-
Beskid Niski – co warto zobaczyć w najdzikszych polskich górach.
Beskid Niski – kraina łagodności i najdziksze góry w Polsce Beskid Niski to kraina łagodności. To miejsce, gdzie góry nie przytłaczają wysokością, ale zachwycają ciszą, przestrzenią i poczuciem wolności. To jedne z najmniej zadeptanych polskich gór – idealne dla tych, którzy zamiast tłumów wybierają szum lasu, puste szlaki i kontakt z dziką przyrodą. Nie znajdziemy tu spektakularnych skalnych turni ani górskich kurortów pełnych turystów. Beskid Niski ma zupełnie inny charakter. Jego piękno ukryte jest w spokojnych dolinach, starych sadach, przydrożnych kapliczkach, drewnianych cerkwiach i śladach po miejscowościach, których już nie ma na mapie. To góry dla ludzi, którzy potrafią zatrzymać się na chwilę i dostrzec piękno w prostocie. Dlaczego warto…
-
Tam, gdzie Wisła pisała historię. Śladami Olędrów w Kazuniu i Sadach.
Śladami Olędrów nad Wisłą Nadwiślańskie wsie położone między Warszawą a Puszczą Kampinoską kryją ślady społeczności, która przez kilka stuleci zmieniała trudny, podmokły teren w żyzne pola. Olędrzy – wśród których znaczącą grupę stanowili mennonici – przynieśli ze sobą nie tylko nowe sposoby gospodarowania, ale również własną kulturę i charakterystyczny krajobraz, którego pozostałości możemy odnaleźć do dziś. Kim byli Olędrzy? Wbrew częstemu skojarzeniu Olędrzy nie byli nazwą konkretnej grupy etnicznej ani wyłącznie określeniem mennonitów. Nazwa ta (wywodząca się od niemieckiego Holländer – „Holendrzy”) odnosiła się przede wszystkim do osadników, którzy otrzymywali specjalne prawa do zagospodarowywania trudnych terenów, szczególnie nadrzecznych i podmokłych. Byli mistrzami w osuszaniu mokradeł, budowie systemów odwadniających oraz dostosowywaniu…
-
Podlasie – 20 nieoczywistych miejsc, które koniecznie trzeba zobaczyć.
Bezkresne pola, szumiące łąki, drewniane krzyże, które od ciężaru ludzkich trosk chylą się ku ziemi, kolorowe cerkwiska wyrastające z ziemi, wiatraki o których świat stara się zapomnieć i niebieskie koniczynki – tak właśnie zapamiętałam Podlasie. Zapraszam na wirtualny spacer w miejsca mniej znane na Podlasiu, które skradły moje serce. Co warto zobaczyć na Podlasiu ? Mniej znane atrakcje regionu. 1. Zielona Willa i Matka Boska różami pachnąca – Różanystok. Krzywy Stok, tak pierwotnie nazywał się Różanystok, to nieduża miejscowość położona na Podlasiu, niecałe 60 kilometrów od Białegostoku i 26 kilometrów od Sokółki, kiedyś był to majątek Tyszkiewiczów. Maleńka wioska, w której dzieją się wielkie rzeczy, a wszystko to za sprawą…
-
Wzgórza mają oczy, czyli opowieść o pogańskim Podlasiu
Podlasie to kraina magii, dawnych wierzeń, miejsce gdzie rzeczywistość dotyka zaświatów. To tu odnajdziemy ostatnie sokólskie wiatraki i tajemnicze cmentarzyska. Przed nastaniem chrześcijaństwa na tutejszych ziemiach prawdziwym utrapieniem były diabły, czarownice i demony. Ludzie najbardziej bali się Południcy i Morowej Dziewicy. Kim były ? Południca to kobieta o żelaznych zębach według wierzeń słowiańskich była strasznym demonem, który polował latem na tych którzy w samo południe przebywali w polu. Południcami stawały się kobiety, które zmarły zaraz po ślubie. Swoje ofiary okaleczały sierpem, dusiły w polu, zdarzało się, że porywały też dzieci. Ludzie prawdopodobnie nazywali w ten sposób udar słoneczny. Morową Dziewicą (Morową Babą) nazywano bardzo chudą kobietę, która samotnie przemierzała świat.…
-
W krainie Bugu (Podlasie) – Mielnik ciekawe miejsca, atrakcje.
Nadbużańska perełka – Mielnik, jeden z najstarszych historycznych grodów na Podlasiu swoją nazwę wziął od istniejących tu młynów lub, co bardziej prawdopodobne od ruskiego słowa miel – kreda; jej pokłady znajdują się w Mielniku i okolicy. Mielnik ma bardzo bogatą przeszłość histeryczną, do rozbiorów Polski był stolicą jednej z trzech ziem województwa podlaskiego (drohicka, bielska, mielnicka). Książęta mazowieccy mieli tu zamek, który został zburzony w 1241 roku przez Tatarów. Później został on odbudowany. Szlachta ziemi mielnickiej odbywała tutaj swoje sejmiki, odbywały się sądy ziemskie i grodzkie. W 1501 roku kiedy Podlasie wraz z Mielnikiem należało do Litwy, Aleksander Jagiellończyk udając się z Litwy do Krakowa zatrzymał się w Mielniku i…
-
„Cmentarze pełne są ludzi, bez których świat nie mógłby istnieć ….”. Olendrzy w Kampinosie.
