Do Chory trafiłam dwa razy. I co ciekawe, za każdym razem była ona moim miejscem docelowym po całym dniu wędrówki. Za pierwszym razem szłam z Monastyru św. Mariny (Agia Marina). Wybrałam szlak numer 2, który prowadzi przez Apikia i dalej w stronę wodospadu Pythara. Po drodze było wszystko to, co najbardziej lubię na Andros – góry, kamienne ścieżki, zieleń, widoki i cisza, którą od czasu do czasu przerywał tylko wiatr. Przy wodospadzie Pythara zmieniłam trasę na szlak numer 8. Dalej droga prowadziła w kierunku plaży Gialia, a stamtąd już do Chory. Po kilku godzinach wędrówki Chora była dla mnie nagrodą. Nie przyjechałam tutaj samochodem ani autobusem. Przyszłam pieszo, zmęczona, ale…