Petra – Agios Dimitrios – Lafionas – Roudi – Agios Alexandros – Anaxos – Petra – okrężny szlak na Lesbos.

Uwielbiam aktywny wypoczynek i kocham Grecję. Grecy są bardzo gościnni, otwarci na ludzi, serdeczni. W Grecji czuję się swobodnie, może dlatego, że nie widać tu przepychu, czuć luz i spokój.

Na Lesbos już kiedyś byłam, to druga grecka wyspa na którą postanowiłam wrócić. Pierwsza z nich to Samos. Na Samos wracałam dobrze przygotowana, miałam dokładną mapę turystyczną i bardzo dobry przewodnik (w języku greckim) z opisem szlaków. Wile szlaków na Samos, wytyczonych jest przy samym morzu, co jest bardzo wygodne w upalne dni.

Na Lesbos, w okolicach Petry, bo tu postanowiłam się zatrzymać, szlaki wytyczone są w górach. Według mnie, szlaki są o wiele łatwiejsze, mniej wymagające a widoki podobnie jak na Samos zapierają dech w piersiach.

Czy ja planuje? Tak nie do końca. Poprzednim razem jak tu byłam, to zabrałam ze sobą do domu mapę szlaków wytyczonych na Lesbos. Dostępna jest zupełnie za darmo w wielu miejscach na wyspie. Wiedziałam już gdzie  następnym razem mam się zatrzymać. Wybrałam Petrę, wiedziałam, że to będzie strzał w dziesiątkę, piękne plaże, smaczne jedzenie i bardzo dobra baza wypadowa do zwiedzania wyspy.

Szlaki na wyspie oznaczone są bardzo dobrze, nie sposób się zgubić. Cały szlak Petra – Agios Dimitrios – Lafionas – Roudi – Agios Alexandros – Anaxos – Petra ma około 18 km. Nie korzystam z aplikacji, które rejestrują ile i w jakim tempie przeszłam. Chyba cenię sobie luz i zupełny brak kontroli. Na przejście szlaku zawsze rezerwuję sobie więcej czasu niż jest zakładane, lubię się gdzieś zatrzymać, nie lubię się śpieszyć.

Ten drogowskaz trochę mnie zmylił, bo główna droga prowadzi dalej prosto, a dokładnie tu trzeba wejść w te zarośla i dalej w gaju oliwnym znajdziecie już bez problemu kolejne oznaczenia szlaku.

Od czasów starożytnych żyzna Petra miała potencjał osadniczy, rolniczy i kulturowy dla poetów, którzy się tu zakorzenili. Zachowało się wiele pozostałości (zabudowa i grobowce) z czasów rzymskich, a na całej równinie rozsiane są ruiny kościołów chrześcijańskich, utrzymywane przez wiernych jako sanktuaria na świeżym powietrzu. Znaleziska wskazują, że zanim Petra przekształciła się w osiedle mieszkaniowe, na równinie istniały małe osady, każda z własnym kościołem. Jednym z takich „zakątków” jest ten obszar, gdzie znaleziono ruiny, fragmenty budynków i monety, znacznie starsze niż okres dominacji „nowej religii” – chrześcijaństwa.

W miejscu podwójnego sanktuarium na świeżym powietrzu, poświęconego świętemu Dymitrowi (pierwszemu, z drzewem terpentynowym – Pistacia terebinthus) i świętemu Nestorowi, znajdował się wczesnochrześcijański kościół, w którym odprawiano liturgie. Dowiodły tego badania dużych kamieni fundamentowych oraz obecność kolumny i korony kolumny (które zostały umieszczone w miejscu ołtarza).

Inne znaleziska konstrukcyjne kościoła znajdują się na okolicznych polach, takie jak nieżłobkowana kolumna na sąsiednim polu oraz duże ciosane kamienie, które odkryto podczas uprawy ziemi.

Od tego punktu  szlak trekkingowy odchodzi od równiny i wznosi się w kierunku tradycyjnej wioski Lafionas.

Dalszy odcinek szlaku jest bardzo różnorodny, biegnie pośród pięknych gai oliwnymi, zboczami gór. Widoki są spektakularne. Jeśli w oddali zobaczycie ławkę przy drodze to będzie znak, że dotarliście do Lafionas, malowniczej wioski schowanej głęboko w górach.

Lafionas, maleńka wioska ukryta w górach, w której właściciel otwiera knajpę tylko dla Ciebie. I jak tu nie kochać Grecji . Więc była pyszna kawa z widokiem na równinę Patry, na ten błękit, który tylko tu jest taki niesamowity.