Rok temu we Wszystkich Świętych cmentarze były puste, bramy i furtki zamknięte na klucz. Ostatnie płomyki dopalających się zniczy nieśmiało powiewały na wietrze. Kwiaty postawione na grobach w pośpiechu, w samotności zaczęły gubić pierwsze płatki. Nie słychać było rozmów, nikt nie odprawił mszy za zmarłych. Pozostała głucha cisza ….. Tylko cmentarzy olenderskich w Puszczy Kampinoskiej nikt nie zamknął. Zostały otwarte, bo niby po co, o ile pamięć o tej społeczności została mocno ograniczona po 1945 roku wskutek zmian ludnościowych, wojny i przesunięć granic. Nikt już nie opowiada o ludziach, którzy potrafili ujarzmić rzekę, użyźnić glebę. Historię osadnictwa holenderskiego (olęderskiego) na ziemiach mazowieckich można podzielić na kilka etapów. Osadnictwo to wiąże…
-
Orla Орля dawne żydowskie miasteczko. Kulturowy tygiel Podlasia.
Pierwszy raz Orlę odwiedziłam na początku października, słońce już prawie całkowicie zaszło za chmury, a ja tak bardzo chciałam zobaczyć słynną synagogę. Telefon ciągle się wieszał a w wyszukiwarce w podpowiedziach tylko Orla szeptucha. Czytając o szeptuchach i podlaskiej magii, wyobrażałam sobie Orlę jako maleńką wioskę ze starymi drewnianymi domkami, chylącymi się ku ziemi. Sama nie wiem czemu. Może chciałam przenieść się do krainy magii, do czasów kiedy to znachorzy leczyli ludzi. Do czasów kiedy na ludzkie troski i choroby najlepszym lekiem była modlitwa i mieszanka ziół. Tego nie wiem. Komórka prawie rozładowała mi się do zera a ładowarka samochodowa przestałą działać. Przy samym wjeździe do Orli jadąc od strony…
-
Samogród – „Tu leżą grzesznicy Kazimierz y Zuzanna”.
Na niewielkim wzniesieniu, za cerkiewnym murem i w cieniu starych lip, stoi niewielka cerkiew pomalowana na brązowo. Z drogi trudno ją dostrzec, a dotarcie do niej nie jest łatwe — świątynia znajduje się około 250 metrów na południe od drogi Babiki–Suchinicze, z dala od najbliższych zabudowań. Wśród drzew, tuż obok cerkwi, znajduje się tajemniczy pomnik otoczony metalowym ogrodzeniem. Na jego powierzchni widnieje napis: Tu leżą grzesznicyKazimierz y ZuzannaKanimierow-Wiszczyńscy.Proszą o modlitwy.Rok zejścia 1733 D.27. Juliisamey 1722 D.8. 7-bris Płyta jest nowa, niedawno została wymieniona, na starej u dołu widniał charakterystyczny motyw trupiej czaszki ze skrzyżowanymi piszczelami. Według miejscowego batiuszki w tym miejscu spoczywają fundatorzy cerkwi. Przytacza on legendę o człowieku, który…
-
Szczyty-Dzięciołowo – niezwykła wieś na Podlasiu, którą warto odwiedzić.
Gdyby nie przypadek, wielu podróżnych minęłoby Szczyty-Dzięciołowo, nie zatrzymując się nawet na chwilę. Tymczasem ta niewielka podlaska wieś skrywa historię ludzi, którzy pozostawili po sobie niezwykłe ślady. Miejscowość położona jest zaledwie 6 km na północ od Orli i 12 km na wschód od Bielska Podlaskiego. Na samym jej krańcu, na niewielkim pagórku, tuż obok prawosławnej cerkwi, znajduje się przepiękna rzeźba św. Jana Nepomucena. Ten święty — którego nazwisko wciąż sprawia mi pewną trudność w wymowie — uznawany jest za patrona mostów, opiekuna życia rodzinnego oraz orędownika dobrej spowiedzi, sławy i honoru. Według tradycji ludowej św. Jan Nepomucen chronił pola i zasiewy zarówno przed niszczycielską siłą powodzi, jak i skutkami suszy.…
Może Ci się spodobać
Miedzianka – mała góra z wielkim sercem. Miejsce, które zachwyciło mnie w Górach Świętokrzyskich.
Czy warto jechać na Kos? Atrakcje, plaże i rzeczy, które mnie zaskoczyły.
Ocalić od zapomnienia – Szlakiem konwaliowym do cmentarzy Olędrów (Karolinów, Władysławów, Miszory i Famułki Łazowskie).
-
Dubicze Cerkiewne – tam, gdzie niebo spotyka ziemię. Śladami niebieskich krzyży.
Południowa część Białostocczyzny to niezwykła kraina, gdzie drewniane domy, kolorowe cerkwie i przydrożne krzyże tworzą krajobraz, którego próżno szukać w innych regionach Polski. Wśród podlaskich lasów i spokojnych wsi zachowały się ślady wielowiekowej tradycji, a jednym z miejsc, które szczególnie przyciągają uwagę, są Dubicze Cerkiewne — wieś znana z niebieskiej cerkwi, prawosławnej kultury i niezwykłej atmosfery pogranicza. To właśnie tutaj warto szukać charakterystycznych dla Podlasia drewnianych świątyń, kolorowych domów oraz tajemniczych krzyży, które kryją w sobie historię dawnych mieszkańców. Niebieskie, granatowe, szafirowe, zielone i brązowe cerkwie nie tylko zdobią krajobraz, ale również niosą ze sobą głęboką symbolikę religijną. Kolory podlaskich cerkwi – symbolika zapisana w tradycji W południowej części Białostocczyzny…
