związane z historią wojskowości.
Zamość – najładniejsza wioska w Puszczy Kampinoskiej
Puszcza Kampinoska to nie tylko leśne ścieżki. To również wsie, których historia jest nierozerwalnie związana z lasem. Zamość jest jednym z takich miejsc i warto zobaczyć go podczas kolejnej kampinoskiej wyprawy.
Zobacz wszystkie wpisy z kategorii Puszcza Kampinoska
Jeśli chcesz poznać więcej takich miejsc, zajrzyj do całej kategorii Puszcza Kampinoska. Znajdziesz tam krótkie ścieżki spacerowe, trasy rowerowe, wydmy, mokradła, dawne wsie, cmentarze, miejsca pamięci i historie ludzi związanych z tym niezwykłym regionem.
☕ Podoba Ci się wspólne odkrywanie Puszczy Kampinoskiej?
Jeśli lubisz moje opowieści o Puszczy Kampinoskiej, dawnych wsiach, leśnych drogach, zapomnianych miejscach, historii i przyrodzie, możesz postawić mi wirtualną kawę i w ten sposób wesprzeć moją twórczość. ☕❤️
Dzięki Twojemu wsparciu mogę dalej ruszać w drogę, odkrywać opuszczone wsie, stare cmentarze, przydrożne krzyże i kapliczki, leśne mogiły, dawne osady i miejsca, w których historia wciąż jest obecna, choć czasem trzeba jej dobrze poszukać.
Mogę też zatrzymywać się przy starych drzewach, wędrować mniej uczęszczanymi ścieżkami, zaglądać w zakamarki Puszczy i szukać śladów ludzi, którzy kiedyś tutaj mieszkali.
A później mogę dzielić się tym wszystkim tutaj, na blogu – żebyśmy wspólnie mogli poznawać Kampinos z jego historią, przyrodą, dawnymi mieszkańcami, opuszczonymi wioskami i miejscami, o których nie zawsze można przeczytać w popularnych przewodnikach.
Mam nadzieję, że moja kampinoska mapa będzie z czasem coraz większa i że wspólnie odkryjemy jeszcze wiele nieznanych ścieżek, zapomnianych historii i niezwykłych miejsc. ❤️
Dziękuję, że jesteście ze mną.
Za każdą kawę, komentarz, wiadomość i każde: „Jedźmy tam!” ☕❤️
Do zobaczenia na kolejnym kampinoskim szlaku! 🌲🥾🚲
*Artykuł został zaktualizowany 15 sierpnia 2026 r. i uzupełniony o dodatkowe informacje.



