Szlak: Vafios – Stipsi – Petri – Petra (Lesbos).

Zastanawiam się, który szlak na Lesbos jest najpiękniejszy. Dla mnie to bardzo trudny wybór. Największymi perełkami wyspy okazały się maleńkie wioski schowane pośród gór. Wąskie uliczki, wciśnięte między domy kościoły, robią niesamowite wrażenie. A wszystko obsypane jest kwiatami. Ja kocham przyrodę, czuję się najlepiej pośród gajów oliwnych, uwielbiam jak szumią łąki, lubię wtedy wypatrywać zwierząt. Owce, kozy, konie w Grecji do człowieka dosłownie lgną. Zapach ziół i spalonej od słońca trawy sprawia, że jest mi zwyczajnie dobrze. Ale lubię wyznaczyć sobie cel, wybieram ukryty pośród gór mały kościół, ciekawą wioskę, wtedy maszeruje mi się o wiele łatwiej. Mam cel!

Informacje praktyczne – szlak Vafios – Stipsi – Petri – Petra

Długość trasy: ok. 12 km
Czas przejścia: około 3–4 godziny (w zależności od tempa, przerw i czasu poświęconego na zwiedzanie wiosek)
Poziom trudności: łatwy/średni – trasa nie wymaga specjalistycznych umiejętności, ale latem może być wymagająca ze względu na wysokie temperatury i niewielką ilość cienia.
Charakter trasy: piesza wędrówka przez tereny wiejskie, gaje oliwne, kamienne ścieżki i lokalne miejscowości północno-zachodniej części Lesbos.

Start i zakończenie

Szlak rozpoczyna się w miejscowości Vafios (Vafeios), położonej wśród wzgórz i gajów oliwnych. Najwygodniej dotrzeć tam taksówką lub samochodem, ponieważ komunikacja publiczna w tej części wyspy jest ograniczona.

Trasa kończy się w Petrze – nadmorskiej miejscowości z tawernami, plażą i możliwością odpoczynku po wędrówce.

Nawierzchnia i oznakowanie

Większość trasy prowadzi:

• wiejskimi drogami gruntowymi,
• kamienistymi ścieżkami,
• lokalnymi drogami między miejscowościami.

Warto mieć aplikację z zapisaną trasą GPS, ponieważ oznakowanie szlaku nie zawsze jest oczywiste, szczególnie na odcinkach między wioskami.

Kiedy najlepiej iść?

Najlepsze miesiące na tę trasę to:

• marzec–maj – przyroda jest najbardziej zielona, kwitną dzikie rośliny i jest przyjemna temperatura,
• wrzesień–listopad – po największych upałach, z nadal letnim klimatem.

W miesiącach letnich najlepiej rozpocząć wędrówkę rano. Słońce na otwartych odcinkach może być bardzo intensywne.

Co zabrać?

Na trasę warto zabrać:

• odpowiednią ilość wody (brak pewnych punktów uzupełniania zapasów po drodze),
• nakrycie głowy,
• krem z filtrem,
• wygodne buty trekkingowe lub sportowe z dobrą podeszwą,
• przekąski lub prowiant,
• telefon z mapą offline.

Punkty na trasie

Po drodze warto zatrzymać się w:

• Vafios – spokojnej górskiej wiosce z tradycyjną zabudową,
• Stipsi – miejscowości z lokalnym klimatem i charakterystyczną architekturą,
• Petri – malowniczej wiosce położonej powyżej Petry, skąd można podziwiać widoki na wybrzeże,
• Petra – miejscu zakończenia trasy, idealnym na posiłek lub kąpiel w morzu.

Przydatna wskazówka

Warto zaplanować trasę tak, aby zakończyć ją w Petrze późnym popołudniem – po wędrówce można odpocząć przy morzu, odwiedzić tawernę lub zostać na zachód słońca.

Vafios – Lesbos (Grecja).

Dojazd do Vafios

Do Vafios z Petry można dostać się taksówką – koszt przejazdu wynosi około 18 euro. To wygodna opcja, szczególnie jeśli planujemy przejście szlaku i chcemy zakończyć dzień w Petrze.

Warto zatrzymać się na chwilę przy wjeździe do wioski. Znajduje się tam klimatyczna tawerna oraz duży parking, gdzie można zostawić samochód. Kawa wypita z widokiem na grecki krajobraz smakuje tu wyjątkowo – o każdej porze dnia trudno odmówić sobie takiej przyjemności.

To właśnie w tym miejscu rozpoczyna się szlak Vafios – Stipsi – Petri – Petra, prowadzący przez spokojne tereny Lesbos, wśród oliwnych gajów, kamiennych ścieżek i tradycyjnych wiosek.

Vafios – ta niewielka wiejska osada ma ciekawą historię związaną z sąsiednim Molyvos. Tradycja głosi, że jej nazwa pochodzi od greckiego słowa oznaczającego barwnik tekstylny (vafi), używanego do barwienia ubrań i tkanin starożytnych Mithymnijczyków (farbiarz = 'vafelo’), które tutaj barwiono naturalnymi barwnikami roślinnymi. Na podstawie rzeźbionej kamiennej kolumny (ΟΡΟΣ ΤΕΜΕ [oros temenos]), która jest wkomponowana we wschodnią ścianę wiejskiego kościoła, Vafeios jest uważany za część „wschodniego krańca” starożytnego sanktuarium Mithymny (temenos = święte miejsce poświęcone bóstwu).