Jeśli o serdeczności Greków mowa, to myślałam, że przy kościele jest sklep, tak było zaznaczone na mapach. Okazało się, że go nie ma. Zaczepiliśmy Panią, która robiła obiad, żeby nalała nam wody w butelkę, a Ona zapakowała nam cały plecak zimnej butelkowanej wody, wyściskała życzyła udanej wędrówki i nic za to nie chciała. Bardzo się wtedy wzruszyłam.

Lafionas (wysokość 220 m n.p.m.) leży 5 km na południowy zachód od Petry i 52 km od miasta Mitylena. Zbudowane jest na zboczu góry Ciemności, na wysokości 250 metrów. Oficjalna nazwa to Lathiona (od starogreckiego czasownika „ukryty” oznaczającego „odwrócić czyjąś uwagę, ukryć się”). To mała, malownicza wioska z niesamowitym widokiem.Ciekawym zabytkiem jest kościół Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny zbudowana w 1807 roku. W kościele św. Paraskewy 26 lipca odbywa się wielki festyn, podczas którego serwowany jest tradycyjny „Keşkek”, pieczołowicie przyrządzany w cieniu wiekowych platanów. 

W Lafionas, aby zakończyć wycieczkę, istnieje kilka opcji dojścia do Anaxos, przez wzgórze Roudi i okolice Agios Alexandros. Rozejście szlaku jest bardzo dobrze oznaczone.

Wspinaczka z najwyższego punktu Lafiony wiedzie ścieżką całkowicie zacienioną drzewami. Na pierwszym rozwidleniu rozpoczyna się podejście, które ciągnie się aż do płaskiego szczytu ogromnego głazu Rizorachtos. Jest to jeden z najpiękniejszych naturalnych balkonów na wyspie, z nieograniczonym widokiem. Z tego miejsca szlak schodzi na zachód, wzdłuż gęstego zbocza porośniętego sosnami. Tam, gdzie drzewa stają się rzadsze, po lewej stronie, Istnieje mała ścieżka prowadząca do jaskini św. Aleksandra (-130 m).

Wracając na główną ścieżkę i podążając za drogowskazami, docieramy na dużą polanę w okolicy św. Aleksandra, wyłaniając się z najniższego punktu. W tym szczególnym, zacienionym miejscu, odkopano ruiny dawnego kościoła chrześcijańskiego, a przed kaplicą znajduje się relikwiarz świętego.

Święty Aleksander z Aleksandrii przybył do klasztoru w tym regionie. Jego pustelnia znajdowała się na zboczu wzgórza Roudi (kilka metrów od Szlaku Trekkingowego) pod dużą skałą, u podstawy której znajdowały się dwie jaskinie. Około IV wieku n.e., po wiecznym spoczynku świętego, dzwonnicy umieścili jego relikwie w kamiennym relikwiarzu i zbudowali kościół. Z biegiem czasu obszar ten stał się miejscem pielgrzymek.

Wokół kościoła rozwijała się działalność rolnicza, tereny były tarasowane pod uprawę i budowano domy. Podczas okupacji tureckiej (połowa XVII wieku) miejsce to zostało opanowane przez grupę derwiszów, którzy po wywiezieniu relikwiarza przekształcili kościół w meczet. Wysiedlili chrześcijan i wykorzystali reputację imienia świętego. Dziś, na ogrodzonym terenie, zwiedzający mogą zobaczyć nową kaplicę i relikwiarz, a także ruiny wczesnochrześcijańskiego kościoła pod platanami. Na relikwiarzu grecki tekst jest ledwo czytelny z powodu erozji i jest tłumaczony następująco:

ΣΤΗ ΣΠΗΛΙΑ ΤΟΥ ΑΓIO W JASKINI ŚWIĘTEGO

HEROLD TRÓJCY ŚWIĘTEJ/I STRAŻNIK CZYSTOŚCI/I PRZYJACIEL CHRYSTUSA/SIEDZI W ŚRODKU/PRZEMAWIAJĄC ZA NAMI.

Szlak z Agios Alexandros w kierunku Anaxos przez dłuższy odcinek biegnie w pełnym słońcu, trudno tu o cień, ale widoki są tak malownicze, że wynagradzają te niedogodności.

Szlak kończy się przy wejściu do wioski Anaxos, aby dojść do plaży trzeba przejść jeszcze około 2 km ulicą. Warto się tam wybrać. Klimatyczne knajpki oprócz pysznego jedzenie oferują jeszcze serwis plażowy gratis, jeśli coś w nich zamówimy. Plaże a Anaxos jest długa i szeroka.  Warto poczekać na zachód słońca w Anaxos robi on wrażenie.

Do Petry wróciliśmy ulicą.

Lubisz to co robię?  Będzie mi niezmiernie miło jeśli wypijemy razem kawę.