Są miejsca, o których zapominam zaraz po powrocie do domu. Są też takie, które zostają w pamięci na lata. Dla mnie właśnie taka okazała się Lefkada. Minęło już kilka lat od mojej podróży na tę grecką wyspę, a kiedy zamykam oczy, wciąż widzę białe klify opadające do turkusowego Morza Jońskiego, zielone wzgórza, pachnące gaje oliwne i niewielkie tawerny, w których czas płynął znacznie wolniej. Lefkada nie zachwyciła mnie od pierwszej chwili. Jej urok odkrywałam stopniowo – podczas kolejnych spacerów, wypraw na plaże, wieczorów spędzonych przy porcie i niespiesznych kolacji w małych greckich tawernach. To nie jest wyspa, która potrzebuje przepychu, wielkich kurortów czy spektakularnych atrakcji na każdym kroku. Jej największą…