Szczególną atrakcją architektoniczną jest dwunawowy, postbizantyjski kościół św. Paraskewi, który jest wyjątkowy, ponieważ koncha (nisza) ołtarza jest zbudowana niecentralnie. W 1868 roku przeprowadzono renowację i dobudowano zewnętrzny narteks.

W przeszłości we wsi istniały dwa meczety. Meczet nad kawiarnią wyróżnia się ostrołukowymi oknami osmańskiej architektury. Później przekształcono go w szkołę podstawową, a dziś jest siedzibą lokalnego towarzystwa kulturalnego.

Starsza wieś znajdowała się na terenie „Palaiochori”, przy wyjeździe w kierunku Argenos. Kolejna osada istniała w 1640 roku w pobliżu kaplicy św. Jerzego, przy północnym wyjeździe, gdzie znajdował się cmentarz muzułmański. Warto pospacerować po urokliwych, wąskich, brukowanych uliczkach, orzeźwić się przy tradycyjnych fontannach i odpocząć w miejscu, gdzie odbywają się wydarzenia kulturalne. Jest to obszar z sosnami i pięknym widokiem, nieco wyżej z tego miejsca. Vafeios jest dziś jednym z najbardziej znanych miejsc gastronomicznych w regionie.

Cały szlak jest bardzo dobrze oznaczony. Na krańcu wsi na wzniesieniu znajduje się mały cmentarz z ciekawymi nagrobkami. Lubię zaglądać na cmentarze, dużo mówią o ludziach, o ich kulturze. Miejsca zadumy. Przy samym cmentarzu pasł się koń. Takie obrazki Grecji. O dziwo na tej wyspie nie spotkałam osiołków. Ale konie i świnie jak najbardziej.

Szlak jest bardzo różnorodny, jedynym minusem jest to, że jest mało osłonięty od słońca, co w okresie letnim jest dość sporym utrudnieniem. Ale piękne widoki i czapka z daszkiem wynagradzają te drobne niedogodności.

Zdjęcie tej kapliczki zobaczyłam w lokalnym przewodniku, wydanym w bardzo małym nakładzie, to właśnie był ten mój przysłowiowy „cel”. 

Stipsi („wioska w chmurach”) – Lesbos (Grecja).

Schodząc z góry Waszym oczom ukaże się maleńka wioska „wisząca w chmurach” – Stipsi. Jest przepiękna, słynie z doskonałego miodu tymiankowego i z oliwy z oliwek . Polecam też odwiedzić lokalną tawernę z wyśmienitym greckim jedzeniem w bardzo przystępnej cenie.

Wioska  na pierwszy rzut oka wydaje się być senna. Warto pokręcić się  po wąskich uliczkach, odnajdziecie tam dwa piękne kościoły: kościół Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny i kościół Świętej Trójcy, konsekrowany w 1970 roku, tak duży, że mógłby zapewnić schronienie mieszkańcom regionu!

Na skraju wioski odnajdziecie przepiękną kaplicę Agios Georgios (Święty Jerzy) Urokliwie usadowiona jest na szczycie skały, roztacza się z niej wspaniały widok na wąwóz Ligonas.

Szlak ze Stipsi do Petri prowadzi ulicą. Widoki są spektakularne. W Grecji przeważnie nie ma poboczy, drogi są wąskie i kręte, ale ruch jest na tyle mały, że jest bezpiecznie.

Przy tej kapliczce jest drogowskaz do centrum Petri. Można tam smacznie zjeść w lokalnej tawernie. Ja już tam byłam, więc dalej drogą wróciłam do Petry.

Szlak Vafios – Stipsi – Petri – Petra to nie tylko kilkanaście kilometrów drogi, ale przede wszystkim spotkanie z mniej znanym obliczem Lesbos. Z dala od zatłoczonych plaż i popularnych kurortów można tu poczuć prawdziwy rytm wyspy – ciszę kamiennych wiosek, zapach oliwnych gajów, rozmowy mieszkańców i piękno krajobrazu, który zmienia się z każdym krokiem.

To trasa dla tych, którzy lubią podróżować uważnie – zatrzymać się na kawę z widokiem, zajrzeć w boczną uliczkę, podziwiać stare domy i pozwolić, aby droga sama wyznaczała tempo.

Czy warto przejść ten szlak? Zdecydowanie tak. Vafios, Stipsi, Petri i Petra zostają w pamięci nie dzięki jednemu spektakularnemu punktowi, ale dzięki wielu małym chwilom, które razem tworzą wyjątkowe doświadczenie. To właśnie takie miejsca przypominają, dlaczego warto czasem zejść z utartych szlaków.

Więcej inspiracji i informacji o atrakcjach tej wyjątkowej wyspy znajdziesz tutaj.

Podoba Ci się to, co robię?
Będzie mi ogromnie miło, jeśli postawisz mi wirtualną kawę i w ten sposób wesprzesz moją twórczość.
Dziękuję, że jesteś ze mną i że wspólnie możemy odkrywać kolejne miejsca, historie i małe skarby ukryte po drodze.